CXLII. Vanden Charadriuse

Die achtienste voghel es ghenoemt Caladrius¹. Hi es wit van plumen. Sijn mes verklaert de oeghen. Hi woent in der coninghe hove. Es hi bi enen sieken, ende sal die sieke ghenesen, so siet hi op heme ende ontfeet die siecheit, ende voerse in de locht jeghen de rayen² der sonnen, ende verberse³ daer; maer en wilt hi den sieken niet aensien, so sterft die sieke. Al sijn gheslachte es onreine, ende van Gode verboden in die joetsche wet. Hier in moghe wi merken dat desen voghel alle de gheesteleke prelate gheliken, die des volcs onachtsam sijn dat hen van Gods weghen bevolen es. Al sijn si gecleedt met witte plumen, dat es met den dienste ons Heren ende met der sacrificien der heilegher Kerken, nochtan sijn si onreine in dien⁴ dat si den sieken sondeere niet aensien en willen, ende de siecheit sijnre sonden ute heme trecken met berespene, met heilegher leeren, met goeden exemplen, ende met al dien dat si gheleisten mochten. So souden si met rechte⁵ de siecheit sijnre sonden ontfaen, ende voerense in de locht met haren ghebede; ende daer souden sise verberren in de heete rayen der sonnen der ghenadicheit Gods. Siet, omme dat si des niet doen en willen, also verre alst in hen es ende hen God de macht ghegheven heeft, maer laten den sondere sterven in sine sonden: hier omme es hare leven onreine vore den oeghen Gods. Maer si wandelen in der coninghe hove, dat es in rijcdoeme, in eeren ende in groten staten, waer sise vercrighen moghen. Al dit gheslachte van desen voghelen es verboden, want al dat broederleker minnen darft, dat es vore Gode onreine, ende onterft⁶ Maer dat mes van desen voghelen verclaert der menschen oeghen: also gheliker wijs onreinicheit der sonden ende betterheit der ewegher pinen, dat es des sondaren mes, dat sele wi vore onse oeghen houden; so werden onse oeghen verclaert in kinnessen der doecht ende in de vreese ons Heren.