CXXX. Vander Raven

Die seste voghel dat es de swarte Rave. Dat wijf broedt alleene; de man bringt hare spise; de jonghe leven ·vij· daghe sonder eten, datse¹ de vader niet voeden en wilt vore dat si swart werden ende heme ghelijc. Met den swarten raven versteetmen den ongheloeveghen mensche, die broedt sijn ongheloeve alleene, alse² hi, ute eighenre hoeverden, verkeeren wilt de leere der apostele ende de sentencie der heileghen. Maer de duvel dat es sijn man, die heme de vrocht des ongheloefs in sendt; ende hi bringt heme spise, dat sijn subtile vonde onghelijc der heilegher Kerken³, die hi met eighenre hoeverden behouden wilt. Ende alle die in kerstenen gheloeve bliven, die spijst God ende de heileghe Kerke met gracien ende met doechden; maer die uutvallen in ongheloeve, die werden ghespijst van den duvel ende van anderen ongheloeveghen menschen met stinkenden ase, dat es met valscher leeringhen, gheliker wijs dat de rave, die ute der arken vloech, hem selven spijsde met doeden corren: ende daer omme en keerde hi nemmermeer weder toe der arken.

Roeke⁴, craeien ende cauwen, ende al selc gheslachte, dat was den Joden onsuver in spisen, ende van Gode verboden. Hier mede versteet men alle manieren van truffen, van boeten⁵ ende van ongheloeve: die moeten ons onsuver sijn ende van Gode verboden in gheestelcker spisen.