Caput XIII. Nobilissimas Universitates, propter Constantiensium canonum auctoritatem, Basileensi synodo adhœsisse

Nobilissimas Universitates, propter Constantiensium canonum auctoritatem, Basileensi synodo adhœsisse.

Interim nobilissimæ Academiæ toto orbe terrarum inclinabant in synodum.

Anno 1438, cum Bituricensis conventus haberetur, Universitas Parisiensis legatos misit, qui conciliorum generalium, ac præsertim Constanti ensis ac Basileensis auctoritatem tuerentur.

Anno 1439, jam deposito Eugenio et electo Felice, in codice Victorino optimo, hæ Universitates memorantur, quæ Basileensibus adhæserint : Parisiensis, Viennensis, Erfordiensis, Coloniensis et Cracoviensis.

Edita ergo est doctoris Parisiensis, pro synodo Basileensi, contra ejus translationem, ampla defensio1, qua sententia sacræ Facultatis totiusque Academiæ argumentis firmaretur. In hac defensione hæc legimus : « Nullus est alius inobliquabilis, nisi Ecclesia, aut concilium generale, habens specialem Christi assistentiam, ex promissione ejus ; ergo nulli alii necesse est infallibiliter credere, nisi Ecclesiæ aut concilio generali. Concilium generale est regula inobliquabilis, ratione assistentiæ Salvatoris, supremum tribunal in terris, ad quod in dubiis salutem humanam concernentibus, haberi debet recursus ; nec ad Christum à generali concilio legitime congregato appellari potest, cum Spiritus sanctus eorum, quæ conciliariter aguntur, principalis auctor et definitor existat. »

Tum Universitas Coloniensis à Theodorico Coloniensi archiepiscopo requisita, edidit responsionem ; illa vero responsio ab hac propositione incipit : « Ecclesia synodaliter congregata habet supremam jurisdictionem in terris, cui omne membrum Ecclesiæ, cujuscumque dignitatis fuerit, etiam papalis, obedire tenetur, quam nemo sine ipsius Ecclesiæ synodalis conventu dissolvere vel transferre potest. » Ex his cætera æstimari possunt.

Universitas Erfordiensis, Theodorico archiepiscopo Moguntinensi simile responsum dedit, quo Basileense concilium asserit ; neutralitatem improbat ; quod concilium sit supra Papam, ex Constantiensi decreto, etc.

Universitas Viennensis concilio Basileensi ac Felici favet, et neutralitatem impugnat : quod « si duo, aut plures contenderint de papatu, est justum et licitum, si de jure eorum dubitatur, eis usque ad futurum concilium obedientiam subtrahere. At in his, quæ fidei sunt, aut quæ schismatis extirpationem, aut morum reformationem in capite et in membris Ecclesiæ respiciunt, nunquam licet christiano à sacro concilio legitime congregato appellare. »

Cracoviensis universitas, editis litteris ad Uladislaum IV Poloniæ et Hungariæ regem, decreta Basileensia adversus Eugenium et pro Felice firmat, his maxime conclusionibus : « 1° Quod unam Ecclesiam agnoscere oporteat. 2° Quod sicut unum est caput principale Christus, ita unum est caput universale Papa. 3° Quod quodlibet concilium generale in Spiritu sancto legitime congregatum repræsentat universalem Ecclesiam, et habet potestatem immediate à Christo, idque Constantiensi concilio fixum, ac probatione non egere. 4 ° Potestas Ecclesiæ universalis, ac etiam cujuslibet concilii generalis legitime congregati ipsam repræsentantis, superior est potestate Papæ et qualibet alia potestate in terris. » Reliquæ ex his facile intelliguntur.

Ex his liquet, quod etsi de aliqua parte Basileensium gestorum fuerit dubitatum, non proinde concilii universalis, aut Constantiensium decretorum auctoritatem in dubium fuisse revocatam ; sed certam et inconcussam suoque immotam pondere constitisse. Id etiam sequentia gesta declarabunt.