CXXVI. Vanden anderen voghele

Die ander voghel die hier na volcht, die es ghenoemt Griphes. Sijn hoeft ende sine vloghele sijn ghelijc den aer, maer sijn lichame es ghelijc den leu¹; ende hi heeft ·iiij· voete alse ene beeste; ende hi es so staerc, dat hi wel verwint ende doedt enen ghewapenden man. Dese voghele leert ons dat someghe menschen hebben enen subtilen gheest, ende ene scalke beesteleke nature. Si hebben vlo- ghele alse de aer, daer si mede vlieghen ende scouwen de bloete ledicheit haers wesens²; maer si wandelen met ·iiij· voeten op der eerden alse ene beeste, want hare nature es gheneicht ende begherende al dat eertsch es. Ende hier omme es hare lichame ghelijc den leu, omme dat si so hoeverdich ende so scalc sijn, ende al hare begherte es vleesch ende bloet. Ende hier omme doeden si den ghewapenden man, dat es haers selfs redeleecheit. Al waren si oec van binnen ghewapent met ghenaden, ende van buten met der heilegher Screft, si souden nochtan verblinden ende onder gaen³, overmids den staerken leu, dat es de nature die onbedwonghen es.