CXLV. Dat seste principael poent. Vander arken des ghetuuchs

Onse Here gheboet Moysesse dat hi met al den volke Gode maken soude ene arke van den houte van cethym. Ende si soude lanc sijn ·ij· cubitusse ende een half, de breidde ende de hoechde een cubitus ende een half, ende ieghewelc cubitus dat es eene mate van tweeen spannen lanc. ‘Dese arke, sprac onse Here, seldi vergulden binnen ende buten met den suversten goude; ende ghi selt maken boven die arke ene guldene croene al omme ende omme, also groet alse die arke es, ende ·iiij· guldene ringhe dore die ·iiij· hoerneke van der arken, in elke side twee. Ende ghi selt maken ·ij· grendele van den houte van cethym, ende die seldi vergulden, ende seltse doen dore die guldene ringhe in elke side van der arken, daer men die arke in draghen sal. Die grendele en sal men nemmermeer ute den ringhen doen, maer si selenre altoes in bliven; ende ghi selt in die arke doen dat ghetughe dat ic u gheven sal. Ende ghi selt maken boven die arke een Propiciatorium, dat was ene tafele van finen goude, na de mate van lingden ende van breidden dat die arke es, also dat si die arke boven bedecken moghe. Ende ghi selt smeden ·ij· guldene cherubynne in elke side des propiciatoriums, een cherub in de een side ende die ander in de andere side, also dat si met haren uutghespreidden vloghelen ieghewelke side¹ bedecken dat oraculum boven die arke. Dese ·ij· cherubynne selen hen onderlinghe aensien met ghekeerden ansichten in dat propiciatorium², daer men die arke mede decken sal. In dese arke seldi doen dat orconde dat ic u gheven sal. Daer na, alle die dinghe die ic ghebieden sal, overmids u, den kinderen van Israel, die salic ghebieden ende spreken tote u boven dat propiciatorium, ende van der middelt der ·ij· cherubynne, die selen sijn boven die arke des testaments³.’

Nu verstaet, dit was die arke die God gheboet te makene in der figuren, ende dese maecte Beseliel Gode ende al den volke van Israel, overmids dat gebot Moyses. Ende also gheliker wijs, wille wi Gode ende al sinen volke ene eweghe arke maken, dat moet sijn overmids dat ghebot ons Heren Jhesu Christi; ende so moete wi sijn Beseliel. Beseliel es also vole gheseghet alse de scaduwe Gods, ochte een godleec omscaduwen: ende hier mede versteetmen den vrien minnenden mensche. Want gheliker wijs dat de scaduwe volcht den mensche in allen sinen weghen, ende beroert hare na alle de manieren der beweeghinghen des menschen, rechte alsoe so volcht di vrie minnende gheest Gode; ende na alle de beweghinghen dat hem God beweecht van binnen in den gheeste, so moet hem de minnende gheest volghen ende beweeghen altoes. De andere eighenscap des gheests, daer hi es ghenoemt een godleec omscaduwen, dat es na der hoechster edelheit des gheests⁴, daer God in rast ende woent alse in eenre verborghenheit. Siet, dit es Beseliel, de vrie minnende gheest, die ene raste Gods es⁵, ende daer toe heme beweecht na alle diere manieren dat hem God beweecht⁶. Dese minnende gheest, met den beroerne Gods, in crachte ende in wysheiden⁷, ende met de vriheit sijns selfs, so sal hi ene gheesteleke arke maken Gode ende hemselven, ende alle den ghenen die Gode minnen. Want in der figuren en was maer ene arke, ende die was Gods ende alle des volcs ghemeine, ende ieghewelcs menschen sonderlinghe. Dese arke en beteekent ons anders niet dan de eninghe die ieghewelc goet mensche, ochte alle goede menschen met Gode maken; want eninghe met Gode es ieghewelcs sonderlinghe die Gode ontfeet in minnen⁸, ende si es ghemeine allen den ghenen die minnen. Want daer vergaderen wi alle in een, ende in der eninghe ontfeet ieghewelc Gode, ende alle die minnen: ende hi weet ontfaen met Gode van ieghewelken die mint. Ende aldus woenen wi alle in Gode, ende Gode in ons allen, ende ieghewelc met Gode in den anderen.

Ende dit es de arke die ic meine, die ghemaect wert tusschen Gode ende elken goeden mensche: daer comt God van boven met alle sinen gaven, ende wi comen van beneden met onser minnen ende met al onsen werken. Ende aldus maken wi die arke in ons ewegher heilicheit.