III. Dominica Intra Octavas Nativitatis Domini.

Splendor Patris et figura
Se conformans homini,
Potestate non natura,
Partum dedit virgini.
Adam vetus tandem laetus:
Novum promat canticum
Fugitivus et captivus:
Prodeat in publicum.
Eva luctum: vitae fructum
Virgo gaudens edidit.
Nec sigillum propter illum
Castitatis perdidit.

Si crystallus sit humecta
Atque soli sit objecta:
Scintillat igniculum

Nec crystallus rumpitur:
Nec in partu solvitur
Pudoris signaculum.

Super tali genitura
Stupet usus et natura:
Deficitque ratio.

Res est ineffabilis:
Tam pia tam humilis
Christi generatio.

Frondem, florem, nucem, sicca
Virga profert; et pudica
Virgo Dei Filium.

Fert coelestem vellus rorem:
Creatura Creatorem;
Creaturae pretium.

Frondis, floris, nucis, roris,
Pietati Salvatoris
Congruunt mysteria.

Frons est Christus protegendo.
Flos dulcore; nux pascendo.
Ros coelesti gratia.
Cur quod virgo pepererit,
Est Judaeis scandalum.
Cum virgo produxerit
Sicca sic amygdalum

Contemplemur adhuc nucem,
Nam prolata nux in lucem;
Lucis est mysterium.

Trinam gerens unionem;
Tria confert: unctionem,
Lumen et aedulium.

Nux est Christus, cortex nucis
Circa carnem poena crucis.
Testa, corpus ossium.

Carne tecta deitas,
Et Christi suavitas,
Signatur per nucleum.

Lux est caecis, et unguentum,
Christus aegris, et fomentum
Piis animalibus.

O quam dulce sacramentum
Fenum carnis in frumentum
Convertit fidelibus.

Quos sub umbra sacramenti
Jesu pascis in praesenti,
Tuo vultu satia.

Splendor Patri coaeterne,
Nos hinc transfer ad paternae
Claritatis gaudia. Amen.