Skip to the text

Psalmus CVI. Eucharisticus

PSALMUS CVI. EUCHARISTICUS.

Laudatur Deus, quod homines ex omnigenis calamitatibus eruat, quarum describuntur quatuor præcipuæ : error in itinere, captivitas, morbus, mare procellosum. Convenit populo e captivitate Babylonica, ubi varia incommoda passus erat, per deserta et maria redeunti : ut patet vers. 2, 3.

VERSIO VULGATA.

Alleluia, ( Iudith, xiii, 21 ).

  1. Confitemini Domino, quoniam bonus : quoniam in sæculum misericordia ejus.

  2. Dicant qui redempti sunt a Do- VERSIO S. HIERONYMI.

Confitemini Domino, quoniam bonus, quoniam in æternum misericordia ejus.

Dicant qui redempti sunt (a) a (a) Var. : Redempti a Domino.

mino, quos redemit de manu inimici : et de regionibus congregavit eos.

  1. A solis ortu et occasu : ab aquilone et mari.

  2. Erraverunt in solitudine in inaquoso, viam civitatis habitaculi non invenerunt.

  3. Esurientes et sitientes : anima eorum in ipsis defecit.

  4. Et clamaverunt ad Dominum cum tribularentur : et de necessitatibus eorum eripuit eos.

  5. Et deduxit eos in viam rectam : ut irent in civitatem habitationis.

  6. Confiteantur Domino misericordiæ ejus : et mirabilia ejus filiis hominum.

  7. Quia satiavit animam inanem : et animam esurientem satiavit bonis.

  8. Sedentes in tenebris, et umbra mortis : vinctos in mendicitate et ferro.

  9. Quia exacerbaverunt eloquia Dei : et consilium Altissimi irritaverunt.

  10. Et humiliatum est in laboribus cor eorum : infirmati sunt, nec fuit qui adjuvaret.

  11. Et clamaverunt ad Dominum cum tribularentur : et de necessitatibus eorum liberavit eos. Domino, quos redemit de manu hostis. Et de terris congregavit eos,

Ab oriente et occidente, ab aquilone et mari.

Erraverunt in solitudine, in deserta via ; civitatem quæ habitaretur non repererunt.

Esurientes et sitientes : anima eorum in ipsis deficiebat.

Et clamaverunt ad Dominum in tribulatione sua : de afflictione (a) eorum eripuit eos.

Et duxit illos per viam rectam, ut venirent in civitatem habitabilem.

Confiteantur Domino misericordias (b) ejus, et mirabilia ejus in filios hominum.

Quia saturavit animam vacuam, et animam esurientem implevit bonis.

Habitantes in tenebris et umbra mortis, alligatos inopia et ferro.

Quia provocaverunt sermones Dei, et consilium Excelsi blasphemaverunt.

Et humiliavit in labore cor eorum : ceciderunt (c) , et non erat qui adjuvaret.

Et clamaverunt ad Dominum in tribulatione sua ; et (d) de angustiis eorum salvavit eos. 3. Mari . · Chald. mari Australi, mari Rubro. Alias, maris nomine designatur occidens.

  1. Erraverunt. Hinc ad vers. 9 gratias agit, quod ab errore viæ fuerint liberati, per desertum iter agentes.

  2. Misericordiæ : Hier. misericordias.

  3. Satiavit animam inanem : quod errantes per deserta, fame laborarent.

  4. Sedentes in tenebris : ab hoc vers. 10, ad. 16, vincti, in carceribus et ergastulis constituti, atque ex his liberati memorantur. Vinctos : Hebr. vincti, non accusandi, sed nominandi casu : neque enim a prioribus regitur, sed alterius rei est initium.

  5. Exacerbaverunt eloquia Dei : Deum jubentem : quæ causa Judæorum calamitatis fuit.

  6. Infirmati sunt : Hier. ceciderunt.

(a) Var. : [ Hebr. de angustiis.] — (b) Misericordiam. — (c) Corruerunt. — (d) Deest et.

  1. Et eduxit eos de tenebris et umbra, mortis : et vincula eorum disrupit.

  2. Confiteantur Domino misericordiæ ejus : et mirabilia ejus filiis hominum.

  3. Quia contrivit portas æreas, et vectes ferreos confregit.

  4. Suscepit eos de via, iniquitatis eorum : propter injustitias enim suas humiliati sunt.

  5. Omnem escam abominata est anima eorum : et appropinquaverunt usque ad portas mortis.

  6. Et clamaverunt ad Dominum cum tribularentur : et de necessitatibus eorum liberavit eos.

  7. Misit verbum suum, et sanavit eos : et eripuit eos de interitionibus eorum.

  8. Confiteantur Domino misericordiæ ejus : et mirabilia ejus filiis hominum.

  9. Et sacrificent sacrificium laudis : et annuntient opera ejus in exultatione.

  10. Qui descendunt mare in navibus, facientes operationem in aquis multis.

  11. Ipsi viderunt opera Domini, et mirabilia ejus in profundo. Et eduxit eos de tenebris et umbra mortis, et vincula eorum disrupit.

Confiteantur Domino misericordias (a) ejus, et mirabilia ejus in filios hominum.

Quia contrivit portas æreas (b) , et vectes ferreos confregit.

Stultos propter viam sceleris eorum, et propter iniquitates (c) afflictos.

Omnem cibum abominata est anima eorum, et accesserunt ad portas mortis.

Et clamaverunt ad Dominum in tribulatione sua ; de angustiis eorum salvavit eos.

Misit verbum suum, et sanavit eos, et salvavit de interitu eorum.

Confiteantur Domino misericordias (d) ejus, et mirabilia ejus in filios hominum.

Et immolent hostias gratiarum (e), et narrent opera ejus in laude.

Qui descendunt mare in navibus, facientes opus in aquis multis.

Ipsi viderunt opera Domini, et mirabilia ejus in profundo. 17. Suscepit eos : Hier. stultos, etc, vel potius, stulti et afflicti, ut sensus sit : Cum essent stulti, et propter scelera afflicti, gravibus morbis immissis castigan-tur. Sequens ergo versus ad ægros pertinet a morte liberatos.

  1. Omnem escam ... Quod indicium vel maximum est naturæ deficientis, ac mortis proximæ.

  2. Misit verbum suum : misit jussa sua : non enim necesse habet satellites mittere, qui jussa exequantur, cum ipsa sibi jussa sufficiant , Psal. cxlvii, 15 : Qui emittit eloquium suum terræ, velociter currit sermo ejus : quibus verbis exprimitur summa iubentis auctoritas et efficientia. De interitionibus : de mortibus, quæ undique ingruebant.

  3. Sacrificium laudis : pro salute recepta σωτήριον, εὐχαρίστικον.

  4. Qui descendunt ... Hinc ad vers. 32 navigantes, tempestate vexati. Operationem : alii, negotiationem ; alii, exercentes artem nauticam.

(a) Var. : Misericordiam. — (b) [ Hebr. ostia ærea.] — (c) [ Hebr. de iniquitatibus suis.] — (d) Misericordiam. — (e) [ Hebr confessionum.]

  1. Dixit, et stetit spiritus procellæ : et exaltati sunt fluctus ejus.

  2. Ascendunt usque ad cœlos, et descendunt usque ad abyssos : anima eorum in malis tabescebat.

  3. Turbati sunt, et moti sunt, sicut ebrius : et omnis sapientia eorum devorata est.

  4. Et clamaverunt ad Dominum cum tribularentur : et de necessitatibus eorum eduxit eos.

  5. Et statuit procellam ejus in auram : et siluerunt fluctus ejus.

  6. Et lætati sunt, quia siluerunt : et deduxit eos in portum voluntatis eorum.

  7. Confiteantur Domino misericordiæ ejus : et mirabilia ejus filiis hominum.

  8. Et exaltent eum in ecclesia plebis : et in cathedra seniorum laudent eum.

  9. Posuit flumina in desertum : et exitus aquarum in sitim.

  10. Terram fructiferam in salsuginem, a malitia inhabitantium in ea. Dixit, et surrexit (a) ventus tempestatis, et elevavit gurgites ejus.

Ascendunt in cœlum, et descendunt in abyssos : anima eorum in afflictione consumitur.

Obstupuerunt et intremuerunt quasi ebrius ; et universa sapientia eorum absorpta est.

Clamabunt autem ad Dominum in tribulatione sua ; et de angustia (b) eorum educet eos.

Statuet (c) turbinem in tranquillitatem, et silebunt fluctus ejus.

Lætabuntur, quoniam quieverunt : et deducet eos ad portum quem voluerunt.

Confiteantur Domino misericordias (d) ejus, et mirabilia ejus in filios hominum.

Et exaltent eum in ecclesia populi, et in cathedra seniorum laudent eum.

Ponet flumina in desertum, et fontes aquarum in sitim ;

Terram fructiferam in salsuginem, præ malitia habitatorum ejus. 25. Stetit spiritus ... surrexit, extitit ; at Hier. clariore sensu : Levavit gurgites Deus immissis ventis.

  1. Sapientia : ars gubernatoria.

  2. Statuit procellam ..... in auram : pro turbine lenem auram dedit. In auram : Hier. in tranquillitatem.

  3. Siluerunt : Hier. quieverunt. In portum voluntatis eorum ... in portum optatum : notus hebraismus.

  4. In ecclesia plebis : concione. In cathedra seniorum : consessu, senatu ; qui duo præcipui cœtus sunt.

  5. Posuit flumina. Hinc ad finem Psalmi, prædicat Deum pro sua potestate ac justitia, hominibus ac regionibus dare ubertatem aut sterilitatem, copiam aut inopiam ; deturbare principes, et pauperes adjuvare. Quod ad Babylonios et Judæos referri videtur : illos a Deo rejectos : hos bonis cumulatos omnibus, et a foeda captivitate liberatos. Posuit flumina in desertum : locis irriguis siccitatem immisit : qui versus cum sequente ad sterilitatem pertinet. Exitus aquarum : cursus aquarum ubique scaturientium.

  6. Salsuginem : sterilitatem : tanquam asperso in agros sale.

(a) Var. : Et dixit, et [ Hebr. statuit.] — (b) Angustiis. — (c) [ Hebr. Suscitabit.] — (d) Misericordiam.

  1. Posuit desertum in stagna aquarum : et terram sine aqua in exitus aquarum.

  2. Et collocavit illic esurientes : et constituerunt civitatem habitationis.

  3. Et seminaverunt agros, et plantaverunt vineas : et fecerunt fructum nativitatis.

  4. Et benedixit eis, et multiplicati sunt nimis : et jumenta eorum non minoravit.

  5. Et pauci facti sunt : et vexati sunt a tribulatione malorum et dolore.

  6. Effusa est contemptio super principes : et errare fecit eos in invio, et non in via.

  7. Et adjuvit pauperem de inopia : et posuit sicut oves familias.

  8. Videbunt recti, et lætabuntur : et omnis iniquitas oppilabit os suum.

  9. Quis sapiens et custodiet hæc : et intelliget misericordias Domini ? Ponet desertum in paludes aquarum, et terram inviam in fontes aquarum.

Et collocavit ibi esurientes, et formabunt (a) urbem ad habitandum.

Et serent agros, et plantabunt vineas, et facient fruges germina (d).

Et benedicet (c) eis, et multiplicabuntur nimis, et pecora eorum non minuet (d) .

Imminuta sunt autem et afflicta, propter angustiam mali et doloris.

Et effundent (e) despectionem super principes, et errare eos faciet in solitudine de via (f) .

Et sublevabit pauperem de inopia : et ponet quasi gregem familias.

Videbunt recti, et lætabuntur : et omnis iniquitas contrahet os suum.

Quis sapiens, et custodiet hæc ; et intelliget misericordias Domini ? 35. Posuit desertum in stagna aquarum : jam hæc ad fertilitatem, qui scilicet vers. 33, loca irrigua exsiccabat, hic arida et siticulosa perpluit.

  1. Civitatem habitationis : civitatem habitabilem. Jam transgreditur ad civitates, cœtusque hominum divina beneficentia congregatos.

  2. Fructum nativitatis : Hier. fecerunt fruges germina , id est, e germinibus copiosum fructum.

  3. Et pauci facti sunt : qui modo abundabant, mox, Deo volente, redacti ad solitudinem.

  4. Effusa est contemptio : ad statum despicabilem deducti sunt etiam principes : quanto magis plebs invalida ? Melius, causam allaturus cur civitates corruant, caput malorum attingit ; cum nulla sit jam principum ac magistratuum reverentia : aufert enim Deus spiritum principum, Psal. lxxv, 13. Hinc consilii inopes, tanquam per devia errant. Et non in via : in locis inviis. Summa : Deus est qui civitates et florentes facit et evertit ut vult : sic Job, xii, 23 : Qui multiplicat gentes et perdit eas, etc, qui immutat cor principum populi terræ, et decipit eos ut frustra incedant per invium, etc.

  5. Posuit sicut oves : multiplicabit ut greges.

(a) Var. : Fundabunt. — (b) [ At. genimina.] — (c) Benedicent. — (d) Imminuentur. — (e) Effundet. — (f) Devia [ Hebr. inani.]

Chapter 110 of 153