Psalmus CI. Luctus

PSALMUS CI. LUCTUS, DEPRECATIONIS, PROPHETICUS.

Tempore Babylonicae servitutis, vir bonus et justus, qualis Nehemias, orat aedificari Sion, ac solvi captivitatem jam diuturnam ; tum ad redemptionem spiritualis populi, et gentium vocationern se convertit.

VERSIO VULGATA.

1. Oratio pauperis, cum anxius fuerit ; et in conspectu Domini effuderit precem suam.

2. Domine, exaudi orationem VERSIO S. ΗΙΕΙ10ΝΪ31Ι.

Oratio pauperis, cum anxius (a) fuerit ; et coram Domino effuderit eloquium suum.

Domine, exaudi (b) orationem (a) Var. : Quando sollicitus. — (b) Audi.

meam : et clamor meus ad te veniat.

3. Non avertas faciem tuam a me : in quacumque die tribulor, inclina ad me aurem tuam.

In quacumque die invocavero te, velociter exaudi me.

4. Quia defecerunt sicut fumus dies mei : et ossa mea sicut cremium aruerunt.

5. Percussus sum ut fœnum, et aruit cor meum : quia oblitus sum comedere panem meum.

6. A voce gemitus mei, adhæsit os meum carni meæ.

7. Similis factus sum pellicano solitudinis : factus sum sicut nycticorax in domicilio.

8. Vigilavi, et factus sum sicut passer solitarius in tecto.

9. Tota die exprobrabant mihi inimici mei : et qui laudabant me, adversum me jurabant.

10. Quia cinerem tanquam panem manducabam, et potum meum cum fletu miscebam :

11. A facie iræ et indignationis tuæ : quia elevans allisisti me.

12. Dies mei sicut umbra declinaverunt : et ego sicut fœnum arui.

13. Tu autem, Domine, in æternum meam : et clamor meus (a) ad te veniat.

Non (b) abscondas faciem tuam a me : in die tribulationis meæ inclina ad me aurem tuam.

In quacumque die invocavero te, velociter (c) exaudi me.

Quoniam consumpti sunt sicut fumus dies mei : et ossa mea quasi frixa contabuerunt.

Percussum est quasi fœnum, et arefactum est cor meum : quia oblitus sum comedere panem meum.

A voce gemitus mei, adhæsit os meum carni meæ.

Assimilatus sum pellicano deserti : factus sum quasi bubo solitudinum.

Vigilavi, et fui sicut avis solitaria super tectum.

Tota die exprobrabant mihi inimici mei : exul Lantes (d) per me jurabant.

Quia cinerem sicut panem comedi, et potum meum cum fletu miscui.

A facie indignationis tuæ, et iræ tuæ : quia elevasti (e) me, et allisisti me.

Dies mei quasi umbra inclinati sunt, et ego quasi fœnum arui.

Tu autem, Domine, in æternum 4. Sicut cremium : Hier. quasi frixa ; id est, exsiccata. Cremium porro est quod facile crematur, ut sarmentum.

5. Oblitus sum : præ mœrore.

6. Pellicano : onocrotalo, cucullo, aut alii avi gementi potius quam canenti.

7. Passer ... in tecto : Hier. super tectum, non ingressus domum.

8. Qui laudabant me : qui mihi in os blandiebantur ; qui laudare solebant. Adversum me jurabant : conjurabant. Non deerant apud Judæos, miserrimis licet temporibus, qui apud regem gratia florerent, qualis Nehemias, II Esdr., I et seqq. His igitur perversi homines multa adblanditi, tamen, coniuratione factu, pessima intentabant. Sic etiam soluta captivitate, Sanaballat et alii : ibid. vi, 1 et seqq.

9. Elevans allisisti me : cum ante conspicuum reddidisses.

(a) Var. : [ Hebr. deprecatio mea.] — (b) Ne. — (c) [ Hebr. festina.] — (d) [ Hebr. insultantes mihi.] — (e) Levasti.

permanes : et memoriale tuum in generationem et generationem.

14. Tu exurgens misereberis Sion : quia tempus miserendi ejus, quia venit tempus.

15. Quoniam placuerunt servis tuis lapides ejus : et terræ ejus miserebuntur.

16. Et timebunt gentes nomen tuum, Domine, et omnes reges terræ gloriam tuam.

17. Quia ædificavit Dominus Sion : et videbitur in gloria sua.

18. Respexit in orationem humilium : et non sprevit precem eorum.

19. Scribantur hæc in generatione altera : et populus qui creabitur, laudabit Dominum.

20. Quia prospexit de excelso sancto suo : Dominus de cœlo in terram aspexit :

21. Ut audiret gemitus compeditorum, ut solveret filios interemptorum :

22. Ut annuntient in Sion nomen Domini : et laudem ejus in Jerusalem.

23. In conveniendo populos in unum : et reges ut serviant Domino.

24. Respondit ei in via virtutis suæ : paucitatem dierum meorum nuntia mihi. permanes : et memoriale tuum in generatione et generatione.

Tu suscitans (a) misereberis Sion : quia tempus est ut miserearis ejus, quoniam venit tempus (b) .

Quoniam placitos fecerunt servi tui lapides ejus, et pulverem ejus miserabilem (c).

Et timebunt gentes nomen Domini, et universi reges terræ gloriam tuam.

Quia ædificavit Dominus Sion : apparuit in gloria sua.

Respexit ad orationem vacui (c) , et non despexit orationem eorum.

Scribatur hoc in generatione novissima ; et populus qui creabitur, laudabit Dominum.

Quoniam prospexit de excelso sanctuario suo : Dominus de cœlo terram contemplatus est.

Ut audiret gemitum vincti, ut solveret filios mortis.

Ut narretur in Sion nomen Domini, et laudatio ejus in Jerusalem.

Cum congregati fuerint populi simul, et regna ut serviant Domino.

Afflixit in via. fortitudinem meam : abbreviavit dies meos. 14. Quia venit tempus : septuaginta anni a Jeremia definiti jam impleti sunt.

15. Et terræ ejus miserebuntur : Hebr., pulverem ejus miserentur, etiam ruinas obrutæ patriæ, templique rudera et cineres diligunt, ac super illis dolent, ut illi, qui ad locum templi diruti munera deferebant, Jerem., xli, 5, ut Nehemias, qui locum paterni sepulcri desiderabat, II Esdr. ii, 5.

19 Scribantur : Hebr. scribentur. Transmittentur ad posteros quæ Deus ad nos liberandos gessit.

21. Filios interemptorum : Hier. filios mortis ; morti addictos.

22. Reges : qui Deum in templo, licet ethnici, colebant, ut sæpe dictum a prophetis : vide libros Mach. et Josephum. Hæc autem figura erat gentium ad fidem convertendarum.

23. Respondit ei ... Hier., afflixit in via fortitudinem meam, etc. tabescens ac

(a) Var. : Surgens. — (b) [ Hebr. condictum.] — (c) [ Al. mirabilem.] — (d) [ Hebr. effossi.]

23. Ne revoces me in dimidio dierum meorum. In generationem et generationem anni tui.

24. Initio tu, Domine, terram fundasti : et opera manuum tuarum sunt cœli.

25. Ipsi peribunt, tu autem permanes : et omnes sicut vestimentum veterascent :

Et sicut opertorium mutabis eos, et mutabuntur : 28. Tu autem idem ipse es, et anni tui non deficient.

29. Filii servorum tuorum habitabunt : et semen eorum in sæculum dirigetur. Dicam : Deus meus, ne rapias me in medio dierum meorum : in generatione generationum anni tui.

A principio terram fundasti, et opus manuum tuarum cœli.

Ipsi peribunt, tu autem stabis : et omnes quasi vestimentum atterentur ; quasi pallium mutabis eos, et mutabuntur.

Tu autem ipse es, et anni tui non deficient.

Filii servorum tuorum habitabunt, et semen eorum ante faciem tuam perseverabit. deficiens, instante reditu, metuit ne ante moriatur, quam videat. Ierusalem restituam.

25. Ne revoces ... adde cum Hier. Dicam : Deus meus, etc. In generationem et generationem anni tui : A consideratione infirmitatis humanæ, ad æternitatis divinæ contemplationem assurgit.

26. Initio tu, Domine ... Hæc Paulus de Christo accipit Hebr., i, 10, quem boni viri e captivitate reduces, verum redemptorem expectabant.

27. Opertorium : Hier. pallium.

28. Filii servorum tuorum habitabunt : in terra sancta, non nos miseri et infirmi, sed saltem filii nostri. Et semen eorum in sæculum dirigetur : Hier. ante faciem tuam perseverabit.