Psalmus CXLVII. Eucharisticus

PSALMUS CXLVII. EUCHARISTICUS.

Titulo caret in Hebræo, et continuatur præcedenti, ita etiam apud Hier. certe est ejusdem argumenti.

VERSIO VULGATA.

Alleluia.

12. Lauda, Jerusalem, Dominum : lauda Deum tuum, Sion.

13. Quoniam confortavit seras portarum tuarum : benedixit filiis tuis in te.

14. Qui posuit fines tuos pacem : et adipe frumenti satiat te.

15. Qui emittit eloquium suum terræ : velociter currit sermo ejus. VERSIO S. HIERONYMI.

Lauda, Jerusalem, Dominum : cane Deum tuum, Sion.

Quia confortavit vectes portarum tuarum : benedixit filiis tuis in medio tui.

Qui posuit terminum tuum pacem ; adipe frumenti saturavit te.

Qui emittit eloquium suum terræ ; velociter currit verbum ejus. 12. Lauda, Jerusalem : eo quod instaurata et ædificata, ut superiore psalmo, vers. 2.

13. Confortavit seras : Hier. vectes. Contra ac hostes expectabant : dicebant enim : Si transierit vulpes, transiliet murum eorum, etc. Nehem. , iv, 2, 3.

14. Qui dat nivem sicut lanam : nebulam sicut cinerem spargit.

15. Mittit crystallum suam sicut buccellas ; ante faciem frigoris ejus quis sustinebit ?

16. Emittet verbum suum, et liquefaciet ea : flabit spiritus ejus et fluent aquæ.

17. Qui annuntiat verbum suum Jacob : justitias et judicia sua Israel.

18. Non fecit taliter omni nationi : et judicia sua non manifestavit eis. Alleluia. Qui dat nivem quasi lanam ; pruinas (a) quasi cinerem spargit.

Projicit glaciem suam quasi buccellas ; ante faciem frigoris ejus quis stabit ?

Mittet verbum suum, et solvet illa ; spirabit spiritu suo, et fluent aquæ.

Qui annuntiat verbum suum Jacob ; præcepta sua, et judicia sua Israel.

Non fecit similiter omni genti, et judicia ejus non cognoscent. Alleluia. 17. Crystallum : Hier. glaciem, grandinem.

18. Verbum : imperium.

In fine hujus Psalmi est Halleluiah in Hebr. non initio ; est autem initio psalmi cxlvi, quod argumento est hunc illi continuandum : nam in superiori cxlv, et in his reliquis tribus habetur et initio et fine.

(a) Var. : Pruinam.