Capitulum 1

(Abbatis Sereni prima)

DE MOBILITATE ANIMÆ ET SPIRITUALIBUS NEQUITIIS.

De castitate abbatis Sereni.

CUPIENTES manifestare mentibus studiosorum, virum summæ sanctitatis ac continentiæ, abbatem nomine et re Serenum, serenitatis speculum, quem singulari veneratione sumus præ ceteris venerati, arbitramur non aliter posse nos adimplere desiderium nostrum, nisi inseramus nostris libellis collationes ipsius. Cui tam peculiari beneficio Dei, infusa est virtus castitatis supra omnes virtutes quæ per Dei gratiam refulgebant non solum in ejus vultu, sed etiam in actu moribusque ipsius, ut nec in sopore sentiret se inquietari stimulis carnis, imo nec naturalibus incentivis. Ad quam tam præcipuam carnis puritatem qualiter pervenerit auxilio gratiæ Dei, necessarium reor primitus explicare, quia videtur fuisse supra conditionem naturæ humanæ.