Capitulum 24

Quod avaritia vinci non possit nisi nuditate.

IMMANE satis ac evidens est exemplum seu opus hujus tyrannidis, utpote cupiditatis, quæ (ut diximus) si semel captivaverit animam, non permittit eam custodire honestatis regulam aliquam, nec ulla lucri additione satiari. Nam finis vitii hujus acquiritur nuditate, non opulentia. Denique, quum Judas accepisset loculos dispensationi subventionique pauperum deputatos, ob hoc suæ potestati creditos ut saltem pecuniarum abundantia satiatus, imponeret modum suæ cupiditati; ex earum copia exarsit in fomitem avaritiæ in tantum majorem, ut non solum præsumpserit loculos clam furari, sed Christum quoque venundare. Nam furor hujus cupiditatis universas divitiarum superat quantitates et copias.