IX. Hoe hem Christus houden sal in dat leste ordel
Die wise die Christus onse brudegom en̄ onse rechtere heeft in desen ordeele, dat is lonen ende wreken na gherechticheit, want hi gheeft elken na sijn verdienen. Hi gheeft den goeden menschen, om elc goet were dat in Gode ghedraghen is1, enen onghemetenen loen, dat hi selve is, dien ghene creature verdienen2 en mach. Mer want hi dat were mede werket in den creaturen3, soe verdient die creature in sijnre cracht hem selven te loene4. En̄5 met behoirliker gherechticheit, gheeft hi6 den verdoemden ewich wee en̄ ewighe pine; want si hebben versmaet en̄ verworpen een ewich goet om een verganclijc goet. En̄ si hebben hem vrilijc afghekeert van Gode, yeghen sine ere en̄ yeghen sinen wille, en̄ hebben hem toeghekeert ten creaturen. En̄ si werden met gherechticheden verdoemt.
Die tghetughe draghen ten ordele, dat sijn die inghelc en̄ die consciencie des menschen. En̄ die adversarys, dats de viant vander hellen, en̄ die rechtere, dat es Christus dien nieman bedrieghen en mach.
Footnotes
-
Sur. pro quolibet bono opere recta intentione in Deum relato. ↩
-
L en M hebben vol verdienen, waer Surius meê overeenstemt. ↩
-
Sur. quod sanè ex condigno mereri creatura nulla potest suis viribus, sed ex cooperatione Dei in homine. ↩
-
Sur. ex illius, putà Dei, virtute meretur homo ipsum Deum habere mercedem seu praemium. ↩
-
In D, F, G en I behooren deze vier woorden tot den voorgaenden volzin; maer in L en M, die veelal samen gaen, begint hier mede de volgende volzin, en beter, naer ons inzien, gelyk Surius er insgelyks over geoordeeld heeft. ↩
-
In de vier opgenoemde Hss. leest men hier Hi gheeft, omdat zy met deze woorden den volzin aenvangen. ↩
Chapter 10 of 111