Capitulum 15 - De falsis pauperibus.

¹ "Surrexerunt denique in nobis qui non erant ex nobis (cfr. 1Ioa 2,19), quidam filii Belial (cfr. Deut 13,13), loquentes vana, operantes iniqua, dicentes se pauperes esse cum non essent (cfr. Apoc 2,9; 3,9), ² et me, quam dilexerant toto corde gloriosi viri, de quibus locuta sum, spreverunt et maculaverunt, sequentes viam Balaam ex Bosor, qui mercedem iniquitatis amavit (cfr. 2Pet 2,15), homines corrupti mente et a veritate privati, existimantes questum esse pietatem (1Tim 6,5): ³ homines assumentes sancte religionis habitum, novum hominem non induerunt (cfr. Eph 4,24), sed veterem palliaverunt. ⁴ Detrahebant senioribus suis et eorum, qui sancte conversationis institutores fuerunt, vitam et mores in occulto mordebant, vocantes eos indiscretos, immisericordes, crudeles (cfr. Ier 50,42), ⁵ et me, quam assumpserant, dicebant otiosam, hispidam, turpem, incultam, exsanguem et mortuam, emula mea summo studio id gerente, que, ovis assumens habitum, dolositate vulpis occultabat lupinam rabiem".