XI. Van een gheestelijc uutgaen in alle dogheden

Nu verstaet en̄ merct, Christus sprect, inden beghinne des sermoens: Siet, dat is overmits caritate en̄ ene suvere consciencie, also ghi horet¹ inden beghinne. Nu heeft hi² ons ghetoent wat wi sien selen, dat sijn dese drie toecomste³.

Nu ghebiet hi ons wat wi doen selen voirt, en̄ sprect: Gaet ute. Hebdi dat ierste poent dat ghi siende sijt in gracien en̄ in caritaten; en̄ hebdi te rechte wel ghemerct uwen exemplaer Christum en̄ sijn uutgaen: soe ontsprinct in u, ute caritaten en̄ ute minliken merkene uwen Brudegom, ene gherechticheit, dats dat ghi hem begheert te volghene in dogheden. Dan sprect Christus in u: Gaet ute. Dit uutgaen moet sijn in ·iij· manieren. Wi moeten uutgaen te Gode, en̄ tot ons selven, en̄ tot onsen evenkersten, en̄ dit moet sijn met caritaten en̄ met gerechticheden; want caritate crighet altoes opwert tot den rike Gods, dat is God selve, want hi is die oirsprone daer si sonder middel ute ghevloten is, en̄ overmits eninghe in blivende is. Gherechticheit die ute caritaten ontsprinct, wilt alle die seden en̄ alle die dogheden⁴ vol- voeren, die den rike Gods, dat is der sielen, eerlic en̄ tamelic sijn.

Dese ·ij· dats caritate en̄ gherechticheit, legghen een fondament inden rike der siclen, daer God in wonen sal: en̄ dit fondament es oetmoedicheit.

Dese drie doghede draghen al den last en̄ al dat ghestichte alre doghede en̄ alre edelheit; want caritate hout den mensche altoes vore die grondelose goede Gods, daer si ute vloyt, op dat hi Gode eerlic leve en̄ staende blive, en̄ toeneme in allen dogheden en̄ in gerechter oetmoedicheit. En̄ gherechticheit hout den mensce vore die ewighe waerheit Gods, op dat hi der waerheit ontdect si, en̄ verclaert werde, en̄ alle doghede volvoere, sonder dolen⁵. Mer oetmoedicheit hout den mensche altoes vore die hoghe moghentheit Gods, op dat hi altoes cleine en̄ neder blive, en̄ hem op Gode verlate, en̄ van hem selven niet en houde. Dit is die maniere hoe hem die mensce houden sal vore Gode, dat hi altoes toeneme in nuwe doghede.

Footnotes

1. Versta hoordet in praeter. L en M hebben ghehoert hebt. ↩

2. L en M. Daer na heeft hi. ↩

3. L en M. deze drie voerseide toecomste sijns. ↩

4. bonos mores ac virtutes omnes, zegt Surius. ↩

5. Deze volzin komt voor, gelyk wy hem hier geven, in D, F, G en I; in L en M verschilt hy een weinig, doch is niet klaerder. In de uitgave van 1624 leest men: Opdat hy de selve (de waerheid) ontdecke, ende verclaert mach worden, ende aldus sonder dolen volbringen. Surius stemt hiermede genoegzaem overeen, zeggende: quo veritatem dilucidè perspiciat et clarè intelligat, atque ita virtutes omnes absque ullo perficiat et exequatur errore. ↩