XVII. Van Goedertierenheiden
Ute desen selven gronde der saechtmoedicheit ontsprinct goedertierenheit; want nieman en mach goedertieren sijn, dan de saechtmoedighe mensche. Dese goedertierenheit doet den mensche gheven minlic ghelaet en̄ lieflike antwoerde, en̄ alle goedertierne werke den ghenen die verbolghen sijn, eest dat hi hopet1 dat si hem bekennen en̄ beteren selen.
Overmits ghenadicheit en̄ goedertierenheit, blijft die caritate levendich en̄ vruchtbaer inden mensche; want dat herte dat vol is goedertierenheden, es ghelijc der lampten vol edelre olien: want die olie der goedertierenheit die licht den verdoelden sondare met goeden exemplen, en̄ si salvet en̄ ganset die ghequest sijn van herten en̄ bedroeft ofte verbolghen, met troesteliken woerden en̄ werken, en̄ si berret en̄ licht clare den ghenen die in dogheden sijn, in brande der caritaten2; en̄ hare en mach niet gherinen mesmoghen ochte ononsticheit3.
Footnotes
-
D. alleen, bekent. ↩
-
Sur. ardetque et lucet elarè charitatis ardore iis, qui jam virtutibus praediti sunt. ↩
-
Sur. neque attingere eam vel inficere potest ulla erga proximum displicentia vel invidia. Maer hy schynt mesmoghen, dat in alle de codices voorkomt, niet te hebben verstaen. By kiliaen beteekent mismoghen zoo veel als aegrè pati, non ferre, invidere. De uitgave van 1624 heeft hier haet (dat wel wat veel zegt) en misgunslicheit. ↩
Chapter 18 of 111