Skip to the text

Le XVII de septembre : En la solennité de la b. vierge marie

En la solennité de la b. vierge marie 1

Double de 2. classe

Tout comme en la Fête de sainte Marie des Neiges, excepté les Leçons du II. Nocturne, qui se prennent au II. Nocturne du cinquième jour de l'Octave de la Nativité de la même Vierge, et qui se commencent ainsi: Sermo sancti Joannis Chrysostomi. Dei Filius non divitem, etc. Aux II. Vêpres, on fait mémoire de saint Thomas de Villeneuve .

In solemnitate beatae mariae virginis

Missa Salve sancta Parens, ut in Missis votivis ejusdem B. M. a Pentec. usque ad Advent. Et dicitur Credo, et Praefatio de S. Maria, et te in solemnitate Beata Maria.


1. Cette fête empruntée à l'Oratoire, n'est indiquée que dans les éditions de 1652 et 1668

Le premier jour vacant d'après

Le 18 de ce mois

La fête de saint floscel martyr 1

Semi double

Tout du Commun d'un Martyr, excepté ce qu'il y a ici de propre.

Les Leçons du I. Nocturne se lisent de l'Écriture courante, si ce n'est que cette Fête arrive aux Quatre-Temps; car alors elles se prennent dans l'Épître aux Romains, qui commence ainsi: Fratres debitores sumus, comme au Commun de plusieurs Martyrs; et la neuvième Leçon se dit de l'Homélie de la férie occurrente, avec commémoration de la férie à Laudes seulement.

SANCTUS Floscellus, puer decennis, Neustriae flos pulcherrimus, in pago Constantino nobili genere exortus, sub Antonino Caesare, qui eum mirifice diligebat, ad pugnam pro confessione Christi delectus est. Cum enim ad simulacrum Apollinis Caesar solemne sacrificium indixisset, triginta tres adolescentes venustos imprimis et egregia indolis, inter quos praestantissimus Floscellus caeteris antecellebat, ad latus adesse jussit. Sensit tunc dari signum Floscellus ad dimicandum cum hoste, sociosque ___________________

  1. Pendant la mission qu'il prêcha à Beaune en 1648, le B. P. Eudes manifesta un vif désir d'obtenir une portion des reliques de ce Saint conservées dans la Collégiale. Le Chapitre lui ayant refusé cette grâce, un avocat de la ville, nommé M. Brunet, qui possédait un ossement du Saint,l'offrit au pieux Missionnaire, qui apporta cette relique dans le Séminaire de Caen, «en l'honneur de laquelle, dit le P. Costil, le saint homme célébra, tant qu'il vécut, sa fête le 18 de septembre, qui est le jour de son martyre». Cette fête est fixée en effet au 18 septembre dans l'édition de 1652.

Saint Thomas de Villeneuve ayant plus tard occupé ce jour-là, le P. Eudes reporta Saint Floscel au premier jour libre. Dans l'édition de 1672, la fête n'est plus indiquée, parce qu'elle ne se fit plus que dans le Séminaire de Caen. Cf. Annales, tome I, p. 175. Les Leçons sont empruntées au Propre d'Autun. fortiter his verbis admonuit; Nolite, inquit, milites Christi, nolite timere eos qui occidunt corpus, animam autem non possunt occidere; sed potius timete eum qui potest et corpus et animam perdere in gehennam. Confitemini illum coram hominibus, qui vos coram Patre suo, Deo vivo et vero, confitebitur. Mementote, charissimi, nos sanguine Christi a diabolica damnatione esse redemptos: ipsumque solum adorate; ipsum total mentis intentione complectimini; in ipso sperate; ab ipso praemia aeterna expectate. Talibus dictis beato Floscello socios adhortante, a Camarino quodam fidei christiana apud Caesarem defertur, missisque satellitibus, ad Valerianum praesidem adducitur.

Lecon v

Interrogatus cur hoc fecisset, et utrum a cultu Christi, poenarum metu, discedere vellet, impium Praesidem de infidelitatis nequitia arguit, seque minarum ejus terrorem atque tormentorum ferocitatem spernere constantissime affirmavit. Hoc responso, pertidi Judicis furor vehementius accensus, beatissimum puerum in equuleo suspensum, crudelissimis verberibus iterum atque iterum torqueri jussit. At Sanctus tortori illudens, et frementem Praesidis iram parvipendens: Vestra, inquit, sublimitatem potestatis despicio, de stullitia vestra tenebris doleo, quos Deos colitis irrideo. Valerianus videns eum tormentorum non molliri saevitia, multis blandimentis et promissis ad se allicere conatur. Sed tenera aetatis puerilis innocentia, morum honestate senioque dealbata, coelestibus munita doctrinis, omnia mundi oblectamenta arbitratur ut stercora, ut Christum lucrifaciat. Tunc tyrannica rabies magis magisque excandescens, Martyris genas ungulis dilaniari, et quarta jam vice eum verberibus attrectari jubet. Ille autem cum suspensus vinci nequivisset, in carcere cum leone includitur, quem orationis gladio interficit: subitoque inter tenebrosa carceris ergastula, Angelis administrantibus , coram beatissimo puero, septem perlucida candelabra fuere, ardentissimis lucernis mirum in modum refulgentia. Quod cum vidisset quidam, filium suum a duodecim annis caecum, mutum et surdum beato Floscello praesentavit, quem statim orationis sua virtute perfecta sanitati restituit.

Haec cum audisset Valerianus, maleficum esse exclamavit, eumque extra civitatem in ardentem rogum conjici praecepit. At beatus Floscellus, multorum potius saluti providens, quam paratas sibi flammas expavescens, sic Dominum oravit: Domine, quem solum diligo, quem solum amplector, concede mihi quaeso, incendii tormenta illaesis membris devincere, quatenus et fidelibus tuis fides augeatur, et corpusculum meum alio martyrii genere ab anima separatum, ad Patrum pagum Constantinum valeat reportari. Nondum oratione finita, vox de coelis insonuit dicens: Ne timeas, Floscelle, ecce ego tecum sum, confortare. Stalimque oborta diviniyus tempestate, ignis extinctus est: et ab illa hora Angelus Dei sanctum comitabatur puerum. Quem cum in carcerem tyrannus retrudi jussisset, palmas et linguam ejus clavis ferreis et acutissimis perforari praecepit. Tandem Imperatoris jussu, in platea civitatis Augustodunensis capite plexus est, quindecimo Calendas Octobris. Baptisati sunt eodem die septem millia ex iis qui ejus constantia testes fuerant. Et post quatuor menses, corpus ejus, quod in loco decenti sepultum fuerat, in pagum Constantinum translalum est ubi Christus Martyrem suum, innumeris pene decoravit miraçulis.

Au III. Nocturne , l'Homélie sur l'Évangile Si quis venit ad me, du Commun d'un Martyr non Pontife.

Missa in festo s. floscelli, martyris

Missa In virtute tua, de Communi unius Martyris.

Chapter 51 of 56