CXXXVI. Vanden Dukere

Die tweelefste voghel, dat es de Dukere¹. Hi leeft met vesschen, ende bi blijft langhe onder dwater. Sine jonghe soeken selve hare spise, ende hi voersiet tempeeste in de zee. Hier mede versteet men de ghene die gheesteleec scinen, ende curioes ende teeder sijn², ende hare gherief soeken in Gode ende in allen dinghen. Dese leven met vesschen, dat es met inwendegben smake, alse hen alle dinghe comen na hare gherief; ende si duken onder dwater, want si ontsinken hen selven in ghenoechten ende in loste der naturen, die oughestadich es ende henen vliedt ghelijc den watere. Ende hare jonghe soeken selve hare spise, want senne, ende crachte, ende alle hare werke sijn meer gheneicht op smaec, dan op orbore. Ende si voersien tempeest in de zee, want si scuwen arbeit, ende ufeninghe, ende alle onlede der werelt³, die hen in hare sachte leven letten ochte henderen mochte.