Capitulum 23

Qualiter abstinentia abundantiam humorum genitalium reprimat.

NAM quod per escarum abundantiam fuerit semel contractum et situm in medullis, necesse est egeri et emitti ex lege naturæ, quæ non patitur residere in se abundantiam humoris superflui sibi contrarii ac nocivi. Ideo corpus castigandum est semper parsimonia rationabili et æquali, quatenus si constituti in carne mortali, non possumus plene carere hac naturali fragilitate, saltem rarius patiamur eamdem, et non nisi ter in anno ea fœdemur; et hoc sine ullo pruritu in somno quieto, ne humorem illum eliciat fallax imago, quæ occultæ voluptatis est index. Quamobrem ista quam diximus, est abstinentiæ temperata æqualitas, ut quotidiana fames quotidianam sequatur refectionem : quæ mensura approbatur Patrum judicio, et corpus ac animam in eodem statu conservat, non permittens corruere hominem fatigatione jejunii, nec saturitate gravari; quoniam ista mensura ita frugalis ac sobria est, ut homo non sentiat interdum post vesperam aut vix recolat se comedisse.