Capitulum 22

Usque ad quem modum possit perduci integritas cordis nostri, et quid sit indicium mentis ad plenum excoctæ.

HUCUSQUE igitur festinare debemus, et eo usque pugnare adversus animæ motus incentivaque carnis, donec ista carnis conditio expleat necessitatem naturæ, non suscitet voluptatem, naturalem abundantiam sine ullo pruritu et noxa expellens, non pugnam castitati voluntatique suscitans. Ceterum, quando mens adhuc in somno imaginatione formarum illuditur, sciat se nondum pervenisse ad integram et excoctam castitatis perfectionem.