Capitulum 9

De ira contra nos ipsos assumenda.

JUBEMUR itaque irasci salubriter, sed nobismetipsis et suggestionibus pravis in cor nostrum ascendentibus; et non peccare, suggestiones tales ad effectum noxium perducendo. Denique hunc eumdem sensum explanat apertius sequens versiculus : Quæ dicitis in cordibus vestris, in cubilibus vestris compungimini :¹ id est, quæcumque in cordibus vestris cogitatis, incidentibus in vos instigationibus repentinis ac lubricis, emendate atque corrigite saluberrima compunctione, amoventes moderatione consilii omnem strepitum ac perturbationem furoris, tanquam positi in cubili quietis.

Præterea beatus Apostolus testimonio hujus versiculi usus, quum dixisset, Irascimini, et nolite peccare; subjunxit :² Sol non occidat super iracundiam vestram, neque locum detis diabolo. Si noxium est Solem justitiæ super iracundiam nostram occidere, et irascendo damus mox locum diabolo : quomodo superius præcipit ut irascamur, dicens : Irascimini, et nolite peccare ? Nonne evidenter vult dicere : Irascimini vitiis et vestro furori, ne aliter vobis agentibus, Christus sol justitiæ incipiat propter iracundiam vestram occidere sive occumbere, seque retrahere vestris mentibus obscuratis, atque illo sic recedente, præbeatis in cordibus vestris locum diabolo ?