XXIV. Vanden wesene des levenden levens
Hier na volghet dat derde punt, van den wesene des levenden levens1, daer wy met Gode een sijn boven alle oefeninghe van minnen, in een ewich ghebruken, dat is, boven werken en̄ ghedoghen, in een salich ledich sijn, boven eninghe2, met Gode in enicheit, daer niemen werken en mach dan God allene3. Want sijn werc, dat is hi selve en̄ sine nature; en̄ in sinen werken sijn wy ledich, ende overformt, ende een mit hem in sijnre minnen: maer niet een in sijnre naturen; want soe waren wi God, en̄ in ons selven te nieute, dat ommoghelic is. Maer wi sijn daer boven redene en̄ sonder redene in een claer weten4. Daer en ghevoelen wi gheen ondersceit tusschen ons ende Gode, want wi sijn boven ons selven, ende boven alle ordene, ontgheest in sijnre minnen. Daer en is eyschen noch begheren, gheven noch nemen; maer een salich ledich wesen, croen en̄ weselic loen alre heylicheit en̄ alre doechden. En̄ dit begheerde onse lieve Here Jhesus Christus doen hi sprac: ‘Vader, ic wille alle die du my ghegeven hebs, dat si een sijn alse wi een sijn5.’ Niet in alre wijs, want hi is een met sinen Vader inder naturen, want hi is God: en̄ hi is oec een met ons in onser naturen, want hi is mensche, en̄ hi leeft in ons, ende wi in hem, overmits sine ghenade ende onse goede ghewerke, en̄ aldus is hy met ons verenicht en̄ wi in hem. En̄ in sijnre ghenaden en̄ met hem, minnen wi en̄ oeſenen onsen hemelscen Vader; en̄ in minnen en̄ in oeſeninghen sijn wi ewich met onsen hemelschen Vader, maer niet één6. Want die Vader mint ons, en̄ wi hem weder; en̄ tusscen minnen en̄ ghemint werden ghevoelen wi altoes ondersceyt ende anderheit: en̄ dat is die aert ewigher minnen7. Maer daer wi boven alle oefeninghe van minnen behelst en̄ bevaen sijn metten Vader en̄ metten Sone in enicheit des heylighen Gheests, daer sijn wi alle een, ghelikerwijs dat Christus God en̄ mensche met sinen Vader een is in hare beider grondeloser minnen. Ende inder selver minnen sijn wi alle volbracht8 in een ewich ghebruken, dat is in een salich ledich wesen, dat onbegripelic is allen creaturen.
Footnotes
-
Aldus H. alleen. A, G, I en L hebben vanden levenden wesene. D. van leven des wesens. M. vanden wesen des levens. Surius heeft vertaeld: Accedit hinc tertium, quod est vitalis essentia. Zie hiervoren, op het einde van C. XXI. ↩
-
D. kwalyk, boven enich dinc. ↩
-
Sur. hoc est, supra actionem et passionem supraque unionem beato quodam ocio perfruimur cum Deo in unitate, ubi nulli praeterquàm Deo agere licet. ↩
-
Sur. in clara et dilucida cognitione. ↩
-
Vglk. Joann. 17, 11 en 22. ↩
-
Sur. In amore quidem et exercitatione, cum codem coelesti Patre nostro uniti, sed non omnino unum, sumus. ↩
-
Sur. Inter amare autem et amari, semper discrimen quoddam diversitatemque sentimus: et hace aeterni amoris natura est. ↩
-
consummati sumus, zegt Surius. ↩
Chapter 25 of 26