Skip to the text

IX. Sake ende waer omme dat Christus hem selven gaf bedect ende verborghen in den heylighen Sacramente, niet openbaer inder formen alsoe hi doe was op ertrike, ende nu is inden hemel

Nu sijn vele grove en̄ onverstandighe mensche, die vroedere willen sijn dan Christus, die die wijsheit Gods is. Dese mensche pensen en̄ vraghen wat die sake en̄ de waer omme1 si dat hem Christus ghelaten heeft2 inden heylighen Sacramente, verborghen en̄ bedect, en̄ niet hloot alsoe hi was, ende nu is inden hemel. Hier toe antwoert die heylighe Scrifture aldus: ‘Al dat God ghemaect heeft, dat is herde goet3. En̄ al dat van Gode is, dat is wel gheordent4.’ Nu sprect Ysayas die prophete: ‘Den volke dat wandelde in dat coninerike der seaduwen en̄ der doot, hem is gheboren een licht5.’ Dat licht is Christus, ‘ende dit licht, sprect Sinte Jan, licht in deemsternisse, en̄ die donkerheden en̄ constens niet begripen6.’ Want Sinte Pauwels sprect7 dat wi nu sien alse in enen spieghel en̄ in een ghelikenisse; maer inden ewighen levene selen wi sien, van aenschine te aenschine, die glorie ons Heren Jhesu Christi. En̄ wi selen hem claerlike bekinnen alse hi ons nu bekint. Maer hier moghen wine bekennen inden lichte ons gheloeſs ghelikerwijs dat die Apostelen daden, beide vore sijn doot en̄ oec na sine opverstandenisse. Si saghen enen mensche, en̄ si gheloefden dat hi God was, en̄ dat die godheit binnen den mensee verborghen was. Alsoe sien wi dat heylighe Sacrament met onsen untwendighen oghen, en̄ gheloven dat ons daer in verborghen is de lichame ons Heren. Want saghen wi onsen Here glorioes in sijnre claerheit8, alsoe hi inden hemel is, wi en mochtens niet ghedraghen. Want onse oghen sijn sterſlijc, en̄ wi9 souden onse sien verliesen, en̄ alle onse sinne souden ghebreken allene in die claerheit des lichamen ons Heren10. Nu merct dan die gheestelike claerheit sijnre sielen en̄ sijnre godheit, hoe onbegripelic groot dat si is. En̄ hier omme seldi weten dat onse Here Jhesus Christus en̄11 alle sine gaven, daer onse gheestelike leven in gheleghen is, die sijn alle bedect en̄ bewonden inden Sacramenten12, en̄ in uutwendighen sinliken teekenen, alse die heilighe Doepe13, die een ingane is ons ewichs levens, die wert volbracht in watere, en̄ met woerden die daer toe behoren. En̄ menichfuldighe ander gaven, die ons Christus gheeft inder heyligher Kerken, die sijn al bedect in sonderlingher wisen: dat is in crismen, in oliën, in woerden, in werken, in tekenen ende in Sacramenten, in rechter ordinancien na dats yeghewele behoeſt14. En̄ sonderlinghe die Here alre gaven, Jhesus Christus, die heeſt ons sijn vleysch ende sijn bloet metter eracht van sinen woerden bedect en̄ verborghen inden heylighen Sacramente, alsoe dat wi hier wandelen moeten in allen sinen gaven, met vasten ghelove, en̄ niet in claren gloriosen scouwene; want met gansen ghelove verdienen wi ewich scouwen15. En̄ hier omme sijn dat dore16 menschen, die ewich leven en̄ die glorie Gods willen bringhen in tijt, of tijt bringhen in ewicheit: want dat is beide ommogelyc. Want saghen wi onsen Here alsoe hi es in den hemel, soe waert ons ommoghelic en̄ oec ommenscelijc17 dat wi sinen lichaem souden eten en̄ sijn bloet drinken. Mer nu eten wi dat Sacrament met onsen tanden, en̄ inden Sacramente eten wi sijn vleysch en̄ drincken sijn bloet in onser sielen, overmits ghelove en̄ minne: en̄ alsoe werden wi in hem gheënicht, en̄ hi in ons. En̄ dese minnelike eninghe heeſt Christus die wijsheit Gods ghedicht18 in sinen gheeste, ende volbracht metten werken inden werke der waerheit, ghelikerwijs dat si te voren gheoeſent was in figuren en̄ in ghelikenissen van beghinne der werelt. En̄ hier omme seldi merken die minlike eninghe die Christus hebben wilt met ons allen. Want alle die hostien die vore den priester ligghen al ertrike dore, eermen consacreert soe sijn si alle een substancie des broets. En̄ inder consecracien, overmits die cracht Gods, verwandelt die substaneie des broets in die substancie des lichamen ons Heren, en̄ dat is die selve substancie en̄ die selve lichame die inden hemel is: en̄ dien ontfaen wi alle ghemeenlike inden Sacramente, na wise19 der substancien20. En̄ inder substancien ontſaen wi alle dat met hare weselic een is, dat is lingde, breide en̄ groete, en̄ al dat den lichame toebehoirt, alsoe alst al metter substancien een is: ende dat ontſaen wi alle inden Sacramente. En̄ also, overmits dat Sacrament, soe is die lichame ons Heren in allen landen, en̄ in allen steden21, en̄ in allen kerken; en̄ alsoe moghen wine heffen en̄ legghen, houden en̄ draghen22 in bussen23, en̄ in cyborien nemen, en̄ gheven en̄ ontſaen in menigher wijs. Maer alsoe als hi inden hemel sit, met handen en̄ met voeten, ende met allen sinen leden in een aenscouwen der inghele en̄ der heylighen, in volre glorien: alsoe en verwandelt hi die stat niet, maer hi blijſt hem altoes yeghenwoirdich. Ende alsoe, in diere wisen, en moghen wijs oec niet ontſaen, noch nu noch nemmermeer. Want naden lesten dach, als wi met onsen gloriosen lichamen inden hemel comen, soe selen wi alle met hem ende bi hem sijn, en̄ selen bescouwen sijn gloriose aenschijn mit onsen lijſliken oghen, en̄ wi selen horen sine minlike soete stemme met onsen uutwendighen oren, en̄ hier ave sal onse herte en̄ al onse sinne vervult werden met sijnre glorien; alsoe dat wi versmelten selen van minnen ende van bliscapen in hem, en̄ hi weder in ons. En̄ al is dit die minste glorie des hemels, omme dat si van buten comt en̄ sienlike is, nochtan en mochten wi, alsoe langhe als wi hier sijn, dat aenschijn ons Heren niet bescouwen in selker claerheit; want onse sinne en mochtens niet ghedraghen24. Ende hier omme moeten wi nu wandelen in kerstenen ghelove, en̄ ontſaen dat heylighe Sacrament met devocien, in werdicheden en̄ in minnen, opdat wi na dit leven die ewighe salicheit smaken ende bevinden. Amen.

Footnotes

  1. Versta oorzaek en reden. Het woord sake in den zin van oorzaek, is gemeen by de middeleeuwsche schryvers. ↩

  2. Versta, dat Christus zich nagelaten heeft. ↩

  3. Vglk. Genes. 1, 31. ↩

  4. Vglk. Rom. 13, 1. ↩

  5. Vglk. Isa. 9, 2. ↩

  6. Vglk. Joann. 1, 5. ↩

  7. Vglk. I Cor. 13, 12. ↩

  8. H, M, N. Want saghen wi ons Heren gloriosen lichame in sire claerheit. Surius heeft ook zoo gelezen, want hy vertaelt: quod (corpus) si in ea gloria et claritudine, qua est in coelis, cerneremus, ſerre non possemus. ↩

  9. Dit pronomen staet alleen in M; maer het behoort tot den tekst, als blykt uit het volgende onse, en mede uit de vertaling van Surius. ↩

  10. Sur. ex sola corporis Dominici claritate. ↩

  11. Dit en̄ staet alleen in M, doch behoort wederom zeker tot den tekst. ↩

  12. A, G, I. in Sacramenten. H. inden Sacramente. M. in die Sacramente. ↩

  13. D en I hebben dal heylich doepsel; maer verder in den volzin verraden zy hunne misgreep. ↩

  14. Sur....sacramentis, debito administrandis ordine, ita ut quisque opus habet. ↩

  15. Sur. Integra nanque fide aeternam meremur contemplationem. ↩

  16. A, G, I, N. doere menschen. H, L, M. dwase menschen. ↩

  17. Sur. neque possibile neque humanum ſoret. ↩

  18. Versta uitgevonden, uitgedacht. Surius vertaelt het woord zeer wel door excogitavit et adinvenit. Zie voorts Kiliaen. ↩

  19. D. alleen, na deser wisen. ↩

  20. Sur. secundum substantiae modum. De vertaler beschouwt dit gezegde als deel makende van den volgenden volzin, en schuiſt dacrom het voegwoord autem tusschen in. Maer in alle onze Hss. blykt het tot den vorigen volzin te behooren. ↩

  21. A, G, I. staden, dat is plaetsen. ↩

  22. H, M. heffen, horen en̄ draghen. Boren of beuren beteekent ook heffen; derhalve is die lezing niet wel aennemelyk. ↩

  23. D. alleen, busschen. ↩

  24. D. alleen, verdraghen. ↩

Chapter 10 of 26