Capitulum 16 - Avaritia.

¹ "Hec est Avaritia, que dicitur immoderata cupiditas acquirendi vel retinendi divitias. ² Vocabant eam nomine sanctiori, ne omnino viderentur me derelinquere, cuius munere de pulvere surrexerant et de stercore erant erecti. ³ Loquebantur de ea mihi pacifice, sed super iram dolose cogitabant (cfr. Ps 34,20). ⁴ Et, licet non possit civitatis supra montem posite abscondi (cfr. Mat 5,14) desolatio, tamen imposuerunt ei nomen cfr. Deut 22,17) Discretionem vel Providentiam, cum talis discretio potius dicenda esset confusio et providentia bonorum omnium perniciosa oblivio. ⁵ Et dicebant ad me: "Tua est potentia, tuum regnum cfr. 1Par 29,11), ne timeas. ⁶ Bonum est insistere operibus pietatis et vacare fructibus bonis, egenis tribuere, pauperibus aliquid dare".