XIX. In Purificatione Beatae Mariae.

Haec prosa compositionem habet rhythmicam satis conformem. Nam fere in singulis versibus, clausulae rhythmicae omnes, octo sunt syllabarum, et penultimam habent longam, praeterquam in decimo quinto et decimo sexto versu, ubi singulae clausulae septem coercent syllabis, et penultima brevi. Auctor ejus, Adam de Sancto Victore. Commendatur in ea multifariam sacratissima virgo Maria ob dotes praecipuas, et dona gratiarum, quibus a Domino locupletata est. Multis item antiquae legis figuris fuisse praemonstrata ostenditur, variisque insignita nominibus, quibus in Veteris paginae Scriptura, honorata et praedicata dignoscitur.

Lux advenit veneranda
Lux in choris jubilanda
Luminosis cordibus.

Hujus laeta lux diei,
Festum refert, matris Dei
Dedicandum laudibus.

Vox exsultet modulata,
Mens resultet medullata,
Ne sit laus inutilis.

Sic laus Deo decantetur,
Ut in eo collaudetur,
Mater ejus nobilis.

Gloriosa dignitate,
Viscerosa pietate,
Compunctiva nomine.

Cum honore matronali,
Cum pudore virginali
Nitet coeli cardine.

Rubus quondam exardebat.
Et hunc ardor non urebat,
Nec virorem nocuit.

Sic ardore spiritali,
Non attactu conjugali:
Virgo Deum genuit.

Haec est ille fons signatus.
Hortus clausus, fecundatus
Virtutum seminibus.

Haec est illa porta clausa,
Quam latente Deus causa
Clauserat hominibus.

Haec est vellus trahens rorem.
Plenus ager dans odorem
Cunctis terrae finibus.

Haec est virga ferens florem,
Terra suum salvatorem
Germinans fidelibus.

Haec est dicta per exemplum
Mons, castellum, aula, templum,
Thalamus, et civitas.

Sic eidem, aliorum
Assignatur electorum
Nominum sublimitas.

Cujus preces, vitia,
Cujus nomen, tristia,
Cujus odor, lilia,
Cujus vincunt labia,
Favum in dulcedine.

Super vinum sapida,
Super nivem candida,
Super rosam rosida,
Super lunam lucida.
Veri solis lumine.

Imperatrix supernorum
Superatrix infernorum.
Eligenda via coeli:
Retinenda spe fideli.
Separatos a te longe,
Revocatos a te, junge
Tuorum collegio.

Mater bona quam rogamus,
Nobis dona quod optamus.
Nec sic spernas peccatores,
Ut non cernas precatores
Reos sibi diffidentes.
Tuos tibi confidentes
Tuo siste Filio. Amen.