Skip to the text

Le XIX de novembre : Septième jour de l'octave

Septième jour de l'octave

De sainte élisabeth, veuve

Semi-double

Tout comme au Bréviaire romain; 9e lecon de saint Pontien; à Laudes mémoire de l'Octave et de saint Pontien.

Au samedi dans l'octave

A vêpres 2

CAPITULE. Rom. 11

O ALTITUDO divitiarum sapientiae et scientiae Dei: quam incomprehensibilia sunt judicia ejus, et investigabiles via ejus.


1. Aujourd'hui Double-majeur

  1. D'après les Rubriques actuelles, les Octaves non privilégiées n'ont point d'office spécial pour le Dimanche. On fait l'office du Dimanche comme au Bréviaire, avec mémoire de l'Octave.

Hymne Jesu, Sacerdos maxime, etc. , comme aux

I. Vêpres, page 513

V. Tu es Sacerdos in aeternum. R. Secundum ordinem Melchisedech

A Magnificat, l'Antienne du Samedi qui se rencontre dans l'ordre du Bréviaire 1.

L'Oraison du Dimanche qui se rencontre.

Puis on fait mémoire de l'Octave, et des fêtes simples s'il s'en rencontre.

Au dimanche dans l'octave

Toutes choses se disent comme dans l'octave, excepté ce qui est ici marqué.

Les Leçons de l'Écriture courante.

Sermo sancti Ambrosii Episcopi 2

De dignitate sacerdotali. Cap. 2 et 3

AUDITE me, beatissimi Patres, et si dignum ducitis, sanctissimi Fratres. Audite me, stirps levitica, germen sacerdotale, propago sanctificata, Duces et Rectores gregis Christi. Audite me, rogantem vos pariter et trementem, et commodis et commonitionibus sollicite consulentem. et honorem Sacerdotii demonstrare volentem, ut cum honoris vobis praerogativam monstraverimus, merita etiam congrua requiramus, nec falli possimus in opere, qui cognoscimus veritatem in corde. Dignum est ___________________

1. Nous ignorons si cette règle a été autrefois en usage dans la liturgie romaine; elle ne l'est plus, même pour les Octaves privilegiées

  1. Dans l'édition de 1653, où l'office n'a point d'Octave, le B. P. Eudes a mis ces Leçons de saint Ambroise à la suite de l'Office, avec cette rubrique: Autres leçons qu'on peut dire au II.

Nocturne, à la place de celles qui y sont. enim ut dignitas sacerdotalis prius noscatur a nobis, et sic deinde servetur a nobis, ut Psalmographi sententia queat repelli a nobis: Homo, cum in honore esset, non intellexit, comparatus est jumentis insipientibus, et similis factus est illis. Honor igiyur, Fratres, et sublimitas episcopalis nullis poterit comparationibus adaequari. Si regum fulgori compares et principum diademati, longe erit inferius, quam si plumbi metallum ad auri fulgorem compares: quippe cum videas regum colla et principum submitti genibus Sacerdotum, et exosculatis eorum dextris, orationibus eorum credant se communiri. R. Isti sunt.

Haec vero, Fratres, ideo nos praemisisse debetis cognoscere, ut ostenderemus nihil esse in hoc saeculo excellentius Sacerdotibus, nihil sublimius Episcopis reperiri: ut cum dignitatem Episcopatus Episcoporum oculis demonstramus, et digne noscamus quid sumus, et quod sumus professione, actione potius quam nomine demonstremus; ut nomen congruat actioni, actio respondeat nomini, ne sit nomen inane, et crimen immane; ne sit honore sublimis, et vita deformis; ne sit deifica professio, et illicita actio; ne sit religiosus amictus, et irreligiosus. provectus; ne sit gradus excelsus, et deformis excessus; ne habeatur in Ecclesia cathedra sublimior, et conscientia Sacerdotis reperiatur humilior; ne locutionem simulemus columbinam, et mentem habeamns caninam; ne professionem monstremus ovinam, et ferocitatem habeamus lupinam; ne digne nobis respondeatur a Domino: Populus hic labiis me honorat, cor autem eorum longe est a me. R. Hi sunt vere.

SICUT nihil esse diximus Episcopo excellentius, sic nihil est miserabilius, si de sancta vita Episcopus periclitetur, si Sacerdos in crimine teneatur. Et ut levius de plano corruere, sic gravius est qui de sublimi ceciderit dignitate: quia ruina quae de alto est, graviori casu colliditur. Honor quidem episcopalis coram hominibus praeclarus est: sed si ruinam sustineat, dolor magnus est. Nam quanto prae caeteris gradus episcopalis altior est; tanto, si per negligentiam delabatur, ruina gravior est. Magna sublimitas magnam debet habere cautelam. Honor grandis grandiori sollicitudine debet circumvallari. Cui plus créditur, ab eo plus exigitur, sicut scriptum est: Quia optimis permixta sunt pessima. Et alibi: Potentes potentiora tormenta patientur. Et: Scienti legem et non facienti, peccatum est grande Et: Servus sciens voluntatem Domini sui, si non fecerit eam, vapulabit multum. R. Vidi in circuitu.

Les Leçons se prennent de l'Homélie du Dimanche qui se rencontre dans l'ordre des Dimanches d'après la Pentecôte 1. Quand il arrivera une fête simple, on en dira la ixe Leçon, et on en fera mémoire à Laudes après celle de l'Octave.

Ant. Sacerdotes in aeternum, avec les autres, comme au jour de la Fête, page 526.

CAPITULE. Apoc. 7

BENEDICTIO, et claritas, et sapientia, et gratiarum actio, honor, virtus et fortitudo Deo nostro in saecula saeculorum. Amen. Deo gratias.

Hymne. Hymnos Olympus.

V. Sacerdotes tui induantur justiliam. R. Et Sancti tui exultent

A Bened. Antienne et oraison du Dimanche qui se rencontre.

Puis on foit mémoire de l'Octave.

Ant. Sacerdos in aeternum.

R. br. Christe Fili... V. Qui natus es de Maria Virgine. Leçon br. Dominus autem dirigat corda nostra et corpora nostra in charitate Dei et patientia Christi. Tu autem. _______________

1. Ce sont encore là des règles qui ne sont plus en usage

Ant. Ego elegi vos.

CAPITULE. 1 Joan. 4

DEUS charitas est, et qui manet in charitate, in Deo manet et Deus in eo. R. br. Sacerdotes tui * Induantur justitiam. Sacerdotes.

V. Et Sancti tui exultent. Induantur. Gloria Patri. Sacerdotes

V. Sacerdotes meos induam Salutari. R. Et Sancti mei exultatione exultabunt

L'Oraison du Dimanche.

Ant. Sacerdotes tui.

CAPITULE. Gal. 6

Alter alterius onera portate, et sic adimplebitis legem Christi R. br. Sacerdotes meos * Induam Salutari. Sacerdotes.

V. Et Sancti mei exultatione exultabunt. Induam. Gloria Patri. Sacerdotes

V. Sanctificamini, omnes Ministri altaris. R. Et sancti estote, quoniam ego sanctus sum

Ant. Sacerdotes Domini.

CAPITULE. I Cor. 6

Empti enim estis pretio magno: glorificate et portate Deum in corpore vestro, - R. br. Sanctificamini * Omnes ministri altaris. Sanctificamini. V. Et sancti estote, quoniam ego sanctus sum. Omnes. Gloria Patri. Sanctificamini.

V. Sacerdotes Dei incensum et panes offerunt. R. Ideo sancti erunt Deo suo

Ant. Vocavit nos Dominus, avec les autres Ant. et les Ps. des secondes Vêpres de la Fête.

CAPITULE. II Cor. 1

BENEDICTUS Deus et Pater Domini nostri Jesu Christi, Pater misericordiarum et Deus totius consolationis, qui consolatur nos in omni tribulatione nostra.

Hymne. Terra Deos extollimus. p. 530.

V. Sacerdotes meos induam salutari. R. Et Sancti mei exultatione exultabunt

A Magnif. Ant. et Oraison du Dimanche.

Puis on fait mémoire de l'Octave.

On fait aussi mémoire des fêtes simples qui se rencontrent.

Pour le septième jour de l'octave 1

Ex Sermone sancti Joannis Chrysostomi

De Sacerdotio, lib. 6

CUM Sacerdos et Spiritum sanctum invocaverit, sacrificiumque illud horrore ac reverentia plenissimum perfecerit, communi omnium Domino manibus assidue pertractato: quaro ex te, quoto illum in ordine collocabimus? Quantam vero ab eo integritatem exigemus? Quantam religionem? Considera enim quales manus illas administrantes esse oportet: qualem linguam, quae verba illa effundat? qua denique re non puriorem sanctioremque esse conveniat animam quae tantum illum tamque dignum Spiritum receperit. R. Isti sunt Principes.

Per R id tempus et Angeli Sacerdoti assident, et coelestium Potestatum universus ordo clamores excitat, et locus altari vicinus, in illius honorem qui immolatur, Angelorum choris plenus est. Id quod credere abunde licet, vel ___________________

  1. L'édition de 1668 n'indique aucune Rubrique pour l'Office du Dimanche, ni pour les fêtes du 17 et du 18; mais passant du 4e jour de l'Octave au 7e, elle donne ici ces leçons, sans doute parce que la fête de sainte Élisabeth n'était pas encore au Bréviaire. ex tanto illo sacrificio quod tum peragitur. Ego vero et commemorantem olim quemdam audivi, cum diceret senem quemdam, virum admirabilem, ac cui revelationum mysteria multa divinitus fuissent detecta, sibi narrasse se tali olim visione dignum habitum a Deo esse: ac per illud quidem tempus de repente Angelorum multitudinem conspexisse (quatenus aspectus humanus ferre poterat) fulgentibus vestibus indutorum, altare ipsum circumdantium: denique sic capite inclinatorum, ut si quis mililes praesente Rege stantes videat. R. Hi sunt vere.

Tu vero nondum exhorrescis talem hanc animam in tam sacrosanctum introducens mysterium; eumque qui sordidas vestes induerit, in Sacerdotum dignitatem collegiumque cooptans, quem tamen a reliquo convivarum choro Christus expulit? Luminis instar universum orbem illustrantis. Sacerdotis animum splendescere oportet. Noster autem tantum habet tenebrarum, ex prava conscientia circumfusarum, ut vereatur ac reformidet, fixis intentisque oculis cum fiducia Dominum suum intueri. R. Vidi in circuitu sedis.

Lecon vij. Cap. 5

IN illO tempore, dixit Jesus discipulis suis: Vos estis sal terrae: quod si sal evanuerit, in quo salietur? Et reliqua.

Homilia sancti Gregorii Papa

Homil. 17 in Evang

CONSIDERANDUM nobis est, fratres charissimi, ut qui una eademque exhortationis voce non sufficit simul cunctos admonere, studeat singulos, in quantum valet, instruere, privatis locutionibus aedificare. Debemus namque pensare quod a Domino sanctis dicitur Apostolis, et per Apostolos nobis. Vos estis sal terrae. Si igitur sal sumus, condire mentes fidelium debemus. Saepe vidimus quod petra salis brutis animalibus anteponitur, ut ex eadem salis petra lambere valeant et meliorari. Quasi ergo inter bruta animalia, petra salis debet esse Sacerdos in populis. Curare namque Sacerdoti necesse est, qua singulis dicat, unumquemque qualiter admoneat: ut quisquis Sacerdoti jungitur, quasi e salis tactu, aeterna vita sapore condiatur. R. Isti sunt Sancti.

Leçon viij

Nullum autem puto, fratres charissimi, ab aliis majus praejudicium, quam a sacerdotibus tolerat Deus: quando eos quos ad aliorum correctionem posuit, dare de se exempla pravitatis cernit: quando ipsi peccamus, qui compescere peccata debuimus; nulla animarum lucra quaerimus; ad nostra quotidie studia vacamus; terrena concupiscimus; humanam gloriam intenta mente captamus. Et quia eo ipso quo caeteris praelati sumus, ad agenda qualibet majorem licentiam habemus, suscepta benedictionis ministerium vertimus ad ambitionis argumentum: Dei causas relinquimus; ad terrena negotia vacamus: locum sanctitalis accipimus, et terrenis actibus implicamur. R. Cum Agnus aperuisset.

La Leçon IX. de saint Pontien comme dans le Bréviaire. A Laudes, on fait mémoire de saint Pontien.

Chapter 41 of 56