XXI. Van rechten bescouwene, met verclaringhe vanden levenden levene
Nu verheft alle uwe ghemocde, en̄ uwe blote ghesichte, boven alle hemele en̄ boven alle dat gescapen is; want ic wil u tonen1 dat levende leven dat in ons verborghen is, daer onse overste salicheit in gheleghen is, en̄ daer ic voren af ghesproken hebbe, mer niet ghenoech verclaert. En̄ al en bin ic in die materie niet ordelic voertghegaen, ic hebt voirsien2 en̄ met voirrade ghedaen, en̄ dat my doen ontbleef, dat willic nu voldoen. Nu siet en̄ verstaet, ghi alle die in godliken lichte verhaven sijt: ic en spreke tote nyemene anders, want sine mochtens niet verstaen. Dat levende leven dat God in ons ghesticht heeft, dat besteet in vier punten. Dat ierste punt is des levens nature; dat ander punt is sine oefeninghe; dat derde punt, sijn wesen; dat vierde punt, sijn overwesen.
Footnotes
Chapter 22 of 26