Sectio 6, art. 2: UTRUM HOMO POSSIT PRIMO PECCARE

IN SPIRITUM SANCTUM, ANTEQUAM ALIA PECCATA COMMITTAT.

Respondet S. Thomas : 1" Plerumque hoo peccatim pnvsupponit alia peccata, quia, sicut dicitur in 1. Prov. (xviii, 3) : « Impium, cuin in profundum peccatorum venerit, contemnit ». 2° Potest tamen contingere quod aliquis statim a principio peccet vn, Spvrilum Sanctum, sec. tentationem dfemouis, et propter aliquod vehemens motivum ad malum et debilem affectum ad bonum '. 3° In wris perfectis hoc vve aut nunquam accidere potest, sed paulatim decidere possunt.

Cf . Cajetanus sic explicat 2""' conclusionem : « Aliqui, qui, ante confessionein et contritionem assueti sunt desperationibus, infidelitatibus et luxuriis, absque multa difficultate recidivando contemnunt Spiritum Sanctum, propter reliquias prcecedentium sowlsrum ad hoc disponcntium ».

■ « Potest Ulc Qnl nunquam pccoavit habere proposltuui non poenttcncll » <«<l 3m).

QUiESTIO XV.

DE C/ECITATE MENTIS ET DE HEBETITUDINE IVI E N T I S

Sunt dno vitia opposita. dono intellectus, sicut dono scientise "pponitur peccatum ignorantue voluntarias, de quo snpra tractatum ost (I* II**, q. 76), ubi agcbatur de causis peccatorum in genere. IUi qtri volnnt scribere de donis Spiritus Sancti, debet per oppositum <le his peccatis tractare. In art. 1» agitur de cajcitate mentis; in urt. 2° de hebetudine mentis; 3° quomodo oriuntur ex peccatis carimlibus.

Akt. I. — UTRUM C/ECITAS MENTIS SIT PECCATUM.

Status qufflstionis. — Videtur quod potius excusat a- peccato, vel quod sit magis posna. quam peccatum, quia csecitatis mentis non viilotur esse quid voluntarium.

Responsio est affirmativa.

1° 1'robatur ex auctorifote & Qregorii. qvi aecitatem mentis ponil inter vitia quss oriuntur ex luxuria.

2° Prohatur ratione theologica, uno verbo, quia hasc mentis casriijis est voluntaria. Ad hoc redueitur arg. S. Thonwe. Sumitnr hic D«ucita8 montis pro omnimoda prveatione cognitionis divinorum. Atqiii haac privatio oritur ex hoc quod aliquis vult directe vel indirtote se avertere a consideratione rerwn ad salutem pertinentinm. Krgo cajcitas mentis est peccatum.

Si honio vult dvrecte se avertere a consideratione salutis, est lltnorantia affectata, qnai exprimitur in Psal. (xxxv, 4), saltem se- OUn&um Vulgatam: «Noluit intelligere ut bene ageret ». 8ed frei|iientius homo vult indvrecte se advertere a consideratione salutis, U boo quod vult considerare alia, scil. terrena, quas magis diligit. VvtQB Deus non desinit ex hoc quod falsi philosophi ejus existenl liim negant, et ab Eo judicabuntur omnea homines etiam philosophi.

DB C-ECITATE MENTIS