XII. Hoe oetmoedicheït een fondament is alre dogheden

Nu verstaet, want wi oetmoedicheit hebben gheleghen tenen fondamente, soe willen wi van oetmoede spreken inden beghinne.

Oetmoedicheit, dat is nedermoedicheit, ofte diepmoedicheit, dat is een inwendich nederbughen ofte neder nighen des herten en̄ des ghemoedes vore die hoghe weerdicheit Gods. Dit hetet en̄ ghebiet gherechticheit¹; en̄, overmits caritate, en caens de minnende herte niet ghelaten. Alse de oetmoedighe minnende mensche merket dat hem God heeft ghedient soe oetmoedelijc, soe minlic en̄ soe ghetroulijc, en̄ God dan soe hoghe is en̄ soe mechtich, en̄ soe edel, en̄ de mensche soe arm is en̄ soe cleine, en̄ soe neder: hier af ontsprinct in dat oetmoedighe herte soe grote reverencie en̄ werdicheit te Gode; want Gode ere bieden met allen werken van binnen en̄ van buten, dat is dat ghelostichste were ende dat ierste der oetmoedicheit, en̄ alre smakelijest der caritaten, en̄ alre behoirlijcst der gherechticheit. Want de minnende oetmoedighe herte en can Gode niet ghenoech eren² ghebieden³, noch sire edelre menscheit; noch haer selven niet neder ghenoch ghesetten na hare begherte. En̄ hier omme dunct den oetmoedighen dat hi altoes ontblivet inder eren Gods en̄ in oetmoedighen dienste. En̄ hi is oetmoedich en̄ hevet reverencie toter heyligher Kerken en̄ toten Sacramenten; en̄ hi is ghenoechsam in spisen, in dranke, in woerden, in antwoerdene yeghewelken, in wandelinghen, in abite, in nederen dienste, in oetmoedighen ghelate, sonder gheveinstheit en̄ sonder ghemaectheit. En̄ hi is oetmoedich in oefeninghen, uutwendich en̄ inwendich, vore Gode en̄ vore allen menschen, alsoe dat nieman overmits hem ghearghert en wert. En̄ aldus verwint hi en̄ verdrijft hoverde, die sake es ende beghin alre sonden. Overmits oetmoedicheit werden ghescoert die stricke des viants, der sonden en̄ der werelt. En̄ die mensche wert gheordent in hem selven en̄ gheset in die cyghene stat der doghede. En̄ hem wert die hemel gheopent, en̄ God is gheneyghet sijn ghebet te ghehoirne, en̄ hi wert vervult met gracien. En̄ Christus, die vaste steen, is sijn fondament: die daer op doghede sticht in oetmoede; hine mach niet dolen.