XIII. In epistolam ad philemonem.

Paulus vinctus Christi Jesu, etc. Hanc Epistolam scribit Philemoni Colossensi, qui nulla ecclesiasticae ministrationis praeditus erat dignitate, sed vir laudabilis in plebe, cui familiares litteras mittit pro Onesimo servo suo, qui cum damno ejus fugerat, sed ab Apostolo audito Evangelio baptizatus, cui et veniam precatur, et culpam deprecatur Apostolus scribens ei a Roma de carcere. Et est intentio Apostoli implorare veniam Onesimo apud Philemonem. Modus talis est, prius salutat eum cum uxore et filio; deinde agit gratias Deo de bonis eorum, commendans fidem et charitatem eorum, postca Philemonem obsecrat, cum ei imperare posset, ut Onesimo parcat, et gratias Deo agat, quia talem illum recepit, ut non servum existimet, sed dilectissimum fratrem. Deinde dicit, ut paret sibi hospitium speranti ad ipsum venire.

QUAESTIO I. Philemoni, et Appiae, et Archippo, etc. Quaeritur, quare in hac salutatione non servet personarum dignitatem, scilicet cur Archippum, qui erat episcopus Colossensis non praeponat, sed supponat, et Philemonem, qui nulla dignitate ecclesiastica erat praeditus, praeponat, nunquid ideo quia iste pater, et ille filius fuit? Solutio. Ideo laicum ordinato praeponit, quia de re familiari agitur.

QUAESTIO II. Ita te, frater, fruar in Domino, etc. Quid est frui? nonne alicui inhaerere propter se per amorem? sed sic solo Deo fruendum est, quia solus Deus propter se diligendus est; quomodo ergo dicit Apostolus ad Philemonem: Ita te, frater, fruar in Domino. Solutio. Non dicit simpliciter, ego te frater fruar; sed addit in Domino, per hoc innuens se finem dilectionis in Domino posuisse. Vel frui dicitur uti cum quadam delectatione, et sic potest hic accipi.