Skip to the text

XV. Van Verduldicheiden

Ute ghelatenheden van wille comt verduldicheit; want nieman en mach volcomen verduldich sijn in allen dinghen, dan die sijns eyghens willen verteghen heeft onder den wille Gods en̄ alder menscen in orboerliken ende in behoirliken dinghen.

Verduldicheit dat is ene ghesaette verdrachelijcheit1 alle der dinghen die op den mensche vallen moghen van Gode en̄ van allen creaturen. Den verduldighen en mach gheen dinc ontsaten, verlies van ertschen goede, van vrienden, van maghen, van siecheden, van scanden, noch leven noch doot, noch vaghevier, noch duvel noch helle; want hi heeft hem ghelaten onder den wille Gods in gherechter caritaten. Want hi niet berespt en wert van doodsonden2, daer omme eest hem licht al dat God met hem ghebiet in tijt en̄ in ewicheit. Met deser verduldicheit wert oec de mensche gheciert en̄ ghewapent jeghen gramschap en̄ haestighen toren, en̄ onghedout in lidene, dat die mensche dicwile ontsaet van binnen en̄ van buten, en̄ ene ghereetscap maket te menigherhande becoringhen.

Footnotes

  1. Sur. tranquilla ac sedata... perpessio ac tolerantia. ↩

  2. Sur. et quia nullius mortiferi peccati conscientiâ mordetur. ↩

Chapter 16 of 111