III. Van ·ij· manieren van oetmoedicheiden in Christo

Nu verstaet, ·ij· manieren van oetmoedicheiden vint men in Christo na sire godheit.

Die ierste is dat hi mensche werden woude, en̄ die nature, die verbannen en̄ vervloect was tote inden gront der hellen, dat hi die selve nature ane nam en̄, na sire persoenlicheit, een met sijn woude¹: alsoe dat yeghewele mensche, quaet en̄ goet, mach spreken: Christus die Sone Gods is mijn broeder.

Die andere oetmoedicheit na sire godheit es, dat hi ene arme jonefrouwe eoes te sire moeder, niet eens conincs dochter, alsoe dat die arme jonfrouwe Gods moeder sijn soude, die een here is hemelrijes en̄ ertrijes, en̄ alre creaturen. Voirt meer, alle die octmoedighe werke die Christus ye ghewrachte, die mach men spreken datse God wrachte.

Nu nemen wi doch die oetmoedicheit die in Christo was na sijnre menscheit², en̄ overmits gracie en̄ godlike gaven³. Soe was sine siele⁴ met al haren crachten hare nederboghende in reverencien ende in werdicheden vore die hoghe moghentheit des Vader; want een neder gheboecht herte, dats een oetmoedich herte. Hier omme dede hi alle sine werke ter eren en̄ ten love sijns Vader, ende en sochte sine glorie na sijnre menscheit in ghenen dinghen.

Hi was oetmoedich en̄ onderdanich der ouder wet en̄ den gheboden, en̄ bi wilen der costumen⁵, alst orberlijc was. En̄ hier omme wart hi besneden, en̄ ten tempele ghedraghen, en̄ gheloest⁶ na die ghewoenheit, en̄ hi gaf cheyns den keyser ghelijc den anderen Joden. En̄ hi was oetmoedich en̄ onderdanich sijnre moeder en̄ heren Joseppe; en̄ hier omme diende hi hem met gherechter nederheit na al haren behoeften. Hi coes arme verworpene liede te sijnre gheselscap met te wan- delene, en̄ die werelt te bekeerne: dat waren die Apostelen. En̄ hi was neder en̄ oetmoedich onder hen en̄ onder alle menschen. En̄ hier omme was hi allen menschen ghereet in wat node dat si waren van binnen ofte van buten, rechte als een dienstknecht alder werelt. Dit is dat ierste poent dat in Christo was, onsen brudegom.

Footnotes

1. L en M. een daer mede sijn woude. ↩

2. Alle onze Codices zyn hier eensluidend. Surius vertaelt echter: Est deinde et altera in Christo humilitas secundum humanitatem et ex Dei gratia seu munere. ↩

3. Men ziet dat deze zinsnede, by Surius, tot de voorgaende behoort, en te regt schynt het. ↩

4. In L en M., en ook by Surius, begint deze zinsnede als volgt: Na deser oetmoedicheit was sine siel, enz. ↩

5. Sur. non nunquàm etiam institutis seu consueludini. ↩

6. L. ghelosset. By Sur. redemptus. ↩