Collatio XX
archiae, mihtantis Ecclesiae et mentis sibi: sta in pace, et sic dealiis; et praescinde istas puerilitates et pueriles affectiones. Pueri enim insecutores sunt passionum; maledictus puer centum annorum.
Tertium studium sapientiae est ordinatio cogitationum; unde: Stultus per fenestram prospicit in domum proximi. Et hic est magna ditFicultas ordinare phantasmata nostra, ut, quando sumus in Ecclesia, nil cogitemus nisi deofEcio, et sic de aliis; et necessario oportet ordinare has cogitationes ad hoc, quod Spiritus sanctus intret per sapientiam, quia Spiritus sanctus disciplinae effugiet fictmn el auferet se a cogilationibus, quae sunt sine intellectu 5. Et ideo oportet habere certas materias, circa quas nos exerceamus.
Quartum studium sapientiae est desiderii sursumactio; hoc facit alia studia valere, ut posteriora ohliti extendamus nos ad ea quae sunt priora. Sapientis oculi in capite eius. Cor sapientis in dextera eius. Hoc est sapientis studium, ut non declinet studium nostrum nisi ad Deum, qui est totus desiderabilis. — Haec quatuor sunt difTiciha, nisi habeantur prima studia, et cum his sunt facilia. Unde facile est tunc habere dominium supra passiones, ut dicitur de quodam philosoplio, qui dixit servo suo: « Quantum te affligerem, si non essem iratus ».
Dixit autem Deus: fiant luminaria in ftrcaeli et dividant diem ac noctem; et sint signa. et tempora et dies et annos. El fecit Deus magna luminaria: luminare maius, ut praediei, et luminare minus, ut praeesset nocti, stellas. Et posuit eas in firmarrwnto caeli, ul
super terram; et vidit Deus, quod esset
Et factum est vespere et mane, dies quar-
Dictum est supra, quod Deus dedit Danieli
omnium visionum; et occasione eius
sunt sex visiones correspondentes operisex dierura. — Nunc dicendum est de quarta,
intelligentiae per contemplationem suspen- — Sed intelligendum, quod hanc visionem
habet, nisi sit vir desideriorum, nec poeam habere nisi per magnum desiderium. Uiidc
Gustate et videte, quoniam suavis cH
Primo dicit gustate. Gustus enini suavis est, nisi praecedat appetitus gustabilis vel ad
- Haec autem intelligentia per contemplationem
datur intelligi per opus quartae diei, in luminaria facta sunt. Anima autem illa sola contemplationem suspensa est, quae habet solem lunam et stellas in firmamento suo. Considera,
si non esset sol et luna et stellae in firmaquid esset mundus? Non esset nisi quaeilam
tenebrosa, quia etiam nox cum lumine sideadhuc tenebrosa et horribilis est. Sic est de
Quae enim non habet graliam contemplatioest sicut firmamentum sine luminaribus; sed habet est firmamentum ornatum luminibus. Et differt caelum non habens haec luminaria a habente, sic anima non habens, ab anima dispoad hoc; unde differt sicut Angelus a bestia. Bestialis est homo carens his et habens faciem inclinatam ad terram sicut animal; sed-plenus luminibus est totus angelicus.
In quarto die fecit Deus solem et lunam et stellas, quia haec visio est principaliter circa tria: circa luculentam considerationem caelestis hierarchiae, circa luculentam considerationem militantis Ecclesiae, circa luculentain considerationem mentis humanae hierarchizatae. Nisi enim speculetur supernam monarchiam et contueatur descensum Ecclesiae militantis al) ea et suam ipsius hierarchicam adornationem, nunquam erit contemplativa; sed tunc habebit lucem solareni, lunarcm et stellarem. Prima consideratio comparatur luci solari, secunda laci lunari, tertia luci stellari. Haec anima est felix, quae se contuetur ornatam et conformem illi lerusalem, et hierarchiam illustratam, scilicet angelicam, et hierarchiam illustrantem, scilicet divinum principatum personarum.
Luculenta ergo consideratio caelestis monarchiae assimilatur luci sola?-i propter triplicem rationem: propter fulgorem puritatis praecipuae, propter fulgorem limpiditatii praeclarae, propter fulgorem 3" inflammationis vivificae. Haec tria habet illa consideratio.
Ratione primi est suinmae dignitatis et excellentiae, quae habet puritatem et est elongata ab omni faece corruptionis. De ista puritate Ecclesiasticus: Sicut,iol oriens in altissimis Dei, sic mulieris bonae species in ornamentum domus suae. Haec verba conveniunt aeternae sapientiae et menti aeterna sapientia illustratae. Est enim sicut sol in altissimis, non propter positionem, quia sol non est altior omnibus planetis, sed sol dicitur altissimus ratione altissimae puritatis, actualitatis et luminositatis; unde est secundum Isidorum « quasi solus lucens ». Haec est sapientia aeterna, quae ubique at- Hngit propter suam munditiam. — Comparatur autem jfmfert 6o?iae, non propter aliquod femineum vel elTeminatum, quod sit in ipso; sed quia in sapientia aeterna est ratio fecunditalis ad concipiendum, producendum et pariendum quidquid est de universitate legum. Omnes enim rationes exemplares concipiuntur ab aelerno in vulva aelernae sapientiae seu utero, et inaxime praedeslinationis. Unde quia ab aelerno rationes praedestinationis concepit, non potest nos non diligere; et sicut ab aeterno concepit, sic in tempore produxit sive peperit, et postea in carne patiendo parlurivit. Et potest hoc intelligere intellectus et Iiabet allissimam contemplationem.
Est ergo liaec consideratio illius esse purismosae el secundae. Et forinositas est fecunditas, quia, quanto plus concipiunt lumina, tanto formosiores sunt; unde: Beali mundo corde, quoniam ipsi Deum uidebunt. Unde per puritatem, non per rationem, oportet introire in conteraplationem. Et ideo cum simplicibus sermocinalio eius; qui habent mentes putas, non excaecatas propter malitiam supervenientem. Animae ergo, quae sunt formosae et secundae, dicuntur filiae lerumletn et intelliguntur per sokm ratione formositatis, et per mulierem ratione fecunditatis.
Secundo comparatur soli propter fulgorem 3 Umpidilatis praeclarae; ubi maior fulgor, ibi maior claritas et limpiditas; unde Ecclesiasticus: Sol illuminans per omnia respexil, el gloria Domini plenum est opus enw. Unde Gregorius: « Quid est, quod non videant qui videnlem omnia vident »? — Anima beati Benedicti bene fuit contemplativa, quae totum inundum vidit in uno radio solis. Non multum studuerat ipse nec libros habebat, quia decimo tertio anno mundum dimiserat et latitabat inter fruteta cum bestiis, sicut una fera; unde etiam pastores crediderunt eum feram. Et ut dicit Gregorius, mundus non fuit coangustatus [n uno radio sohs, sed eius animus fuit dilatatus, qui vidit omnia in illo cuius raagniludine omnis crealura angusta est et parva et modica. Unde in Sapientia: Quasi momenlum slaterae est ante te orbis terrarum et.ncut gutta roris anlelucani. De hac praeclaritate in libro Sapientiae: Est enim speciosior sole et.mper omnem dispositionem stellarum, luci comparala invenitur prior. tur etiam radius supersubslantialis, qui et universum orbem et universum spiritum continet. Ergo in anima contemplativa mira sunt lumina et mira pulcritudo. Sic ergo mundus, pulcher a summo ad imum, ab initioad finein, descriptus in anima facit speculum; et quilibet spiritus est speculum: et sic in anima est mira numerositas, summus ordo, summa proportionalitas. Pulcra ergo est universitas spirituum, quia, quoties in anima sic relucet dispositio orbis terrarum et spirituum beatorum et radii supersubstantialis, toties in ea est mira refulgentia; et ex oc &?X speciosior sok. Rursus, radius, qui continet omnem dispositionem et repraesentat omnes theorias, est in anima, et in illo anima absorbetur per mentis transformationem in Deum; et ideo est anima super omnem dispositionem stellarum.
Tertio, Iiaec consideratio comparatur /m«' lari propter fulgorem inflammationis vivificae. Est enini radius solis ad viviticandum, non ad consuetiam inundus velut sub uno suus radio collectiis aiue oculos menduni nisi per acciilens et ratione alicuius dispositionis. De iioc calore innammante Ecclesiasticus: Sol in aspectu annunlians in exitu, vas admirabik opus ExceLn. fn meridiano cxurit terram, et in conspeclu ardoris eius quis poterit sustinere? Tripliciler sol exurens montes, radios igneos exsufflans €l refulgens radiis suis excaecat oculos. — Vult dicere, quoil quando ille sol aspicitur, quod ipse sol sic annuntiat quae sunt apud se et in se, et oritur 'super liemisphaerium mentis nostrae, qbod in meridiano exurit, et in conspectu ardorU eius non ia poterit aliquis.sustinere. — Animae enim non sublevatae sunt quasi in hiemc; sed quae sunt elevatae ad mediocrem contemplationem sunt quasi in vere; sed quae elevatae sunt ad excessus ecstaticos sunt sicut in aestate et percipiunt fructus aulumnales, quia quiescunt. Tunc enim in autumno colligunt fructus et faciunt et celebrant solemnitates in autumno. Sed ubi exurit in meridie? Quando in maxima virtute est, hoc est in caelo.
Haec enim est perfecta contemplatio; et illas mitus sunt inenarrabilcs, quibus postulat pro nobis Spiritus, quid sunt excessus? quid ardores? Unde: Quis ex vobis poterit habitare cuni ardoribus sempiternis? — Et vere.so/ cxurit tripliciter, quia sol aeternus terram illam hierarchicam et istam humanam irradiat et inflammat triplici vel triformi amore et sursum agit in Deum utramque: illam per tentionem, visionem et friiitionem; hanc per caritateni de corde puro, conscientia bona, fide non ficta; hierarchiam, dico, caelestem secundum trinas hierarchias collocatam.
Sed quid est, quod iste radius excaecat, ultra humani intellectus investigationem. Ibi intellectus caligat, quia non potest investigare, quia transcendit omnem potentiain investigativam. Est ergo ibi caligo inaccessibilis, quae tamen illuminat mentes, quae perdiderunt investigaliones curiosas. Et hoc est quod dixit Dominus, se habitare in nebula; et in Psalmo: Posuit tenebras latibulum suum.
1 2. Haec est ergo consideratio luculenta caelestis Refulsit.lot in clypeos aureos, et resplenduerunt montes ab eU sicut lampades ignu. Cljjpei sunt rationes aeternae praedestinationum aeternarum, quae habent rationem armaturae et rationem fuigoris incorruptibilis. Solaeternus, scilicet sapientia aeterna, refulgct in clypeos, quando sublimat Deus mentem contemplativam ad percipiendiim fulgorem veritatis aeternae et illarum rationum; cl montes re.splendent, quia sol ille per istas rationes quasi per clypeos aureos illuminat montes, hoc est spiritus in aeternitate firmatos et sublimitate, qui recipiunt primo orientales radios primaria infusione, meridionales perfecta illustratione, occidentalcs postrema retentione. Hi tripliciter oriuntur a sole et splendent sicut lampadcs ignis, quia est ibi inllammatio permaxima. Et in hoc est tota ratio contemplationis, quia nunquam venit in contemplatione radius splendens, quin etiam sit inflammans. Et ideo in Cantico loquitur Salomon per inodum amoris et per modum cantici, quia ad illos fulgores non polest perveniri nisi per amorem.
1 3. Item, contemplatio consistit in consideratione luculenta militantis Fxclesiae. Haec consideratio intelligitur per Lucem lunarcm; qui enim non novit lianc non potest quidquam comprehendere. Unde non est ornatum caelum, nisi habeat luminare maius et lu7ninare minus. Unde loannes vidit ciuitatem lerusalem non solum stantem, imnio etiain dcscendentem a Deo, formatam et ornatara. Sicut enim radius solis per lunam illuniinat noctem, sic radius divinus per Ecclesiam illuminat ipsam animam contemplativam. Radius enim divinus in caele.sti hierarchia umbram non habet, sicut lux solis non habet tenebrositatem in se sive in suo fonte; sed in luna, quae habet obscuritatem, non est simpliciter clarus. Sic in Ecclesia mihtante, in qua est radius in flguris et in aenigmatibus. — Comparatur autem Ecclesia militans lunae propter refulgentiam subobscuram sive symbolicam, propter refulgentiain excessivam sive ecstaticam, et propter refulgentiam ordinatam.
Prima ergo refulgentia in Ecclesia est symbolica per symbola Sacramentorum et figurarum, per quae decurrit Ecclesia a principio usque ad finem. De hoc Ecclesiasticus - Luna in omnibus in tempore suo, ostensio temporis et signum aevi. Dicit ergo, quod luna est manifestatio temporum et per modum signationis; et hoc est in Ecclesia per symbola; quia « aliter non est possibile, nobis lucere d. 49. p. I. q. 5. De Trina distinctione hierarchiae caeleslis cfr. divinum radium, nisi varietale sacrorum velaminum anagogice circumvelatum », secundum Dionysium.
Unde lunam videre possumus, non solem, quia radius solis contemperatur nobis per lunam. Sic radius aeternitatis non potest aspici in se, sed si aspicimus illum radium, ut est in Ecclesia, velatum [5er Sacramenta et figuras; possumus aspicere ipsum, qui noljis ostendit, quae sunt facta, quae facienda, (juae sunt in aeternitate: quae sunt facla, per allegoriam; quae facienda, per tropologiam; quae in aeternitate, per anagogiam. Intelligimus enim aliquo modo figurarum doclrinam.quibus testamenlum vetus et eliam novum plenum est; ut patet per Apostolum S quod passio Chrisli ct veritas fuit et figura, similiter resurrectio. — Et ideo ligurae nondum explanatae sunt; sed quando luiia erit plena, tunc erit apertio Scripturarum, et liber aperietur, et septem sigilla solventur, quae adhuc non sunt aperta. — Credite mihi, tuiic videbimus quasi per plenilunium, quando leo nosler de tribu luda surget et aperiet librum, quando consummabuntur passionesCbristi,quasmodo corpus Christi patitur. Oportet enim surgere Herodem, sub quo illudatur Christus, et Petrus incarceretur.
Item, comparatur lunae propter refulgen- 2. tiam exccssiuam. Ecclesiasticus: A luna signum diei festi, luminare, quod minuitur in consummatione. Memis secundum nomen eius est, crescens mirabiliter in consummatione. Duo dicit de luna: ct quod niirabiliter crescit in consummatione
mirabiliter diminuitur. Et hoc verum est sive in coniunctione cuin sole, sive in oppositiotw: in oppositione fit; quando enim est in plena opiwsitione ad solem, tunc distat ab eo magis, quam potesl, et tunc minus illuminatur secundiun veritatem C.X- quam in alio temwre quocumque. — Quod sic proijjjj. pggij gjt i[, )erspectiva, quod quando corpus luminosum maius est quam corpus opacum sphaericum, quod illuminat; quaiito magis appropinquat corpus ad corpus, tanto magis illuminatur opacum, quia basis corporis lumiiiosi est maior, et angulus radiorum maior; quando vero plus distat, tunc angulus minor est, et basis ininus de corpore opaci attingit. Sed quando est in plena oppositione, tunc est in maxima distantia: ergo tunc minus illuniinatur secundum veritatem, sed plus secundum apparentiam, quia tunc vocatur luna plena.
Itein, apud coniunctionem est e quia, cuin sit in maxima appropinquatione, qua esse potest, tunc illuminatur magis secundum veritatem et minus secundum apparentiam, quia tunc nihil videmus de luna. — Ergo sive consummatio intelligatur vel quantum ad oppositionem, vel quantum ad coniunctionem, utrumque verum est: et quod mirabiliter crescit et mirabiliter minuitur in consummatione.
Luna, quae crescit et minuitur, significat hominem in vita actiua et contemplativa, stella matutina, quae aliquando praecedit solem, et tunc signilicat vitam conlemplalivam; et aliquando sequitur, et tunc significat vitam activam. — Haec luna est Ecclesia, vacans conlemplationi et actioni. Quando vacat contemplationi, tunc summe illuminatur lulgoiibus caelestibus; quando vero vacat actioni, lunc ininiis illuminatur; et non vivit liomo, qui non minuatur, quando dat se actioni, ecepto Chrislo, qui fuit perfectus et in actione et contemplatione. Unde nullus liomo sapiens unquam descendit ad actionem, maxinie praesidenlium, nisi quadam necessitate; quia, secundum Gregorium in Pastoralibus, « pollens virlutibus invitus accedit, carens vero virtutibus nec coactus ». Quare? quia ex hoc minuitur lumen illud, quod est maximae iiluminationis, scihcet contemplationis. appetit uniri per excessum contemplationis; et tunc, quando lieiiiispliaerium animae tolum luminibus plenum est, tunc homo exterius fit totus deformis, tunc homo fit sine loquela. Unde tunc habet veritatem illud in Cantico: i'olite me considerare, quod fuscasim, quia decoloravit mesol, quia tunc maxime coniungitur interioribus illuminationibus; unde in Exodo: Ex quo locutus es ad servum tuum, impcditioris et tardioris linguae factus sum. Similiter lacob, scilicet Israel, vir fortis, fortificalus fuit in lucta Angeli, emarcuit tamen nervus femoris eius, et factus est claudus, quia haec contemplalio facit Nalura rerum, c. 13: « Venus, quae et lucifer et vesper dicivilein animam apparere hominibus, quando summo soli coniungitur. — Haec est Esther, quae non quaerit mundum muliebreni, sed contenta est naturali pulcritudine nec quaerit istos ornatus meretricios. — Et dicebat: quia dico vobis, quod nunquam qui vult apparere potest venit'e ad contemplationem.
Tertio comparatur lunae propter refulgen- 3. tiam ordinatam. Ecclesiasticus: Vas caslrorum in firmammto caeli resplendet; dicitur de luna. Omnia enim, quae sunt in Ecclesia, sunt secunduni rationem ordinis ordinata et robusta seu indissipabilia et iucimda. — Propler primum dicitur: Vas castrorum in firmumcnto caeli, quia lerribilis esl, ut caMrorum acies ordinata. Quid videhis in Sidamite nisi choros catrorum? Quia iste ordo totus est ad pugnandum contra universitatem hostium. — Item, habet iucundilatem; ideo dicit resplendet. Et haec est gloria, quae est formositas cum iucuiiditate; unde et divites ostendunt gloriam suam, incedendo in gloria vestrum et laetitia, sicut in nuptiis et festis.
Haec est secunda pars contemplationis, considerare scilicet Ecclesiam, secundum quod est supcrvestita liguris et theoriis, et secundum quod est illustrata a sole, et secundum quod est ordinata ad pugnandum; et sic haijetur luna in firmamento animae, ut consideratur per thcologiam symbolicam, per theologiam mysticam, per theologiam proprie diclam.
Tertia pars contemplationis est in consideiucuiulam. Anima, quae habet haec tria, est hierarchizata.
De radiatione mansiva, quae est in anima hierarchizata, dicitur in libro ludicum: Stellae, manentes in ordine el cursu suo, pugnaverunt contra Sisaram. Sicut eniin stellae sunt fixae in caelo, sic oportet quod contemplativus sit fixus et mansivus, non vacillans nec habens oculos tremulos, sed aquilinos. Unde Dionysius: Habens oculos, scilicet investigalionis rationis, debet esse fixus, fixione siderea manens. Non manet autem, nisi habeat cursum et ordinem, ordinem scilicet hierarchicorum graduum et virtutum, et postmodum currat incessanter )er illos de virtute in virtulem; et hoc est pugnare contra diabolum. Mens enim fixa in stabilitate graduum hierarchicorum et virtutum non est otiosa, sed dormit homo exterius et vigilat interius; hoc aulem est hominuin vivacium, stabilitorum infaligabiliter. Hae considerationes faciunt animas robustas.
Item, habet radiationem decoram. Unde clesiasticus: Species caeli gloria stellarum. Caeli sunt animae caelestes, speciosae, decorae; sed in gloria stellarum, scilicet in gloriosa refulgentia, quae consistit in consideratione decora. Unde debet esse manens in Deo, crescens de virtute in virtulem, ut attentissime attendat ad illos fulgores, ut, si dormiat, cor suum vigilel perspicaciter. Multi enim sunt, qui amant pulcritudinem; pulcritudo autem non est in exterioribus, sed ipsius effigies; vera autem pulcritudo est in illa pulcritudine sapientiae.
Tertio assimilatur luci stellarum propter radiationem iucundam. Baruch: Stellae dederunt lucem in custodiis suis el laetatae sunt, vocatae sunt et dixerunt: Adsumus, et luxerunt cuni iucumiitate ei qui fecit illas. His anima comparatur, quando vocatur a Deo per inspirationem, et ipsa currit per desiderium; in Psalmo: Laetatus stim in his quae dicta sunt mihi: in domum Domini ibinius. Gaudete, quia nomina vestra scripta sunt in caelis; quia ex gaudio in illis illuminationibus nascitur lumen imleficiens. Psalmus: Ex ore infantium et lactentium perfecisti laudem. Quoniam videbo caelos tuos, opera diyitorum tuorum, lunam et stellas, quae tu fundasti; quae radiant radiatione mansiva, contemplativa et hierarchica; sed debet esse cum virtute, cuin decore, cum iucunditate. Unde in Cantico: Pulcra.es, amicamea, suavis et decora: quia iucunda, ideo suavis; quia decora, ideo pulcro,; quia mansiva, ideo terribilis ut caslrorum acies ordinata.
Fecit ergo Deus die quarta solem et lunam et stellas, quia Deus dedit animae, ut habeat considerationem sui ipsius et Ecclesiae militantis et caekstis monarchiae. In Cantico: Quae est ista quae ascendit quasi aurora consurgens, pulcra ut luna, electa ut sol, terribilis ut castroru7n acies ordinata. Aurora est, quando consurgit in considerationem sui; luna,. in considerationem Ecclesiae militantis; sol, quando in Deum absorbetur; et ex his est terribilis ut castrorum adies ordinata.
De viro contemplativo dicitur in laudem Simonis, Oniae filii, in Ecclesiastico: Quasi stella matutina in medio nbulae et quasi luna plena in diebus suis lucet el quasi sol refulgens; sic ille refulsit in templo Dei, quasi arcus refulgens inter nehulas gloriae. — Stella in consideratione proprii adornatus, sed in medio nebulae propter humilitatem, quae est necessaria viro contemplativo; non sit ut lucifer, sed ut magis dicat: Quoniam tu illuminas lucernam meam, Domine; Deus nieus illumina tenebras meas. — Quasi luna per considerationem Ecclesiae mililantis, considerando eius principium, medium et finem. Unde non liabetur illuminatio, nisi quando Ecclesia consideratur secundum sua tempora; Rachel adhuc concipiet et parturiet, et Beniamin nascetur. — Simit sol refulsit, quando scilicet elevata est in contemplatione Dei. — Et tunc est sicut luna plena, quando islos splendores fiulcherrimos et praeclaros ab illa praeclara luce suscipit; et tunc talis anima est sicut arcus, quia reconciliatrix Dei et hominis, sicut lumina portabat Moyses a Deo ad populum.,
De hoc loannes in Apocalypsi: Vidi signum stellarum. Prima visio est de candelabris et filio hominis et septem stellis; secunda de septem sigillis; tertia de.ngelis tuba canentibus; quarta, quando apertum est lemplum., et signum magnum apparuit de muliere amicta. In prima manifestatur fulgor ordinis praesidentium; in secunda, fulgor pugnantium ut martyrum; in tertia, fulgor docenlium, per clangorem tubae; in quarta, fiilgor contempiantium, qui habent solem et lunam et stellas. — Ex consideratione caelestis monarchiae est amicta sole, quia est principale. — Sed quando descendit anima ad considerationem Ecclesiae mililanlis, habet lunam sub pedibus, non ad conculcandum, sed quia se fundat et sustentat super Ecclesiam. Nec enim est anima contemplativa, nisi per Ecclesiam sustentetur quasi super basiin. — Post considerationem hierarchicarum illuminationum est quasi habens stellas duodecim. Stellae sunt duodecim mysteria reseranda, quae per duodecim signationes in futuro significantur, quae sunt signationes electorum. civitatis et ostensio civitatis et apertio libri; et sexto Angelo, scilicet Philadelpliiae, qui interpretatur, conservans hereditatem, dictum est de clave David, et de quo dicitur: Qui vicerit scribam super- eum nomen meum et nomen civitatis novae lerusalem — vide, quod adhuc non fecerat mentionem de civitate — boc est, dabo notiliam Scripturarum isti sexto Angelo; sed amaricahitur venter eius, et in ore eius eril dulce tanquam mel. Et iste ordo intelligitur per loannem, cui dictuin est: Sic eum volo manere,, donec veniam.
Et dicebat, quod malignitiitibus latrantium necesse est impleri hoc sexto tempore, in quo fecit Deus hominem ad imaginem. et simililudinem suam. Et addebat: Videte vocationem vestram, quia mates duodecim tribus Israel; et in hac vita talibus debetur contemplatio. Contemplatio non potest esse nisi in suinma simplicitate; et summa simplicitas non potest esse nisi in maxi.ma paupertate; et haec est huius ordinis. Intentio beati Francisci fuit esse in summa paupertate. — Et dicebat, quoniam multum retrocessimus a statu nostro, el ideo permittit nos Deus afiligi, ut per hoc reducamur ad statuin, qui debet habere terram promissionis., Magna promisit Deus Israeli, et magni ex illis electi sunt, ut Apostoli sui. — ludaei fuerunt excaecati, isti fuerunt illustrati; sed illi dederunt se carni; quidani volunt
Chapter 20 of 23