Psalmus XCIII. Moralis et increpat0r1us
PSALMUS XCIII. MORALIS ET INCREPAT0R1US.
Contra violentos et oppressores, præsertim judices. Vide Psal. lxxxi. Sine titulo in Hebræo
VERSIO VULGATA.
Psalmus ipsi David, Quarta sabbati.
Deus ultionum Dominus : Deus ultionum libere egit.
Exaltare qui judicas terram : redde retributionem superbis.
Usquequo peccatores, Domine : usquequo peccatores gloriabuntur !
Effabuntur, et loquentur iniquitatem : loquentur omnes, qui operantur injustitiam ? VERSIO S. HIERONYMI.
Deus ultionum, Domine : Deus ultionum ostendere.
Elevare qui judicas terram (a) : redde vicissitudinem superbis.
Usquequo impii, Domine ; usquequo impii exultabunt ?
Fluent loquentes antiquum : garrient omnes qui operantur iniquitatem ! 1. Libere egit : Hier. ostendere ; appare, ô Deus scelerum ultor ; tempus est ut appareat potentia tua, dum impii in plebem tuam grassantur.
- Effabuntur ... Hebr. effutient, et loquentur grandia garrientes,
(a) Var. : Judex terræ.
Populum tuum, Domine, humiliaverunt : et hæreditatem tuam vexaverunt.
Viduam et advenam interfecerunt : et pupillos occiderunt.
Et dixerunt : Non videbit Dominus, nec intelliget Deus Jacob.
Intelligite insipientes in populo : et stulti aliquando sapite.
Qui plantavit aurem, non audiet ? aut qui finxit oculum, non considerat ?
Qui corripit gentes, non arguet : qui docet hominem scientiam ?
Dominus scit cogitationes hominum, quoniam vanæ sunt.
Beatus homo, quem tu erudieris, Domine : et de lege tua. docueris eum.
Ut mitiges ei a diebus malis ; donec fodiatur peccatori fovea.
Quia non repellet Dominus plebem suam : et hæreditatem suam non derelinquet.
Quoadusque justitia convertatur in judicium : et qui juxta illam omnes qui recto sunt corde.
Quis consurget mihi adversus malignantes ? aut quis stabit mecum adversus operantes iniquitatem ? Populum tuum, Domine, conterent, et hæreditatem tuam affligent.
Viduam et advenam interficient, et pupillos occident.
Et dixerunt : Non videbit Dominus, et non intelliget Deus Jacob.
Intelligite, stulti in populo, et insipientes aliquando discite.
Qui plantavit aurem, non audiet ? aut qui finxit oculum, non videbit ?
Qui erudit (a) gentes, non arguet, qui docet hominem scientiam ?
Dominus novit cogitationes hominum : quia vanæ sunt.
Beatus vir quem tu erudieris (b), Domine, et de lege tua docueris eum.
Ut quiescat a diebus afflictionis : donec fodiatur impio interitus.
Non enim derelinquet Dominus populum suum, et hæreditatem suam non deseret.
Quoniam ad justitiam revertetur judicium, et sequentur illud omnes recti corde.
Quis stabit pro me adversum malos ? quis stabit pro me adversum operarios iniquitatis ? 9. Qui plantavit aurem, non audiet ? Præclare Hier. Comm. in hunc Psalmum : « Iste locus adversus eos maxime facit, qui anthropomorphitas sunt : qui dicunt Deum habere membra quæ etiam nos habemus... et humanas imbecillitates ad Dei magnificentiam referunt. » Et paulo post : « Videte quid dicat : Qui plantavit aurem, non audiet ? non dixit : Qui plantavit aurem, ergo ipse aurem non habet ? non dixit : Ergo ipse oculos non habet ? sed quid dixit ? Qui plantavit aurem, non audiet ? et qui finxit oculos, non considerat ? membra tulit, efficientias dedit. » Quem locum Augustinus exscripsit, atque Hieronymo tribuit, Epist, ad Fortunat. olim ni, nunc 148, n 14.
Mitiges : Hier. quiescat, etc. ; Hebr. quietem ei præstes.
Quoadusque justitia ... quoadusque justitia ipsa judicium exerceat, ac judicia justa sint. Et qui juxta ... Hier. et sequentur illud (judicium) omnes recti corde.
(a) Var. [ Hebr. castigat.] — (b) [ Hebr. castigaveris.]
Nisi quia Dominus adjuvit me : paulò minus habitasset in inferno anima mea.
Si dicebam : Motus est pes meus, Domine, misericordia tua ad-juvabat me.
Secundum multitudinem dolorum meorum in corde meo : consolationes tuæ lætificaverunt animam meam.
Numquid adhæret tibi sedes iniquitatis, qui fingis laborem in præcepto ?
Captabunt in animam justi, et sanguinem innocentem condemnabunt.
Et factus est mihi Dominus in refugium : et Deus meus in adjutorium spei meæ.
Et reddet illis iniquitatem ipsorum ; et in malitia eorum disperdet eos : disperdet illos Dominus Deus noster. Nisi quia Dominus auxiliator meus : paulò minus habitasset in inferno anima mea.
Si dicebam : Motus (a) est pes meus : misericordia tua, Domine, sustentabat (b) me.
In multitudine cogitationum mearum, quæ sunt in me intrinsecus : consolationes tuæ delectabunt animam meam.
Numquid particeps erit tui thronus insidiarum, fingens laborem (c) in præcepto ?
Copulabuntur adversum animam justi, et sanguinem innocentem condemnabunt.
Erit autem mihi Dominus in refugium, et Deus meus quasi petra spei meæ.
Et restituet super eos iniquitatem suam (d), et in malitia sua perdet eos : perdet eos Dominus Deus noster. 17. Paulò minus ... Hebr. propemodum in silentio habitassem, cessassem in tumulo ; morte extinctus essem.
- Si dicebam : Motus est pes meus ... Statim atque agnovi, ac tibi exposui,
Deus, nutare omnia circum, ac nihil esse firmi, tulisti opem labanti.
- Secundum multitudinem ... Hier. in multitudine cogitationum ... Quanta
fuit anxietas cogitationum mearum, tantæ consolationes tuæ.
Numquid adhæret tibi ... Hier. numquid particeps erit tui ... ad Deum loquitur : an sociabitur tibi sedes insidiatrix judicis, injusta legis prætextu decernentis ?
Captabunt ... Hier. copulabuntur ... nempe mali judices. In animam justi : consentient ad opprimendum justum.
(a) Var. : [ Al . commotus.] — (b) Sustentabit. — (c) Dolorem. — (d) [ Hebr. dolorem suum.]
Chapter 97 of 153