Caput XIII. Turbæ post Chalcedonensem synodum : de iis seorsim per encyclicas epistolas Ecclesiæ consuluntur : responsa mittuntur : communi consensione quæstiones, finiuntur

Turbæ post Chalcedonensem synodum : de iis seorsim per encyclicas epistolas Ecclesiæ consuluntur : responsa mittuntur : communi consensione quæstiones, finiuntur.

Anno 457, post sex fere annos quam Chalcedonensis synodus acta erat, ejus incipiens, præsertim in Ægypto, fluctuabat auctoritas. Itaque Marciano Augusto synodi auctore et defensore mortuo, infanda illa Alexandriæ extiterunt : cæsus Proterius orthodoxus et sanctus Alexandrinus episcopus : Timotheus Ælurus interfector à furente plebe ejus loco substitutus : Chalcedonensis synodus condemnata : Leo, Marciano successor datus, ac novo principatu ab bis seditionibus multa religioni, multa imperio infausta veritus, de nova synodo consilia agitare videbatur. At episcopi moleste ferebant retractari decreta Chalcedonensia, seque abstrahi à sedibus, ac sollicitari toties Ecclesiarum pacem. Quid ergo gestum sit, Liberatus hujus ævi historicus paucis complexus est : « Imperator scripsit singularum civitatum episcopis, de utroque negotio consulens, quid fieri oporteret, vel de ordinatione Timothei, vel de terminis (seu definitione) synodi Chalcedonensis, et direxit per totum Orientem Magistrianos.¹ Mittit et Anatolius episcopus Asclepiadem diaconum suum, per quem omnes illi episcopi, qui Chalcedone fuerant congregati, quid Alexandriæ gestum sit agnoscerent, qui rescribunt, Chalcedonensem synodum usque ad sanguinem vindicandam, eo quod non aliam fidem teneret quam synodus Nicæna constituit ; Timotheum verò [185] non solum inter episcopos non haberi, sed etiam christiana appellatione privari. Quo pacto scripsit imperator Leo duci Alexandrino Stilæ, ut pelleret quidem ab episcopatu modis omnibus Timotheum, inthronizaret autem alium, decreto populi, qui synodum vindicaret.² »

Extat imperatoris encyclica epistola eodem exemplo ad sanctum Leonem papam, atque ad alios episcopos, cum ambarum partium supplicationibus missa.³ Extant sancti Leonis et maximorum orbis orientalis episcoporum responsa, quibus Timotheum abjiciunt, fidei quæstionem ab œcumenico concilio definitam reiterari vetant . Omnes eodem sensu, eadem forma agunt : Decernimus, statuimus, pronuntiamus, dicimus, judicamus. Ex his epistolis compactum est volumen illud, quod apud antiquos encyclicarum sive circularium epistolarum nomine celebratur.

Dicant nunc episcopos Romani Pontificis consultores. Atqui imperator ab episcopis non consilia, quæ ad Leonem papam mitteret , sed decreta et judicia, quæ statim exequeretur exquirebat ; atque id ad omnes æque scripserat : « Ut ex omnibus vestris litteris hæc integre cognoscentes, formam congruam dare possimus.⁴ » Cæterum orthodoxus imperator de synodo Chalcedonensi, cujus fidem professus erat, non ipse ambigebat ; sed cum apud Ægyptios hæc quæstio versaretur, hoc quoque episcoporum cum Sede apostolica consensione decidi voluit ; post synodum œcumenicam iteratæ quæstioni nullum esse locum. Sic in summis dissensionibus atque periculis, Ecclesiæ catholicæ toto orbe diffusae, sed uno semper spiritu actæ, etiam sine concilio generali, sese exerit auctoritas.

Footnotes

1. Erant Magistriani Officiales Magistri officiorum Μαγιστρίανος, idem est etiam ac agens in rebus principis, inquit du Cange, Gloss. infim. Græc. (Edit. Paris.) ↩

2. Liber brev., c. xv. ↩

3. Ep. Imp. Leon., part. III Conc. Chal., c. xxi, xxii, xxiii, xxiv ; tom. IV Conc., col. 889 et seq. ↩

4. Ep. Imp. jam cit., col. 890. ↩