CXLI. Vanden Valcke

Die seventienste voghel dat es de Valcke¹, een de edelste voghel die vliecht². Hi es so starc, dat hi den aer doet. sleet, ende ·iiij· cranen ochte ·v·, met sijnre cracht³. Sijn aes moet versch sijn ende levende. Hi scudt heme, alse hi de pride siet die heme behaecht; maer alse hi ghemest, so comt hi noede weder van groten overmoede⁴.

Met desen valke verstaen wi verkeerde princen der werelt, ende oec de prelate die met overwoede ende sonder kinnesse haers selfs⁵ Gods volc besitten. Al sijn si de meeste voghele der werelt, gelijc den valke, ende starc ende edel van lijfleker gheboert, si verliesen nochtan de hoechste edelheit der naturen, wanneer dat si den aer verwinnen ende doeden, dat es haers selfs redeleecheit ende de ghenade Gods, daer si mede vlieghen souden in een bekinnesse ewegher dinghe, ende in werken der gerechticheit⁶. Ende hieromme slaen si ter neder ·iiij· cranen ochte ·v·: dat sijn de ·iiij· cardinale doechde (de vyfte crane dat es de vreese ons Heren⁷). Want die cranen leeren ons een sedeleec leven, in dien dat si houden ordene ende maniere in vlieghene, in singhene, in slapene ende in wakene, in sciltwachten⁸ ende in al haren doene. Ende hier omme, alse de princen der werelt die ·iiij· doechde ter neder slaen, dat es vroetheit, ghematicheit, starcheit, ende gerechticheit⁹, ende daer toe de vreese ons Heren: dan sijn si rechte alse gheer valken¹⁰, die altoes versch ende levende aes begheren, dat es ghenoechte haers lichamen ende voerspoet der werelt. Ende hier omme verscudden si hen ende verbliden, ghelijc den valke¹¹, alse si de pride sien die hen behaecht, dat es alse hen alle dinc te poente comen, na scalcheit haerre naturen: want si sijn de gripenste diere die leven. Maer wanneer dat si in haer vlieghen ghemessen, ende niet vercrighen en connen dat si begheren, dan scamen si hen van overmoede vore dat volc der werelt.