CXXXIV. Vanden Havecke

Die tiende voghel dat es de Havec. Hi es traghere dan de valke, maer hi es scalkere in sijn vaen¹. Hier mede versteet men de prelate der heilegher Kerken, die Gods volc regeren, niet alse herden, maer alse princen der werelt. Dese sijn bi wiles traghere in haer vlieghen, daer si haers volcs salicheit soeken souden, dan eertsche princen die wi den valke gheliken; maer si sijn scalkere, daer si hare pride vaen². De havec doet sine jonghe vlieghen omme hare pride, alse sijt vermoghen; ende hi es altoes wreet ende onghenadich. Ende aldus doen de verkeerde prelate haren jongheren die hare officie draghen³; si doense priden ende rapen waer si moghen, want si sijn altoes scalc ende onghenadich daer si tijtleec goet ane winnen moghen: nochtan heeft God den prelaten der heilegher Kerken alle manieren van onghenadicheiden verboden, gheliker wijs dat hi den Joden verboet alle manieren van haveken.