Articulus 23

De recordandis hora sexta.

SALVATUS. — Sexta circiter hora, mi Domine, es cruci affixus, inter latrones suspensus, cum sceleratissimis reputatus, aceto et felle potatus, toto corpore violentissime distentus.¹ Tunc crudelissime ac pœnalissime perforatæ sunt manus tuæ ac pedes, audiente tua dilectissima Matre perforantium perforationumque ictus:² cujus affectuosissimam atque dulcissimam animam toties pertransivit ensis doloris, quoties ictus illos, quoties accusantium, blasphemantium, irridentium te verba audivit, quoties te unicum et supercarissimum Filium suum in tantis ludibriis ac tormentis adspexit. Hinc et tu tuæ fidelissimæ ac tenerrimæ Genitrici vehementissime condoluisti ac prædilecto eam discipulo commendasti, dicens ad illam:³ Mulier, ecce filius tuus; et ad illum: Ecce mater tua. O quantum horum visio corporalis ac realis auditus tuam, o dulcis ac optima Domina, animam amorosam, prorsus piissimam, dissecuit, contrivit, punxit, quorum et pectora nostra, quamvis dura et saxea, sola recordatio scindit!

Tunc, o Domine dominorum, Princeps universorum dignissime, ab impiissimis immisericordissime es irrisus, et in cruce tribus circiter horis inæstimabiliter dire tortus, in tantum quod universitas creaturæ hoc quasi pati non valens, cursum suum et ordinem mutavit.⁴ Tunc discoloratus est vultus naturæ, obscuratus est sol, luna plena rediens retro se soli supposuit, terra contremuit, scissæ sunt petræ. Imo in tantum confusus est ordo rerum, quod sapientes sæculi hujus dixisse leguntur:⁵ Aut astra mentiuntur, aut auctor naturæ patitur, aut machina mundi peribit. Tunc, o Domine Jesu Christe, oppressit te dolor tuus, et quasi in nihilum redacti sunt omnes artus tui; ad Deum stillavit oculus tuus. Mendosi adversarii tui posuerunt te in proverbium vulgi, et despexerunt te stulti.⁶⁷⁸ Oblatus es quoniam voluisti, nec aperuisti os tuum.⁹ Omnes nos quasi oves erravimus, et Dominus posuit in te iniquitatem omnium nostrum.¹⁰ Tradidisti in mortem animam tuam, et cum sceleratis reputatus es; atque peccata multorum tulisti, et pro transgressoribus rogasti.¹¹¹²¹³ Qui quum maledicereris, non maledicebas; quum patereris, non comminabaris.

Tunc, o Domine, sicut aqua effusus es, et dispersa sunt omnia ossa tua.¹⁴ Factum est cor tuum sicut cera liquescens in medio tui.¹⁵ Aruit tanquam testa virtus tua humana et corporalis, non divina nec spiritualis, et lingua tua adhæsit faucibus tuis. Circumdederunt te canes multi, concilium malignantium obsedit te. Foderunt manus tuas et pedes tuos, dinumeraverunt omnia ossa tua. Diviserunt sibi vestimenta tua, et super vestem tuam miserunt sortem.

Merito horum et propter hæc omnia, o Domine Deus virtutum, Dominus fortis et potens ac victoriosus in prælio¹⁶, da nobis tibi semper cruci affigi, tuo amore accendi et cuncta carnalia aspernari, ac tuo exemplo in omni adversitate atque opprobrio gratias tibi referre, patientiam mansuetudinemque amplecti.

Footnotes

1. Joann. xix, 18. ↩

2. Ps. lxviii, 22. ↩

3. Joann. xvi, 26, 27. ↩

4. Luc. xiii, 23, 26. ↩

5. Matth. xxvii, 51. ↩

6. Ibid. 21. ↩

7. Matth. xvi. 6. ↩

8. Matth. , 21. ↩

9. Is. liii, 7. ↩

10. Ibid. 6. ↩

11. Is. liii, 12. ↩

12. Ibid. 12. ↩

13. I Petr. 4, 23. ↩

14. Ps. xii, 13. ↩

15. Ibid. 15-18. ↩

16. Ps. xxiii, 10, 8. ↩