Capitulum 1

(Abbatis Danielis)

DE CONCUPISCENTIA CARNIS ET SPIRITUS.

De vita abbatis Danielis.

INTER ceteros christianæ sapientiæ viros, vidimus abbatem Danielem æqualem virtutibus his qui morabantur in Scythi, specialius tamen ornatum humilitate. Qui merito suæ puritatis ac mansuetudinis promotus est ad diaconatum a beato Paphnutio ejusdem solitudinis presbytero, quum junior esset multis. In tantum namque abbas Paphnutius congratulabatur virtutibus Danielis, ut quem sibi parem noverat gratia ac meritis vitæ, festinaret sibi æquare sacerdotii dignitate. Unde non ferens Danielem diutius occupari in ordine ministerii inferioris, et cupiens sibi successorem dignissimum providere, provexit eum ad presbyteratus honorem. Sed abbas Daniel pristinam humilitatem non deserens, nunquam exercuit actum ordinis sublimioris seu sacerdotalis præsente Paphnutio; imo abbate Paphnutio spirituales hostias offerente, iste exercuit diaconatus officium. Verumtamen spes successionis atque electio in hac parte defraudavit sanctum Paphnutium, quum tamen talis esset ac tantus ut in multis gratia prophetiæ fulgeret. Nam paulo post, Danielem hunc præmisit ad Dominum, quem sibi instituit successorem.