XXIII. de Sanctis Apostolis Petro et Paulo.

Haec prosa rhythmicam habet compositionem fere in omnibus versibus praecedenti persimilem: Quod si interdum aliqua intervenit evariatio, illa haud magno impendio ab omnibus inter legendum poterit dignosci. Auctor ejus, Adam de Sancto Victore. In ea praedicantur egregiae laudes beatorum apostolorum Petri et Pauli, et singularia gratiarum dona ipsis a Deo indulta in denuntiatione evangelicae veritatis ad hominum conversionem, et sedula moderatione totius Ecclesiae. Demum sacrum eorum martyrium, et pretiosa in conspectu Domini mors describitur.

Roma Petro glorietur:
Roma Paulum veneretur
Pari reverentia.

Imo tota jucundetur:
Et jucundis occupetur
Laudibus Ecclesia.

Hi sunt ejus fundamenta,
Fundatores, fulcimenta,
Bases, epistylia.

Iidem saga, qui cortinae:
Pelles templi hyacinthinae,
Cyphi, sphaerae, lilia.

Hi sunt nubes coruscantes
Terram cordis irrigantes
Nunc rore, nunc pluvia.

Hi praecones novae legis
Et ductores novi gregis
Ad Christi praesepia.

Laborum socii
Triturant aream:
In spe denarii
Colentes vineam.

His ventilantibus
Secedit palea:
Novisque frugibus
Implentur horrea.

Ipsi montes appellantur:
Ipsi prius illustrantur
Veri solis lumine.

Mira virtus est eorum:
Firmamenti vel coelorum
Designantur nomine,

Fugam morbis imperant,
Leges mortis superant,
Effugant daemonia.

Delent idolatriam:
Reis donant veniam,
Miseris solatia.

Laus communis est amborum:
Cum sint tamen singulorum
Dignitates propriae.

Petrus praeit principatu:
Paulus pollet magistratu
Totius Ecclesiae.

Principatus uni datur:
Unitasque commendatur
Fidei catholicae.

Unus cortex est granorum:
Sed et una vis multorum
Sub eodem cortice.

Romam convenerant
Salutis nuntii:
Ubi plus noverant
Inesse vitii,
Nihil disciplinae.

Insistunt vitiis
Fideles medici.
Vitae remediis
Obstant phrenetici.
Fatui, doctrinae.

Facta Christi mentione,
Simon Magus cum Nerone
Conturbantur hoc sermone,
Nec cedunt apostolis.

Languor cedit, mors obedit.
Magus crepat, Roma credit.
Et ad vitam mundus redit,
Reprobatis idolis.

Nero fremit sceleratus:
Magi morte desolatus.
Cujus error ei gratus,
Grave praecipitium.

Bellatores praeelecti
Non a fide possunt flecti;
Sed in pugna stant erecti
Nec formidant gladium.

Petrus haeres verae lucis
Fert inversus poenam crucis,
Paulus ictum pugionis.
Nec diversae passionis
Sunt diversa praemia.

Patres summae dignitatis:
Summo regi conregnatis.
Vincla nostrae pravitatis
Solvat vestrae potestatis
Efficax sententia. Amen.