CXXXVII. Vanben Odevare

Die dertienste voghel heet Ibis, dat es de Odevare, ende wandelt bi den oevere der watere, ende edt serpents-eiere ende venijn, corren ende doede vessche: ende hier mede leven sine jonghe, ende hi es wit van plumen. Hier mede verstaen wi dat hen selke menschen¹ ghelaten ochte si gheesteleec waren, ende cleeden hen met witten plumen, dat es met enen scine van onnoeselheiden; maer si wandelen op den oever der watere, dat es bi den wereleken volke, dat onghestadich es ende wandelbaer², ende altoes treckende dat heme ghelijct in sonden³. Ende hier omme werden si ghespijst met serpents-eieren ende met venine, dat es met onreinen becoringhen des viants ende der werelt; ende dan eten si doede vessche ende corren, want si ghedinken met wille ende met begherten ouder ghenoechten die si ghehadt hebben⁴, ende ouder ghewoenten van sonden die si gheploghen hebben. Ende hier mede spisen si hare jonghe, dat sijn hare inwendeghe senne, crachte ende ghevoelen.