Caput XXIV. Quod ejus facere sit a se fieri velle, et ejus pati non velle fieri, et quod aeque habet et quod actualiter est et quod actualiter non est.

Et cum vere omnipotens sit, quidquid est aut ejus operatione, aut ejus permissione subsistit. Nam quidquid fit, nisi ad nutum ejus fieret procul dubio omnipotens non esset, ejus itaque facere est a se fieri velle, ejus autem pati non velle fieri. Et, sicut omne ejus pati est sine omni passione, et compati sine propassione, sic omne ejus agere est sine sui agitatione, et indeficiens facere sine fatigatione. Sed, si ejus facere est idem quod a se fieri velle, nunquid quando aliquid fecit quod prius non fuit, nunquid, inquam, aliquid vult quod prius noluit? Sed qui vere immutabilis est, velle suum variare non potest. Quod ergo semel voluit, semper voluit. Nunquid ergo quae volendo fecit ab aeterno fecit, quia ut fieret ab aeterno voluit? Et si fecit quae futura sunt, nunquid adhuc facit et faciet quae jam praeterita sunt, et de caetero futura non erunt? Nunquid perseverat faciendo sicut et volendo? Et cum aliquid esse desinit, nunquid habere desinit quod prius habuit? vel habere incipit, quando aliquid esse incipit, quod prius non fuit? Nam quod esse desinit, vel nondum esse coepit nihil est, et quod nihil est, possideri non potest, sed omnipotens possessor nec potest ditescere, nec in sua ditione decrescere. Quid ergo? Sed vide ne forte hoc ipsum quod actualiter est excellentius sit ubi actualiter non est quam ubi actualiter est. Nam hic est transitorium, ibi aeternum; et quod factum est in ipso, ibi vita erat, et tunc quando nondum actualiter erat. Qui ergo nihil amittere vel acquirere potest, aeque habet et quod actualiter est et quod actualiter non est.