XIX. Van ledighen state in eenvoldighen aert ende puerheit van gheeste

Nu verstaet in verhavenheit van gheeste¹; want hier mede onthoecht die mensche allen sinen crachten en̄ haren werken, ende comt in sinen ledighen staet ende in sinen eenvoldeghen aert, en̄ in puerheit van gheeste. Onse ledighe staet, dats bloete onghebeeltheit². Onse eenvoldighe aert dats scouwen ewighe waerheit³. Puerheyt van gheeste, dat is gheënicht⁴ te sine metten gheeste Gods: daer ghevoelen wi ons enich met Gode, ende enicheit in Gode, ghegeest met Gode en̄ onghegeest in Gode⁵. Die levende eninghe die wi met Gode ghevoelen, die is werkelie⁶, en̄ vernuwet altoes tusschen ons en̄ Gode⁷: in dien dat wi onderlinghe cussen en̄ gherinen, soe ghevoelen wi anderheit, die ons niet ghedueren en laet in ons selven⁸: want al sijn wi boven redene, wy en sijn niet sonder redene; en̄ hier omme ghevoclen wi dat wi gherinen en̄ gherenen werden, minnen en̄ ghemint werden, en̄ altoes vernuwen ende wederkeren in ons selven, gaen en̄ comen alse die blixemé des hemels⁹. Want wat wi in minnen wighen¹⁰ en̄ erighen, dat is zwemmen jeghen stroem¹¹: wine connen onse ghescapenheit niet doervaren noch overliden¹². En̄ hier omme is sijn gherinen en̄ onse verborghene innighe crighen dat leste middel tusschen ons en̄ Gode, daer wi met hem verenighen in onderlinghen ontmoete¹³ van minnen. Want die levende ſonteyne des heylichs Gheests, daer wi met Gode verenighen, die heeft ene wallende¹⁴ adere, dat is Gods gherinen¹⁵, die is soe stare¹⁶ ende soe stuer¹⁷, wine moghen niet doercomen¹⁸ in dat abys sijnre grondeloser minnen. En̄ hier omme bliven wi altoes staende boven redene in ons selfsheit, onghebeeld, starende, crighende in onbegripeliker rijcheit¹⁹. Dit sijn die drie eyghenscapen der sielen natuere, haer leven, en̄ haer ghewerke²⁰. Hier mede is si Gode ghelije in haer hoechste edelheit, daer si antwoert der heyligher Drieheit Gods. Daer is der sielen nature ledich, onghebeelt, woninghe des Vaders, sijn tempel en̄ sijn rike. En̄ hi ghebaert sinen Sone, dat is sine claerheit, in die opene starende oghe²¹ der sielen, en̄ hi vloyet sinen gheeste, dat is sine minne, in dat ynnighe crighen des gheestes, daer hi altoes crijcht²² in ewicheit²³. In onsen werken bliven wi altoes ghelijc in puerheit ons gheests²⁴; want wi ghevoelen in ons selven, dat wi scouwen en̄ crighen in een ander dan dat wi selve sijn: hier mede sijn wi ghelije²⁵. Maer in sinen werken werden wi ghewracht van sinen gheeste²⁶, en̄ ghedoghen die overforminghe sijnre claerheit en̄ sijnre minnen: daer sijn wi, boven ghelije, die sone Gods van ghenaden²⁷. En̄ als wi in ons ghevoelen dat wi werken en̄ crighen in hem, ende dat wi ghedoghen en̄ ghewracht worden van hem, dit bekinnen wi al in sinen lichte; en̄ wi smaken en̄ gevoelen, in sinen gheeste, sijnre minnen²⁸; en̄ inder eninghen sijn wi een gheest, een leven met hem, maer altoes bliven wi creaturen: want al sijn wi overſormt in sinen lichte en̄ overgheest in sijnre minnen, wy bekennen en̄ ghevoelen ons een ander van hem. En̄ hier omme moeten wi in hem altoes scouwen en̄ crighen, en̄ dit were sal ons ewelic bliven; want onse ghescapenheit en moghen wi niet verliesen, noch soe puerlie overliden, wi en moeten ewelije een ander van Gode bliven²⁹. Want al heeft die Sone Gods onse nature aenghenomen en̄ hem selven mensche ghemaect, hi en heeft ons niet God ghemaect; want menich mensche levet in sonden, en̄ es onsalich, ende wert verdoemt. Maer hi heeft een siele, ghescapen van nieute, en̄ daertoe enen lichame vanden reynen bloede der maghet Marien, en̄ die siele mitten lichame heeft hi aenghenomen en̄ geënicht³⁰ alsoe, dat hi is Gods Sone ende Marien soen, God en̄ mensche in enen persoen. En̄ ghelikerwijs dat siele³¹ en̄ lichaem maken enen mensche, alsoe is Gods Sone, en̄ Jhesus Marien sone, één levende Christus, here ende God hemelrijes en̄ ertrijes; want sine siele is eenformich metter wijsheit Gods: nochtan en is sine siele niet God, noch Gods nature, noch die natuere Gods en mach niet werden creature. Maer die twee naturen onvermingt sijn verenicht in enen godliken persoen, en̄ dat is Jhesus Christus onse lieve Here. Hi is allene met Gode boven allen creaturen, een moghende levende prinee inden hemel en̄ inder erden, en̄ niemen meer heme ghelije. Want sine menscheit was vervult met alle den gaven Gods, en̄ met volheit alre heylicheit; en̄ al dat andere heylighen hebben ghehadt van beginne der werelt, oſte hebben moghen ewe- lie, dat is ghedeilt mit pertien naden wille Gods³²: maer die menscheit ons Heren heeft onghedeilde volheit alre gaven alleen ontſaen, daer hi mede vervult heeft ende vernuwen mach alle creaturen. Ende hi is alleen oirsake alles dies goets dat wi van Gode hebben oſte vercrighen moghen.