XIV. De Sancto Andrea.

Exsultemus et laetemur,
Et Andreae delectemur
Laudibus apostoli.

Hujus fidem, dogma, mores
Et pro Christo tot labores,
Digne decet recoli.

Hic ad fidem Petrum duxit,
Cui primum lux illuxit,
Joannis indicio,

Secus mare Galileae.
Petri simul et Andreae
Sequitur electio,

Ambo prius piscatore
Verbi fiunt assertores,
Et forma justitiae.

Rete laxant in capturam,
Vigilemque gerunt curam
Nascentis Ecclesiae.

A fratre dividitur,
Et in partes mittitur
Andreas Achaiae.

In Andreae retia
Currit Dei gratia
Magna pars provinciae.

Fide, vita, verbo signis,
Doctor pius et insignis,
Cor informat populi.

Ut Egeas comperit
Quid Andreas egerit,
Irae surgunt stimuli.

Mens secura, mens virilis,
Cui praesens vita, vilis,
Viget patientia.

Blandimentis aut tormentis.
Non enervat robur mentis
Judicis insania.

Crucem videns praeparari,
Suo gestit conformari
Magistro discipulus.

Mors pro morte solvitur,
Et crucis appetitur,
Triumphalis titulus

In cruce vixit biduum.
Victurus in perpetuum,
Nec vult volente populo
Deponi de patibulo.

Hora fere dimidia
Luce perfusus nimia,
Cum luce cum laetitia
Pergit ad lucis atria.

O Andrea gloriose,
Cujus preces pretiosae.
Cujus mortis luminosae
Dulcis est memoria.

Ab hac valle lacrymarum
Nos ad illud lumen clarum.
Pie pastor animarum
Tua transfer gratia. Amen.