Le XXIII mars : En la fête de saint gabriel archange (2)

Missa in festo sancti gabrielis archangeli

Introitus

BENEDICITE, omnes Angeli Domini, Domino: laudate et superexaltate eum in saecula, qui facit Angelos suos Spiritus, et ministros suos flammam ignis. Psal. (137). In conspectu Angelorum psallam tibi, Deus meus: adorabo ad templum sanctum tuum, et confitebor nomini tuo. V. Gloria Patri. Benedicite

DEUS, qui Unigeniti tui Incarnationem, sacratissimae Virgini Mariae per beatum Gabrielem nuntiare voluisti; atque hunc Archangelum tuum singulari cum Jesu et Maria Matre ejus commercio sublimasti: da nobis, tanti mysterii gratia perfrui; tam sancti Angeli ope, in via Domini confortari, dirigi et illustrari; ac ejus ministerio in penetrale sacratissimum amoris Jesu et Mariae introduci. Per eumdem Dominum.

Lectio Danielis Propheta. (Dan. 9)

IN diebus illis: cum loquerer et orarem, et confiterer peccata mea, et peccata populi mei Israel, et prosternerem preces meas in conspectu Dei mei, pro monte sancto Dei mei, adhuc me loquente in oratione, ecce vir Gabriel, quem videram in visione a principio, cito volans tetigit me in tempore sacrificii vespertini. Et docuit me, et locutus est mihi, dixitque: Daniel, nunc egressus sum ut docerem te, et intelligeres. Ab exordio precum tuarum egressus est sermo: ego autem veni ut indicarem tibi, quia vir desideriorum est: tu ergo animadverte sermonem, et intellige visionem. Septuaginta hebdomades abbreviata sunt super populum tuum, et super urbem sanctam tuam, ut consummetur praevaricatio, et finem accipiat peccatum, et deleatur iniquitas, et adducatur justitia sempiterna, et impleatur visio et prophetia, et ungatur Sanctus Sanctorum. Scito ergo, et animadverte: ab exitu sermonis ut iterum adificetur Jerusalem, usque ad Christum ducem, hebdomades septem, et hebdomades sexaginta dua erunt.

Graduale. Ecce vir unus Gabriel, quem videram a principio, cito volans tetigit me, et docuit me. V. Missus est Angelus Gabriel a Deo, ad Mariam Virgiuem desponsatam Joseph.

Alleluia, alleluia. V. Et ait Angelus ei: Ne timeas, Maria, invenisti enim gratiam apud Deum. Ecce concipies, et paries Filium, et vocabis nomen ejus Jesum. Alleluia.

Post Septuaagesimam, omisso Alleluia et versu sequenti, dicitur.:

Traclus. Ecce vir unus Gabriel vestitus lineis, et renes ejus accincti auro obrizo. Et corpus ejus quasi chrysolithus, et facies ejus, velut species fulguris. V. Et oculi ejus, ut lampas ardens, et brachia ejus et quae deorsum usque ad pedes, quasi species aris candentis. V. Et vox sermonum ejus quasi vox multitudinis.

Tempore Paschali, omisso Graduali et Tractu, dicitur: Alleluia, Alleluia. V. Ingressus Angelus Gabriel ad Mariam dixit: Ave, gratia plena, Dominus tecum, benedicta tu in mulieribus. Alleluia. V. Ego sum Gabriel, qui adsto ante Deum, et missus sum loqui ad te, et haec tibi evangelizare. Alleluia. Evangelium Missus est, ut in Supplem. Missalis, die 18 Martii. Credo. Offertorium. Benedicite Dominum,omnes Angeli ejus, potentes virtute, facientes verbum illius, ad audiendam vocem sermonum ejus.

EXAUDI, Domine, preces nostras, quas per Archangelum tuum Gabrielem mittimus praesentandas, quibus suppliciter exoramus: ut, et hanc hostiam salutarem, et per eam, nos tibi sacratos, in odorem suavitatis suscipias. Per Dominum.

Communio. Benedicite Dominum, omnes Virtutes ejus, Ministri ejus qui facitis voluntatem ejus.

Postcommunio

ROBORENT nos, quaesumus, Domine, sacra quae sumpsimus, et favente Archangelo tuo Gabriele, in opere efficaces, et in tuo amore fervidi inveniamur. Per Dominum nostrum.

En la sixième férie

D'après le dimanche de la passion

La fête de notre-dame de pitié

Si cette fête arrive le 19, ou le 23, ou le 25 du mois de Mars, on l'avance, et on en fait l'office le 17 du même mois, avec la ix. Leçon de l'Homélie de la férie qui se rencontre ce jour-là, et on fait mémoire de saint Patrice au I. Vêpres et à Laudes 1.

Ant. O vos omnes. Comme ci-après à Laudes.

Ps. Dixit Dominus, avec les autres, comme au Commun de la sainte Vierge.

---

1. Cette note ne se trouve pas dans la première édition

CAPITULE. Thren. 1

VIDE, Domine, quoniam tribulor, conturbatus est venter meus, subversum est Cor meum in memetipsa, quoniam amaritudine plena sum Aux lieux où l'on dit un Répons devant l'Hymne, on prend le 1. Répons de Matines, Aspiciebat.

HYMNE (a) (b)

FLETUS Maria prodeunt, Cor pungitur doloribus, Poenas crucis dum perferunt Virgo Parens, et Filius. Natus cruci defigitur, Una Parens configitur: Nullus dolor crudelior, Nam nulla proles charior. Qua mente Mater Unici, Natum vides charissimum, Tormenta tanta perpeti, Ut salvet orbem perditum? Grandi, Maria, gaudio Regem polorum parturis: Dolore Cordis maximo Hunc occidentem conspicis. Nato, Parens, vis compati, Nato, Parens, vis commori: Non est amor suavior, Non moeror est amarior. __________________________

(a) 1652 Hymne

Maria fletus prodeunt, Pro reis in patibulo, Cordis erumpunt gemitus, Tantum pati supplicium Dum crucis poenas subeunt Magna Cordis laetitia Mater et Unigenitus. Regem coelorum peperit: Cruci Natus affigitur, Gravi mentis angustia Mater una configitur: Hunc morientem conspicit. Nullus dolor amarior, Nato Mater compatitur, Nam nulla proles charior. Nato Mater commoritur: Quo tristis Mater oculo Nullus amor suavior, Dilectum spectat Filium, Nullus, dolor amarior.

(b) Dans l'édition de 1668, les cinq premières strophes sont conformes à celles de 1672. Eia, doloris gladio (a) Transfixa, tecum plangere, Tecum mori cum Filio, Unaque fac nos vivere. O Mater admirabilis (b) Dulcis, potens, amabilis, Ab omnibus fac Unicum Suis amari Filium. Praesta, Pater, precantibus, Matris sequi vestigia, Ut in tuorum cordibus Per saecla regnes omnia. Amen.

Ainsi se finissent les Hymnes à toutes les Heures.

V. Posuit me desolatam. R. Tota die moerore confectam

A Magn. Ant. Audierunt quia ingemisco ego, et non est qui consoletur me: omnes inimici mei audierunt malum meum, et laetati sunt. Vide, Domine, afflictionem meam.

ORAISON (c)

Domine Jesu, qui sanctissimae vitae, et acerbissimae Passionis ac mortis tuae imaginem in sacratissimo Corde __________________________

O Mater admirabilis, Nos morte Jesu commori, O prae cunctis amabilis, Vita Jesu convivere. Tuum benigna Filium Uni trinoque Numini Redde nobis propitium. Honor, virtus, imperium: Eia, Mater Cruciferi, Proli, Matrique Virgini FaC tecum, coeli munere, Sit laus per omne saeculum.

(a) 1668. (b) 1668 Eia, Parens Altissimi, O Mater admirabilis, Tecum fac et nos plangere: Cordis Parens amabilis, Fac morte Nati commori, In cordibus fac unicum Natique vita vivere. Regnare semper Filium.

(c) 1652. Oraison 1

Interveniat pro nobis, quaesumus Domine Jesu Christe, ___________________

1. Cette oraison est celle que le Bienheureux fait réciter à la fin du Stabat, chaque vendredi. Elle n'est autre que celle du Missel romain pour la messe votive des Sept-Douleurs, avec quelques légères additions. dilectissimae Matris tuae, tamquam in speculo clarissimo, exprimere et glorificare voluisti: fac nos quaesumus, meritis et intercessione hujus amantissimi Cordis, ejusdem vitae ac mortis tuae similitudinem ita in corde et corpore nostro portare, ut viventes atque morientes, tibi in omnibus conformari, et secundum Cor tuum effici mereamur. Qui vivis. ( Ensuite on fait mémoire de la la Férie, comme au Bréviaire romain).

Invit. (a). Jesum in Corde Mariae crucifixum, * Venite adoremus. Ps. Venite exultemus.

HYMNE (b)

VIRUM dolorum psallimus, Matris dolores plangimus: Creata plangant omnia Tormenta nunquam talia.

Pensemus alma Virginis Cordis cruces durissimas, Dum cernit Hostem criminis Poenas pati saevissimas.

---------------------------------- apud tuam clementiam, nunc et in hora mortis nostrae, piissima Virgo Maria Mater tua, cujus sacratissimam animam 1, in hora benedictae Passionis tuae, doloris gladius pertransivit, et in gloriosa Resurrectione tua ingens gaudium laetificavit. Qui vivis.

(a) 1652: «Jesum pro nobis occisum, a Virgine Matre lamentatum, * Venite adoremus.»

(b) 1652. Hymne 2

Quae lingua valet dicere Ecce, diris carnificum Cordis Jesu supplicia? Hunc lacerari manibus Quae mens humana capere Spectat, et saevis Unicun Cordis Matris absynthia? Cruentari vulneribus.

---

1. Dans l'oraison du Stabat, il a ajouté: «et Cor amantissimum.»

2. Cette hymne a une strophe de plus que celle des autres éditions

Vides flagella, lanceam, Horrenda sputa, vincula, Clavos, coronam spineam, Fel, probra, lignum, vulnera? Haec Virgo cernit Filio (a) Parata dilectissimo: Non est amor suavior, Non est dolor crudelior. O Mater Agni mortui (b), Tecum fac et nos plangere: Fac morte Nati commori, Vitaque Nati vivere. O Mater admirabilis, Dulcis, potens, amabilis, Ab omnibus fac Unicum Suis amari Filium. Praesta, Pater, precantibus, Matris sequi vestigia, Ut in tuorum cordibus Per saecla regnes omnia. Amen.

---

Eheu, quanta tristitia, Nos morte Jesu commori, Quis luctus, quae suspiria, Vita Jesu convivere. Dum cernit Unigenitum! Cum reis morti traditum! Uni trinoque Numini

Honor, virtus, imperium

Heu heu, qualis angustia, Proli Matrique Virgini Quae lamenta, quis gemitus, Sit laus per omne saeculum. Cum Matris inter brachia Amen. Jacet cruce depositus! (a) 1668.

«Videt parens haec Filio»

O quam digni sunt rivuli (b) 1668. Profusi Christi sanguinis, «Eia, Parens Altissimi, Et quos effundunt oculi Tecum fac et nos plangere: Mariae, suis lacrymis! Fac morte nati commori,

Natique vita vivere

O Mater admirabilis, «O Mater admirabilis, O prae cunctis amabilis, Cordis Parens amabilis, Tuum benigna Filium In cordibus fac unicum Redde nobis propitium. Regnare semper Filium.»

Eia, Mater Cruciferi, Fac tecum coeli munere,

Ant. Cui comparabo te, vel cui assimilabo te, filia Jerusalem? Cui adaquabo te, Virgo filia Sion?

Les Psaumes des trois Nocturnes comme au Commun de la très sainte Vierge.

Ant. Magna est velut mare contritio tua: quis medebitur tui?

Ant. Plauserunt super te manibus omnes transeuntes per viam: sibilaverunt, et moverunt capita sua.

V. Posuit me desolatam. R. Tota die moeroré confectam

De Lamentationibus Jeremia Propheta

Leçon j. Cap. 1

FACTA est quasi vidua Domina gentium. Plorans ploravit in nocte, et lacrymae ejus in maxillis ejus. Non est qui consoletur eam, ex omnibus charis ejus. Omnes amici ejus spreverunt eam, et facti sunt ei inimici. Omnes persecutores ejus apprehenderunt eam inter angustias. Via Sion lugent, eo quod non sint qui veniant ad solemnitatem: omnes porta ejus destructa: sacerdotes ejus gementes: virgines ejus squalidae, et ipsa oppressa amaritudine. Facti sunt hostes ejus in capite, inimici ejus locupletati sunt.

R. Adspiciebat dulcem Natum Virgo Maria, in cruce pendentem, et morte turpissima morientem: * Tantoque dolore vexabatur in mente, ut non possit explicari sermone.

V. Etenim Jesus aspectu dulcis, colloquio suavis; et in omni conversatione sua benignissimus. Tantoque dolore

Leçon ij

Vide, Domine, quoniam tribulor, conturbatus est venter meus, subversum est Cor meum in memetipsa,quoniam amaritudine plena sum. Foris interficit gladius, et domi mors similis est. Audierunt quia ingemisco ego,et non est qui consoletur me. Omnes inimici mei audierunt malum meum, laetati sunt, quoniam tu fecisti: adduxisti diem consolationis, et fient similes mei: multi enim gemitus mei, et Cor meum maerens. R. Manabat sanguis ejus ex quatuor partibus, rigantibus undis, ligno manibus pedibusque confixis: de vultu illius pulchritudo effluxerat omnis: * Et qui erat prae filiis hominum speciosus, videbatur prae omnibus indecorus.

V. Non erat species ei neque decor; et vidimus eum, et non erat aspectus. Et qui erat

Leçon iij. Thren. 3

Divisiones aquarum deduxit oculus meus in contritione filiae populi mei. Lapsa est in lacum vita mea, et posuerunt super me lapidem. Inundaverunt aquae super caput meum; dixi: Perii. Invocavi nomen tuum, Domine, de lacu novissimo. Vocem meam audisti: ne avertas aurem tuam a singultu meo et clamoribus. Appropinquasti in die, quando invocavi te; dixisti: Ne timeas. Judicasti, Domine, causam anima mea, Redemptor vita mea. Vidisti, Domine, iniquitatem illorum adversum me, judica judicium meum. Vidisti omnem furorem, universas cogitationes eorum adversum me. Audisti opprobrium eorum, Domine; labia insurgentium mihi. Sessionem eorum, et resurrectionem eorum vide. Ego sum psalmus eorum. Persequeris in furore, et conteres eos sub coelis, Domine. R. Iste erat maximus dolor Maria, quia videbat se deseri ab eo quem genuerat: nec supererat alius, quia illi erat Unicus.* Vox triste sonabat foris, vulnus denuntians mentis. V. Amor unice, Fili dulcissime, quis dabit mihi ut moriar pro te, Fili mi? Vox triste. Gloria Patri. Vox.

Ant. Plorans ploravit in nocte, et lacryma ejus in maxillis ejus: non est qui consoletur eum ex omnibus charis ejus. Ant. Tetendit arcum suum, et posuit me quasi signum ad sagittam: replevit me amaritudinibus, inebriavit me absynthio . Ant. Recordare, Domine, absynthii et fellis mei, ne despicias lacrymas meas; et ne avertas aurem meam a singultu meo et clamoribus.

V. Attendite et videte R. Si est dolor sicut dolor meus

Sermo sancti Ephram

$TANS juxta crucem pura et immaculata Virgo, Salvatoremque in ea suspensum cernens, dirissimas plagas perpendens, et clavos, querimonias, alapas, flagellaque prospiciens, magno cum planctu, lamentisque dolore plenis, exclamabat dicens: Mi Fili dulcissime, Fili mi carissime, quomodo crucem istam portas? Mi Fili, et mi Deus, quo pacto sputa, clavos et flagella suffers? Quo pacto colaphos, irrisiones, injurias ac contumelias toleras? Quo pacto coronam spineam, spongiam, arundinem, fel et acetum sustines? Quomodo in ligno pendes mortuus ac denudatus, mi Fili, qui coelum nubibus tegis? Quomodo sitim pateris, qui aquas omnes creasti? Quomodo innocens in medio flagitiosorum et impiorum moreris? Quid fecisti? aut in quo Hebraeorem gentem, Fili mi, offendisti? Cur scelerati simul et ingrati illi te in ligno crucis suspenderunt, quorum aegrotos plurimos sanasti, et mortuos ad vitam revocasti? R. Tantus dolor in Corde Mariae saeviebat, ut dolore attrita, velut exinanimis jaceret: * Quasi mortua vivens, vivebat moriens, moriebatur vivens; nec mori poterat, quae vivens mortua erat. V. Optabat mori, propter amorem Filii, quem super omnia toto Corde diligebat. Quasi.

O GABRIEL Archangele, ubi nunc illud Ave benedictum, quod ad me dixisti? Ubi modo illa laetitia ac benedictio , qua dixisti mihi: Benedicta tu in mulieribus? Quorsum vero dolorem, quem propter Filium meum dilectissimum acceptura eram, non denuntiasti, dum magnum illud mihi gaudium quod ab initio percepi, significasti? In continuis tribulationibus atque gemitibus fui, semperque immensam Judaeorum invidiam, et perversorum hominum ingratitudinem sustinui. O Simeon admirande, ecce jam gladius quo trajiciendum Cor praedixisti. Ecce gladius, ecce vulnus, Fili mi. Mors tua Cor meum subiit, disrupta sunt viscera mea, lumen meum obscuratum est, pectusque meum dirus gladius pertransiit. R. O verum eloquium justi Simeonis: quem promisit gladium sentiebat doloris, cum juxta crucem staret, Intuens vultu benigno Christum pendentem in ligno

V. Ibi stabat lugens, savo dolore confecta. Intuens

HORRENDAM cerno Passionem tuam, Fili mi; immeritam caedem tuam video, nec succurrere possum. Ubi modo forma tua ac decor, Fili mi? Miserere jam orbatae ac desolatae Matris, mi Fili. Miserere dejectae ac derelictae Mariae, o dulcissime. Miserere, piissime Fili, et me consolare. Respice, mi Fili, lacrymas meas: attende suspiria mea ac gemitus; aperi os tuum, et da mihi solatium. Non enim habeo prorsus ubi vel caput reclinem. Tu mihi es Pater, tu Frater, tu Filius. Tu mihi vita et spiritust spes et protectio mea. Tu mea consolatio, tu Dominus meus et Deus meus; tu Creator et opifex meus. Plangite jam mecum, cuncti discipuli Domini, qui dolores meos, et profundissima Cordis mei vulnera aspicitis. R. Quis aestimare potest quanta tristitia et dolore vulneratur Cor maternum Virginis, super Unigeniti Passione: * Quem tam caste concepit, tam laete peperit, tam dulciter aluit? V. Videt eum ligatum, et solvere nequit: videt vulneratum, et vulnera ligare non potest. Quem tam. Gloria Patri. Quem.

Ant. Passionem et mortem Jesu semper in Corde suo portavit Maria: ut vita Jesu manifestaretur in illa.

Ant. Mihi autem absit gloriari, nisi in cruce Filii mei Jesu Christi, per quem mihi mundus crucifixus est, et ego mundo.

Ant. Filio meo confixa sum cruci: vivo ego, jam non ego, vivit vero in me Filius meus charissimus.

V. Replevit me amaritudinibus. R. Inebriavit me absynthio

In illo tempore, Erant pater et mater Jesu mirantes. Et reliqua.

Homilia sancti Anselmi Episcopi

Ex lib. de Excellentia Virg. Cap. 5

Cum tanta exultatione beata Dei Genitrix Maria, ex praesentia et conversatione dilectissimi Filii sui fuisset repleta, perpendat, qui potest, quibus doloribus, quibus suspiriis, quibus gemitibus cruciabatur, quando eum a se, crudelium manibus, avelli, quando ad condemnandum eum tradi, quando ad subeundum mortem, judicio judicis iniqui, tribunali ejus sisti conspiceret. Sed cum ad ipsam ejus passionem ventum fuisset, et ipse cruci affixus, hinc ipsam Matrem suam, inde discipulum quem diligebat, prope adstantes intuitus esset , ne Matrem penitus orbatam relinqueret, ei praesentem discipulum suo loco in fillium subrogavit. Mulier, inquit, ecce filius tuus. O commutatio! Pro aeterno et incommutabili Deo, purum et corruptibilem hominem; pro naturali et unico Filio, servum accepit in filium. R. Foderunt manus tuas et pedes tuos diris clavis, o dulcis Jesu, sed multo magis cruciatur Cor tuum ex compassione Virginis Matris: * O mirabilis censura conditio: excessit iniquus, et vapulat Justus. V. Amor unice, Fili dulcissime, quis dabit mihi ut moriar pro te, Fili mi? O mirabilis.

O DOMINA, quae, precor, in te sibi succedebant, cum tam inaestimabilem commutationem ab ipso quem super omnia diligebas, tibi fieri audiebas? Vere pertransivit animam tuam gladius doloris, qui tibi amarior fuit omnibus doloribus cujusvis passionis corporea. Quidquid enim crudelitatis inflictum est corporibus Martyrum, leve fuit, aut potius nihil, comparatione tua passionis: quae nimirurm sua immensitate transfixit cuncta penetralia tua, tuique benignissimi Cordis intima. Et utique, pia Domina, non crediderim te potuisse ullo pacto stimulos tanti cruciatus, quin vitam amitteres, sustinere, nisi ipse spiritus vitae, spiritus consolationis, spiritus scilicet dulcissimi Filii tui, pro quo moriente tantopere torquebaris, te confortaret, te consolaretur, te intus doceret non esse mortem eum absumentem, sed magis triumphum omnia ei subjicientem, quod in ipso fieri videbas. R. O dulcissime Jesu, o benignissima Maria, quid mali fecistis, quod tantis afflictionibus, tot et tantis cruciatibus addicti estis? Nos sumus qui peccavimus, qui injuste egimus: * Et tu innocentissima Virgo, cum unico Nato, pro nobis doletis et cruciamini. V. O peccator, vide quomodo patiuntur et flent pro te Jesus et Maria. Et tu. Gloria Patri. Et tu.

La ix. Leçon de l'homélie de la Férie.

Pour les lieux où l'on dit un Répons après la dernière Leçon:

R. O vos omnes qui transitis per viam, * Attendite et videte si est dolor sicut dolor meus. V. Recordare, Domine, afflictionis meae, et lacrymas meas ne despicias. Attendite. Gloria Patri. Attendite.

Te Deum.

Aux lieux ou l'on dit un verset:

V. Posuit me desolatam. R.Tota die moerore confectam

Ant. l. O vos omnes qui transitis per viam, attendite et videte si est dolor sicut dolor meus.

Ps. Dominus regnavit, et les autres de Laudes.

2. Vindemiavit me Dominus in die furoris sui: posuit me desolatam, tota die moerore confectam

3. In tenebris collocavit me, circumdedit me felle et labore. Miseremini mei, miseremini mei, saltem vos amici mei, quia manus Domini tetigit me.

4. Defecerunt prae lacrymis oculi mei, conturbata sunt viscera mea: contritum est Cor meum super contritione Filii mei

5. Ego plorans, et oculus meus deducens lacrymas, quia longe factus est a me consolator: recordare, Domine, afflictionis mea, absynthii et fellis.

CAPITULE. Thren. 1

Vide, Domine, quoniam tribulor, conturbatus est venter meus, subversum est Cor meum in memetipsa, quoniam amaritudine plena sum.

QUIS voce possit promere Cruenta Jesu verbera? Quis mente comprehendere Cordis Mariae vulnera?

Natum videt charissimum Savis rapi tortoribus: Agnum videt mitissimum Frangi leonum dentibus.

Hinc sacra manant flumina, Hortos Dei rigantia: En flumen Agni sanguinis, En lacrymarum Virginis.

Heu plange, plange Pectoris Proles dolenda Virginis: Resultet orbis planctibus, Cor immola doloribus. _______________________________

(a) 1652

Cordis Mariae gemitus, O Cor ave, Rex Martyrum, Dolores et suspiria, Cor Jesu portans stigmata, Corde gementes plangimus, Nostrorum fac ut cordium Nobiscum plangant omnia. Crux Jesu figat intima. Nati corpus et Cor Matris Eia beata millies Pari torquent saevitia Nati Matrisque soboles, Clavi, spina, lignum crucis, Saeva Parentum vulnera Dirae mortis supplicia. Natorum pungant viscera.

Quae lingua possit pandere Tunc sancta currunt flumina Cruenta Jesu verbera? Christi sacrati sanguinis: Quae mens valet cognoscere Tunc sacra manant flumina Cordis Mariae vulnera? Quae Virgo fundit lacrymis. Natum videt charissimum Heu plange, plange, Pectoris Savis rapi tortoribus: Dilecta proles Virginis: Agnum videt mitissimum Cordis Parentis vulnera Frangi leonum dentibus. Cordis tui sint vulnera.

Quae Mater atque Filius Tormenta pro te perferant. Perpende saepe, sapius, Dolore pectus repleant. O Mater Agni mortui, Tecum fac et nos plangere: Fac morte Nati commori, Vitaque Nati vivere. O Mater admirabilis, Dulcis, potens, amabilis, Ab omnibus fac unicum Suis amari Filium. Praesta, Pater, precantibus, Matris sequi vestigia, Ut in tuorum cordibus Per saecla regnes omnia. Amen.

V. Plorans ploravit in nocte. R. Et lacrymae ejus in maxillis ejus

A Bened. Ant. Positus est hic in signum cui contradicetur ___________________________

Cordis Patris, Cordis Matris Eia Mater Cruciferi, Angustias recolite: Fac tecum, coeli munere, Cordi Patris, Cordi Matris Nos morte Jesu commori, Amoris vicem reddite. Vita Jesu convivere. O Mater admirabilis, Uni trinoque Numini O prae cunctis amabilis, Honor, virtus, imperium: Tuum benigna Filium Proli, Matrique Virgini Redde nobis propitium. Sit laus per omne saeculum.

Quas pro reis angustias O Mater admirabilis. Virgo tulit perpendite: Cordis Parens amabilis, Sic vos amanti, debitas In Cordibus fac unicum Ex corde laudes solvite. Regnare semper Filium. Eia, Parens Altissimi, Praesta, Pater, precantibus, Tecum fac et nos plangere, Matris sequi vestigia, Fac morte Nati commori, Ut in tuorum cordibus Natique vita vivere. Per saecla regnes omnia.

dicetur: Et tuam ipsius animam doloris gladius pertransibit.

Oraison. Domine Jesu, etc., p. 350.

Ensuite on fait Mémoire de la Férie, comme au Bréviaire

Ant. O vos omnes. R. br. Christe Fili. V. Qui passus es cum Maria Virgine.

Ant. Vindemiavit.

Capitule. Vide Domine, comme ci-dessus, p. 358. R. br. Posuit me * Desolatam. Posuit. V. Tota die moerore confectam. Desolatam. Gloria Patri. Posuit.

V. Attendite et videte. R. Si est dolor sicut dolor meus

Ant . In tenebris .

CAPITULE. Thren. 1

Ego plorans, et oculus meus deducens aquas, quia longe factus est a me consolator. Audite, obsecro, universi populi, et videte dolorem meum. R, br. Attendite, * Et videte. Attendite. V. Si est dolor sicut dolor meus. Et videte. Gloria Patri. Attendite.

V. Replevit me amaritudinibus. R. Inebriavit me absynthio

Ant, Ego plorans.

CAPITULE. Thren. 1

AUDIERUNT quia ingemisco ego, et non est qui consoletur me: omnes illimici mei audierunt malum meum, et laetati sunt: multi enim gemitus mei, et Cor meum moerens. R. br. Replevit me * Amaritudinibus. Replevit V. Inebriavit me absynthio. Amaritudinibus. Gloria Patri. Replevit me.

V. Recordare, Domine, afflictionis mea. R. Absynthii. et fellis

Tout comme aux I. Vêpres, excepté ce qui suit.

HYMNE (a) (b)

CORDIS Mariae luctibus, Cordisque nostri planctibus Nunc sacra templa personent, Matrisque laude consonent. Quaeumque sentit verbera Redemptor et Rex omnium, Haec ipsa suffert vulnera Cor Matris alma Virginum. Heu, quae trahunt suspiria Matris pia Praecordia, Dum moesta cernit Unicum Inter latrones mortuum! Immergitur doloribus, Pectus replent absynthia: Sponsus perit, Rex, Filius, Frater, Parens et Omnia. O Cor Parentis Martyrum, Imago Christi vulnerum, Fac nostra tecum pectora Portare Jesu stigmata. _________________________________

(a) 1652.Hymne 1

Mariae Matris Virginis Flagella, sputa, lanceam Condolentes moeroribus, Acetum, probra, verbera, Luctum jungamus lacrymis: Clavos, coronam spineam, Fletus debentur fletibus. Fel,vincla, crucem, verbera. Pensemus Matris Domini Haec videt Mater Filio Spinas Cordis acerrimas, Parari cum ludibrio: Dum cernit corpus Unici Nullus amor suavior, Poenas pati saevissimas. Nullus dolor amarior.

(b) Dans l'édition de 1668, les cinq premières strophes ne diffèrent pas de celle de 1672; et les trois dernières sont la répétition de celles des hymnes précedentes.

---

1. Cette hymne n'a que sept strophes dans la première édition

O Mater Agni mortui, Tecum fac et nos plangere: Fac morte Nati commori, Vitaque Nati vivere.

O Mater admirabilis. Dulcis, potens, amabilis, Ab omnibus fac unicum Suis amari Filium.

Praesta, Pater, precantibus, Matris sequi vestigia, Et in tuorum cordibus Per saecla regnes omnia. Amen.

V. Posuit me desolatam. R. Tota die moerore confectam

A Magnif. Ant. Invocavi nomen tuum, Domine, ne avertas faciem tuam a singultu meo et clamoribus: et lacrymas meas ne despicias.

Ensuite on fait mémoire de la Férie.