Caput XXI. Tricassina secunda synodus sub Joanne VIII : professio obedientiæ Romano Pontifici facta secundum canones ab Hincmaro Rhemensi : episcopi conjuncta auctoritate cum Pa…

Tricassina secunda synodus sub Joanne VIII : professio obedientiæ Romano Pontifici facta secundum canones ab Hincmaro Rhemensi : episcopi conjuncta auctoritate cum Papa judicant : ex consensione robur.

Quid episcoporum cum Sede apostolica consensio præstet, non tantùm in fidei quæstionibus, sed etiam in exerendà quibuscumque aliis causis ecclesiastica ultione, nono sæculo in Tricassinâ synodo, Joanne VIII papa præside, apparuit. Is innumerabiles tum rerum Romanæ Ecclesiæ pervasores, communi Sedis apostolicæ et coepiscoporum sententia excommunicari postulabat [201] actione i.¹ Actione ii, episcopis inducias petentibus, quoad cæteri confratres advenissent, « delata à Pontifice Romano sententia est excommunicationis et damnationis,² » quæ per omnes metropolitanus Ecclesias, conjunctis suffraganeis legeretur . At ut ex fratrum consensu, robur accederet, actione iii, « universi episcopi sanctæ synodi, libellum concordiæ ac devotionis unanimitatisque confectum summo Pontifici porrexerunt ; quem idem præsul benigne propriis manibus suscepit, et suum subbrevitate sancitum, super auctoritate canonica, et concordia coepiscoporum, conjunctæ synodo dedit.³ »

Ex hac Sedis apostolicæ et episcoporum conjuncta sententia plenum auctoritatis robur exurgere demonstratur his verbis, act. iv : « Lecta est lectio consensus totius synodi et sententia roborationis ejus data in pervasores Ecclesiarum, et transgressores præceptorum Dei : et statutum est ut scriptiones manibus singulorum roborarentur⁴ : » sic in consensu synodi, sententia roborationis agnoscitur.

Extat Joannis VIII allocutio ad episcopos in hanc formam : « Mecum viriliter state, quærentes simul et judicantes tantæ patratores iniquitatis, tantæque temeritatis praesumptores.⁵ » Tum subdit : « Et vos fratres charissimi, ut decrevimus, nostræ communionis alienos tenete , et anathematizatos fautores eorum mecum facientes consternite. »

Hæc à fratribus postulabat, non cæca, ut aiunt, obedientia fieri, sed quæstione simul habita, simul prolato judicio : Quærentes simul et judicantes. Quamobrem episcopi respondent his verbis, quæ simul et obedientiam et auctoritatem præferant : « Domine sanctissime ac reverendissime Pater Patrum Joannes, catholicæ atque apostolicæ primæ Sedis papa : nos famuli ac discipuli vestræ auctoritatis, Galliarum et Belgicarum episcopi,... dolori vestro conflantes condolemus ; atque judicium vestræ auctoritatis, quod privilegio beati Petri et Sedis apostolicæ, in eos et complices eorum, juxta sacros canones spiritu Dei conditos, et totius mundi reverentia consecratos, et [202] secundum ejusdem Romanæ Sedis Pontificum decreta protulistis, voto, voce, atque unanimitate nostra atque auctoritate Spiritus sancti, cujus gratia in episcopali ordine sumus consecrati, « gladio Spiritus sancti, quod est verbum Dei,⁶ » eos interimentes, persequimur. Scilicet quos excommunicastis, excommunicatos habemus ; quos abjecistis, abjecimus ; quos anathematizastis, anathematizatos esse judicamus ; et quos regulariter satisfacientes vestra auctoritas et apostolica Sedes receperit, recipiemus . »

Sic episcopi, cum decreta Sedis apostolicæ recipiunt, ipsi, quæstione habita, sententiam sententiæ, judicium judicio, auctoritatem suam à Deo profectam, summæ à Deo profectæ Romani Pontificis auctoritati, conjungunt ; gladium Spiritus simul exerunt ; Sedis apostolicæ statuta, voto, voce, ipsa sua unanimitate et auctoritate prosequuntur : non quod judicium suum et auctoritatem Sedis apostolicæ judicio et auctoritati coæquent, sed quod intelligant ex ipsa consensione atque unanimitate plenum robur existere .

Interim Romano Pontifici auctori ac præeunti se obedire profitentur, sed pronuntianti, privilegio beati Petri ac Sedis apostolicæ : quod sic postea interpretantur, « juxta sacros canones spiritu Dei conditos, ac totius mundi reverentia consecratos, etc. »

Hincilla, in ejusdem synodi Tricassinæ act. ii, Hincmari Rhemensis professio : « Secundum sacros canones spiritu Dei conditos, et totius mundi reverentia consecratos, quos apostolica Sedes, per beatum et Domnum nostrum Papam, et sancta Romana Ecclesia omnium Ecclesiarum mater, privilegio sancti Petri damnat, damno ; quos anathematizat, etc . ; et quod in omnibus secundum Scripturarum tramitem, sacrorumque canonum decreta Sedes Romana tenet, per omnia et in omnibus, pro scire et posse meo, perpetuum prosequor et teneo.⁷ » Quæ tam clara sunt, ut ea legere tantum oporteat, ac ne verbum quidem addere. [203]

Footnotes

1. Conc. Tricass. ii, act. i ; tom. IX, col. 307. ↩

2. Ibid., act. ii. ↩

3. Act. iii, col. 308. ↩

4. Act. iv, ibid. ↩

5. Alloc. Joan. ad synod., ibid., col. 309. ↩

6. Eph., vi, 17. ↩

7. Conc. Tricass. II, act. ii, col. 307. ↩