Caput III

Venio nunc ad eam declamationem, qua libelli auctor in Christi Vicarium impie debacchatur. Primis quatuor pagellis verbosissima oratione Pontificem Romanum anti- Christum esse affirmat ac repetit millies, t idque jam perspectum ac notum esse omnibus contendit, exceptis paucis quibusdam excsecatis Italis, atque Hispanis. Quare si quis totidem verbis, multaque sententiarum congerie, et varietate Calvinum, aut Lutherum, aut verius utrumque vel Antichristum ipsum vel ejus praecursorem esse dicat, repetat, inculcet, par pari sine dubio referret, et stulto secundum ejus stultitiam responderet. Sed non est hominum doctorum, ac potissimum Catholicorum verbis contendere, inanis ista garrulitas haereticorum propria est, qui cum rebus non possint, verborum certe profusione coram imperitis malam causam suam utcumque sustentant. Multa de Antichristo scribit Daniel, multa posteunt Paulus, multa Joannes, sed illa praeter cte-

teras insignis est Antichristi nota, Deos omnes contemnere, ut ipse unus habeatur Deus. Et elevabitur, inquit Daniel cap. xi. et magnificabitur adversus omnem Deum, et adversus Deum Deorum loquetur magnifica. Et Apostolus II Thessalon n. Et revelatus fuerit homo peccati, filius perditionis, qui adversatur, et extollitur supra omne quod dicitur Deus. Huc etiam pertinet, quod Christus ipse Judaeis praedixit. Joan. v. cum ait: Ego veni in nomine patris mei, et non recepistis me, si alius venerit in nomine suo, illum accipietis. Antichristus enim in nomine suo veniet, quia nullum supra se Deum agnoscet. Jam vero Pontifex Maximus praedecessorum suorum imitatus exempla, nonne et in litteris servum servorum Dei se palam appellat? et ad sanctum altare uni vero Deo populo inspectante sacrificium offert? et summum honoris titulum esse censet, si Christi Vicarius nominetur? et denique Christum publice, et privatim colit, et ut ab omnibus agnoscatur, et adoretur, satagit? Qui vero servum, sacerdotem, vicarium, cultorem Christi, et verbis et factis se profitetur, certe non elevatur supra omnem Deum, juxta vaticinium Danielis, neque juxta Paulum se ipse extollit supra omne quod dicitur Deus, neque a seipso venit, juxta verbum Domini apud Joannem, sed ab illo qui Petrum, cujus se successorem Pontifex Romanus vere nominat, ad gregem suum cum potestate misit, cum ait Joan. xxi. Pasce oves meas. Quae cum ita sint, nihil verius, nihil apertius, nihil certius dici potest, quam nihil esse Romano Pontifici cum Antichristo commune, nisi forte quse sint Antichristi notaj ex heereticonim mendaciis, non ex divinis oraculis discere libeat. Quid, quod tanta est haereticorum hujus temporis inconstantia, ut tjuem Antichxdstum esse volunt, iidem ipsi Antichristum non esse doceant? nihil enim saxpius, neque majori contentione Romanis Pontificibus, quam idololatriam objiciunt, siquidem et sanctorum invocationem, et reliquiarum atque imaginum cultum, et ipsum Missai sacrificium idololatriam esse clamitant. At si tot Deos a Romanis Pontificibus coli existimatis, quot sunt beati spiritus in coelo; unde tandem vobis in mentem venit, ut eosdem Pontifices antichristos fa-

ceretis? an vero Daniel, et Paulus illum Antichristum fore proedixerunt, qui Deorum multitudini sese prosterneret, et non cum potius, qui se supra omne numen elevaret? An non sentitis, quam parum cohaerentia cum divinis litteris, et quam ipsa secum aperte pugnantia sint, quai dicitis? Quale autem mendacium est, in sola Italia, atque Hispania Romanum Pontificem non ut Antichristum repudiari, sed pro vero Christi Vicario agnosci, et coli? Quid? in ipsa Germania, nonne imperator, ejusque fratres, et archiepiscopi electores, dux Bavaria; potentissimus, aliique plurimi tum ecclesiastici tum politici principes vivunt, qui una cum populis, quibus imperant, Romano Pontifici, ut Christi Vicario parent? In Polonia nonne regep semper catholici cum Episcopis item catholicis, et magna nobilium, ac plebeiorum multitudine Romanam fidem professi sunt, et adhuc hodie profitentur? Suecia, Hungaria, Scotia nonne suos habent catholicos?

In Anglia vero nonne Catholicorum pro Romana fide pugnantium pleni sunt carceres. Nonne quotidie gloriosa martyria exhibentur? Nonne libris in ipsa- Anglia editis Catholici Lutheranos, et Calvinianos exagitant? Quid de Gallia dicam? Rex ipse Cbristianissimus totius regni caput, Romanum Pontificem splendidissima legatione non honoravit? non eum Christi loco in terris esse agnovit? non obedientiam illi suo nomine praestari jussit? Episcopi totius Galliae nonne Catholici sunt, et summum Pontificem debito cum honore suscipiunt? Quis vero principes, quis populos numeret, qui pro Romana fide vitam ipsam, et sanguinem profundere tota Gallia parati sunt? Quid igitur sibi volebat ille mendaciorum architectus, cum paucos dumtaxat ceecos, eosque in sola Italia, et Hispania esse pronunciabal, qui Romanum Pontificem Antichristum esse non crederent? et tamen Europam nondum sumus egressi: nam si lustrare Asiam, et Africam, et novi orbis vastissimas regiones animo velimus, inveniemus profecto in A- merica, in Brasilia, in exteriore Africa, in ' Arabia, in sinu Persico, in India, in insulis Moluccis, in aurea Chersoneso, apud Sinas, apud Japones, ubi nondum Lutheri, et Calvini nomen penetravit, plurimos optimosque

(<) Daniel XI, 36; II Thess. II, 3; Joan. V, 43. — Joan. XXI, 17. — De quo vid. Les quatte martyrs auctore Rio, et expressive: La persecutio n religieusc cn Angleterre fons Elisabcth, auctore C. Destombes sacerdote dioecesis Cameracensis.

esse Christianos, qui sub Rom. Pontificis obedientia Christum colant. Ante nonnullos annos ex ultima Japonia nobilissima legatio trium annorum itinere confecto ad Romanum Pontificem, ut verum Christi Vicarium agnoscendum. ac venerandum venit, neque multi menses praeterierunt, cum ad hunc ipsum, qui nunc B. Petri sedem tenet, Clementem VIII. Pontificem litterae a Patriarcha Alexandrino ex JSgypto missse sunt, quibus eum is Patriarcha caput Ecclesiae universae Christique Vicarium confitetur, ut nihil hic de Armenis et Maronitis dicam, qui inter tot sectas haereticorum, et paganorum, quae 0- rientem premunt, Romanae Ecclesiae fidem, et obedientiam retinent; quae cum ita sint, quanta vanitas, atque temeritas ejus hominis fuit, qui in sola Italia atque Hispania paucos quosdam invenire potuit qui sedem Apostolicam, ut aequum erat, venerarentur? Sed caetera videamus.