Caput XX. Henrici VI, Friderici filii, excommunicatio sine depositione per Cœlestinum III. Item Philippi Augusti Regis Francorum, ob repudiatam uxorem per Innocentium III. Item …

Henrici VI, Friderici filii, excommunicatio sine depositione per Cœlestinum III. Item Philippi Augusti Regis Francorum, ob repudiatam uxorem per Innocentium III. Item depositio Othonis IV imperatoris per eumdem Innocentium : bella atrocia, harum depositionum appendix.

Henricus VI Imperator, Friderici I filius, quod regem Angliæ Richardum Hierosolymis à sacro bello redeuntem carcere tenuisset, anathemate condemnatus à Cœlestino III, et contumaciter obsurdescens, placide tamen regnavit, neque est depositus. Ejus cadaver jussu Pontificis insepultum mansit, quoad Richardo Regi de redemptionis pretio satisfactum esset.

Anno 1199, quod Philippus Augustus rex Franciæ, pulsa uxore, aliam superduxerit, jussu et auctoritate Innocentii III, tota Philippi terra ecclesiastico interdicto subdita est ; cui interdicto deferentes episcopos magnis rex incommodis affecit. Idem postea, Ecclesiæ de injusto divortio, episcopis etiam de injuriis satisfecit, magnaque omnium lætitia, interdicti sententia relaxata est. At cum per annum fere integrum tenuerit, nemo interim de obedientia deneganda, de deponendo principe nemo cogitavit ; neque Franci talia admittebant.

Idem Innocentius III Othonem IV Imperatorem, quorumdam Apuliæ oppidorum et Siciliæ invasorem, anathemate primum, deinde depositione affecit- Quæ Rigordus noster, ejus ævi scriptor, eumque secutus Joannes Nauclerus accuratissime distinxerunt ; nihil ut sit certius quam depositionem ab excommunicatione sejunctam. Qua depositione, ut et aliis præcedentibus, bella atrocia commota sunt, atque inter Othonem et Fridericum II, multo sanguine decertatum est.