Caput XLI. Quam subito, saepe, et quam profunde labuntur, qui patientia Dei abutuntur.

Cum esset adhuc sermo in ore regis, vox de coelo ruit: Tibi dicitur Nabuchodonosor rex: Regnum transiit a te (Dan. IV). Vox ruit, cum adhuc sermo esset in ore, sub ipso videlicet adhuc gloriandi tempore. Saepe namque impudens animus, dum gloriatur in immensum, inter ipsum gloriandum, remordente conscientia, subito consternatur, et divino quodam nutu subitaneo horrore concutitur, et cadendi metu in non evadendi desperationem praecipitatur. Vox de coelo ruit, quando quod aure cordis percipit ab intimis animae sensibus venit. Velut terra audit, quidquid per sensum corporeum haurit. De coelo venit, quod per Spiritum agnoscit. E coelo discit, quod intellectualiter comprehendit. Tibi dicitur Nabuchodonosor: tibi tam inaniter superbienti, tibi tam inaniter glorianti. Regnum transiit a te, et ab hominibus te ejicient et cum bestiis atque feris erit habitatio tua. Regnum ab uno quolibet transit, quando gratiam divinitus sibi collatam amittit, per quam desideriis, et passionibus suis dominari consuevit. Ab hominibus te ejicient. Quantum te supra homines extulisti per arrogantiam, tantum infra homines dejicieris per culpam, et cum bestiis et feris erit habitatio tua. Ab hominibus ejectus ad bestias et feras descendit et degit, qui rationales mores deserens, de caetero irrationabiliter vivit, ut bestialiter degens et feraliter agens cum bestialiter viventibus sit ad omnem carnalitatem resolutus, et cum feraliter agentibus ad omnem crudelitatem effrenatus. Addit adhuc: Fenum quasi bos comedes. Bos cum fenum accipit pro summis deliciis ducit, et nil lautius requirit. Cum sit ergo omnis caro fenum, et omnis gloria ejus quasi flos feni, fenum quasi bos comedit, qui omne gaudium suum in temporali gloria et carnalibus oblectamentis ponit, et spirituales delicias omnino, nec per studium, nec per desiderium requirit. Ecce in quam profundum labitur, qui patientia Dei abutitur. Ecce ad quem exitum venit, qui resipiscendi tempora in vanum accepit.