Skip to the text

Caput V (commentarius)

Piorum ab impiis discrimina post mortem: horum sera in inferno pœnitentia, 2, 6; in hac vita inanes labores, 7; inanis jactantia, 8; transitoriæ nullo relicto vestigio voluptates, 9, 10 et seqq.; vanæ spes, 15; justorum æterna stabilitas: Deus pro illis et contra impios armatus, 16 et seqq.; ictu certo et indeclinabili, 22.

  1. Tunc stabunt justi in magna constantia adversus eos qui se angustiaverunt, et qui abstulerant labores eorum.

  2. Videntes turbabuntur timore horribili, et mirabuntur in subitatione insperatæ salutis,

  3. Dicentes intra se, pœnitentiam agentes, et præ angustia spiritus gementes: Hi sunt quos habuimus

aliquando in derisum, et in similitudinem improperii.

  1. Nos insensati vitam illorum æstimabamus insaniam, et finem illorum sine honore.

  2. Ecce quomodo computati sunt inter filios Dei, et inter sanctos sors illorum est.

  3. Ergo erravimus a vici veritatis, et justitiæ lumen non luxit nobis,

  4. Stabunt justi: Græc. stabit justus. Qui abstulerunt labores eorum : alimenta, victum quantovis labore partum.

  5. In similitudinem: Græc. in parabolam; sic Jer., xxiv, 9, civitas in opprobrium et in parabolam, hoc est, assumenda in exemplum magnæ calamitatis, ut Sodoma et Gomorrha, Deut., xxix, 23; Jer., xlix, l, etc.

  6. Justitiæ lumen: sol intelligentiæ; Græc. sol simpliciter. Aliis, sol justitiæ, de quo Malach., iv, 2. Hoc est quod ait Paulus: Tenebris obscuratum habentes intellectum alienati a vita Dei, per ignorantiam quæ est in illis, propter caritatem cordis ipsorum. Ephes., iv, 18.

et sol intelligentiæ non est ortus nobis.

  1. Lassati sumus in via iniquitatis et perditionis, et ambulavimus vias difficiles, viam autem Domini ignoravimus.

  2. Quid nobis profuit superbia? aut divitiarum jactantia quid contulit nobis ?

  3. Transierunt omnia illa tanquam umbra, et tanquam nuntius percurrens,

  4. Et tanquam navis, quæ pertransiit fluctuantem aquam; cujus, cum præterierit, non est vestigium invenire, neque semitam carinæ illius in fluctibus:

  5. Aut tanquam avis, quæ transvolat in aere, cujus nullum invenitur argumentum itineris, sed tantum sonitus alarum verberans levem ventum, et scindens per vim itineris ærem: commotis alis transvolavit, et post hoc nullum signum invenitur itineris illius:

  6. Aut tanquam sagitta emissa in locum destinatum; divisus aer continuo in se reclusus est, ut ignoretur transitus illius:

  7. Sic et nos nati continuo desivimus esse: et virtutis quidem nullum signum valuimus ostendere: in malignitate autem nostra consumpti sumus.

  8. Talia dixerunt in inferno hi qui peccaverunt:

  9. Quoniam spes impii tanquam lanugo est, quæ a vento tollitur: et tanquam spuma gracilis, quæ a procella dispergitur: et tanquam fumus qui a vento diffusus est: et tanquam memoria hospitis unius diei prætereuntis.

  10. Justi autem in perpetuum vivent, et apud Dominum est merces eorum, et cogitatio illorum apud Altissimum.

  11. Ideo accipient regnum decoris, et diadema speciei de manu Domini: quoniam dextera sua teget eos, et brachio sancto suo defendet illos.

  12. Accipiet armaturam zelus illius, et armabit creaturam ad ultionem inimicorum.

  13. Induet pro thorace justitiam, et accipiet pro galea judicium certum.

  14. Sumet scutum inexpugnabile, æquitatem:

  15. Acuet autem duram iram in lanceam: et pugnabit cum illo orbis terrarum contra insensatos.

  16. Ibunt directe emissiones fulgurum, et tanquam a bene curvato arcu nubium exterminabuntur, et ad certum locum insilient.

  17. Et a petrosa ira plenæ mit-

  18. Lassati sumus in via iniquitatis: Græc. lassati iniquitatis viis, sive ad satietatem pleni. Vias difficiles: Græc. deserta avia, inaccessa, atque hæc est cæcitas, ut licet defatigati, tamen ad flagitia pertrahantur, nec possint referre pedem.

  19. Tanquam lanugo: χνοῦς, florum lanugines a ventis circumlatæ, quod nunc legitur: χοῦς, pulvis: eodem sensu.

  20. Accipiet armaturam zelus illius: Græc. armaturam zelum suum, æmulationem in contemptores.

  21. Ibunt directe: Græc. directæ, εὐσοχοὶ, bene collimatæ, neque aberraturæ ab ictu, a sagittis comparatione ducta, ut sequentia demonstrant. Exterminabuntur, emittentur, quod tamen Græc. deest. Ad certum locum: ad scopum.

  22. Et a petrosa ira: Dei scilicet, petrosa autem, lapidante, instar machinæ saxa jacientis: πετροϐόλου. Alludit ad eos locos, in quibus Deus in hostes saxis

Chapter 55 of 133