XIX. Van Mildicheiden

Ute deser ontfermicheit comt mildicheit, want nieman en mach overnaturlike milde sijn met ghemeinre trouwen en̄ met onste, dan die onfermhertich is, al machmen sonderlinghen personen, dien mens an, wel mildelike gheven, sonder caritate en̄ overnatuerlike mildicheit.

Mildicheit dat is een milde uutvlieten des herten, dat beweecht is in caritaten en̄ met ontfermicheden¹. Alse de mensche met compassien merket dat doghen entie pine Christi, hier uut ontsprinet mildicheit, die doet gheven Christo van sire pinen en̄ van sire minnen lof ende dane, en̄ ere, en̄ werdicheit, en̄ ene blide oetmoedighe onderworpenheit van siele ende van live, in tijt en̄ in ewicheit. Alse de mensche merket met compassien hem selven, en̄ in ontfermene sijns selfs², en̄ dat goet dat hem God ghedaen heeft, en̄ sijn ontbliven: soe moet de mensche vlieten op de mildicheit Gods³, op genade en̄ op trouwe, ende op toeverlaet, met volcomenen vrien wille emmermeer hem te dienene. Die milde mensche die de dwalinghe en̄ die dolinghe en̄ de ongherechticheit der menschen merct, hi begheert en̄ bidt Gode met ynnigher trouwen dat hi sine godlike gaven late vloyen, en̄ pleghe sijnre mildicheit in allen menschen, op dat si hem bekennen, en̄ keren ter waerheit. De milde mensche meret oec met compassien lijflike noet alre menschen; hi dient, hi gheeft, hi leent, hi troest yeghewelken na sijn behoeven, en̄ na dat hi vermach, en̄ na bescedenheit.

Met deser mildicheit pleghet men te oefenen die ·vij· werke der ontfermicheit, die rike met haren dienste en̄ met haren goede, die arme met goeden wille ende met gherechter onste, dat sijt gherne daden op dat sijt hadden. Soe is die doghet der mildicheit volbracht.

Overmits mildicheit van gronde werden alle doghede ghemenichfuldicht en̄ alle die crachte der sielen gheciert; want die milde mensche is altoes blide van gheeste, en̄ onbesorghet van herten, en̄ overvloedich inder begheerten en̄ alle menschen ghemeine in doeghedeliken werken⁴; want die milde es, en̄ ertsche dinghen niet en mint, hoe arm hi is, hi is Gode ghelijc, want alle sine inwendicheit en̄ sijn ghevoelen, dat is ute vloyen en̄ gheven. Ende alsoe heeft hi die vierde dootsonde, vrecheit en̄ ghiericheit, verdreven. Van desen sprect Christus: ‘Salich sijn die ontfermhertighe, want si selen de ontfermherticheit navolghen⁵,’ inden daghe alsi die stemme selen hooren: ‘Comt, ghi ghebenedide mijns Vaders, besit dat rike dat u bereet is, overmits uwe ontfermherticheit, van beghinne der wereld⁶.

Footnotes

1. Sur. larga quaedam et communis seu generalis est effluentia cordis charitate ac misericordia permoti. ↩

2. Sur. cum miseratione sui ipsius. ↩

3. Sur. non potest non is cum pia fiducia ad divinam effluere seu confugere liberalitatem, etc. ↩

4. Sur. effectu profusus est, et omnibus communi benevolentia gratificari ac pictatis impendere officia paratus. ↩

5. Vglk. Matth. 5, 7. ↩

6. Vglk. Matth. 25, 34. ↩